به گزارش رها، جلسه پرسشو پاسخ فیلم «کارواش» جزو معدود نشستهای خبری جشنواره امسال بود که جنجال نداشت. در ادامه گزیده صحبتهای عوامل این فیلم را مرور میکنیم:
احمد مرادپور: وقتی کار را شروع کردیم سعی داشتیم از شعار دوری کنیم و مانند آیینه واقعیتهای جامعه را نشان دهیم و از طرفی به مسئولان جامعه هشدار دهیم. پولشویی همواره در برجهای مجلل اتفاق نمیافتد بلکه در جاهایی مانند کارواش و از طریق دستگاه کارتخوان به راحتی انجام میشود. به نظر من اسم «کارواش» بسیار هوشمندانه بود زیرا همه ما به کارواش میرویم. پولی را پرداخت میکنیم، جنسی را تحویل میدهیم و یک چیز کاملا متفاوت تحویل میگیریم. ما به جای اینکه افراد را نشانه بگیریم، سعی کردیم چرخه پولشویی و عادی شدن این روند را نقد کنیم. «کارواش» در پی اتهامزدن به افراد نیست بلکه تلاش دارد چرخه فساد مالی و آسیبهایی که به زندگی مردم میزند، شناسایی کند و هشدار دهد که اگر جلوی این چرخه گرفته نشود میتواند عواقب بدی داشته باشد.
بهروز مفید: بحث پولشویی مهم است، مردم ما با مفهوم پولشویی آشنا هستند اما با مکانیزم آن آشنا نیستند. پولشویی عامل فساد اقتصادی نیست بلکه زمینه فساد اقتصادی میشود و رد پای پولهای آلوده را گم میکند. کشوری که میدانیم چقدر افراد جامعه دردمند هستند، نیاز به آگاهیبخشی دارد. فیلمنامه توسط بنیاد فارابی به من رسید و بعد اصلاحاتی با عباس نعمتی که دغدغه مسائل اجتماعی دارد، انجام شد تا فیلم حرفی برای گفتن داشته باشد. فیلمنامه کارواش در کنار درامی که دارد، جنجالی و هیجانی نیست و برای این ساخته شد تا بعد از پایان آن بیاندیشیم چنین شاخصهایی میتواند وجود داشته باشد. تلاش شد کار در زمان مناسب برسد. از کار حس خوبی دارم، حس میکنم حرفی که باید میزدیم، تا حدودی بیان کردیم. انتظاری که برخی دوستان از فیلم دارند این است که ما بخشی از حاکمیت را زیر سوال ببریم اما هدف ما آگاهیبخشی است. فیلم ما ۲ پایانبندی داشت؛ یکی نشان میداد که قهرمان موفق شد علیرغم تمام مشکلات بخشی از فساد را ریشهکن کند. عموم مردم تصور میکنند که در اداره مالیات همه مشغول پولشویی هستند اما ما در اداره مالیات هم آدم خوب دیدیم و هم بد. اینکه تصور کنیم فیلمی خوب و مردمی است که کسی را از بالا به پایین بکشد، تصور غلطی است.
عباس نعمتی: من چند سال در مرکز پولشویی رفت و آمد داشتم و فکر میکردم که چطور میتوان از این قصهها فیلمی ساخت. من متخصص اقتصاد نیستم اما با مشاوران بسیاری صحبت کردم. با قاضیهای زیادی صحبت کردم و سعی کردم شخصیتپردازی قاضی در فیلم ملموس بود. هدف ما این بود که به ریشههای پولشویی بپردازیم و شخص یا پرونده خاصی مدنظر ما نبود. من با حدود ۵۰ حقوقدان و اقتصاددان مشورت کردم و خیلی از دیالوگها را از زبان خود این افراد شنیده بودم. نگارش فیلمنامه ۲ سال زمان برد زیرا تحقیقات گستردهای داشت.