پنجشنبه, ۳ اردیبهشت , ۱۴۰۵ - ۲۳ آوریل ۲۰۲۶

متن و حاشیه اکران «غوطه‌ور» ؛ دومین فیلم فجر چهل و چهارم از نگاه «رها»

مماس با خطوط قرمز؛کیفیت زیر متوسط
173
دومین فیلم رونمایی شده در جشنواره فجر امسال نیز با واکنش‌های نسبتاً منفی مواجه شد تا شروع این رویداد چندان موفق نباشد.

مصطفی قاسمیان، رها؛ دومین سانس روز اول جشنواره ملی فیلم فجر، پردیس سینمایی ملت از فیلم «غوطه‌ور» به کارگردانی محمدجواد حکمی میزبانی کرد که به‌عنوان اولین فیلم بخش مسابقه، برای خبرنگاران و روزنامه‌نگاران نمایش داده شد. در ادامه متن و حاشیه رونمایی از این فیلم را از ۳ منظر می‌خوانید.

 

قصه و حال‌وهوا

بعد از یک فیلم انیمیشن، اولین لایو اکشن جشنواره چهل و چهارم با سوژه‌ای خط قرمزی روی پرده رفت که پیش‌ازاین سابقه چندانی در سینمای ایران نداشت: همجنس‌گرایی. «غوطه‌ور» که در برخی فصول، حتی اشارات مبهمی به بردگی جنسی دارد، قصه را از زاویه دید یک افسر پلیس روایت می‌کند که در جریان یک سانحه تصادف کوچک، باوجود شک به سرنشینان خودروی مقابل، اقدامی نمی‌کند، اما به‌زودی متوجه اشتباه خود می‌شود و حالا باید در تهران بزرگ برای یافتنشان جستجو کند. «غوطه‌ور» در ژانر معمایی و روان‌شناسانه ساخته شده و شماری از عناصر ژانر نئونوآر را داراست.

 

ارزیابی کوتاه

«غوطه‌ور» نقاط ضعف متعددی دارد که آن را به اثری پایین‌تر از حد متوسط تبدیل کرده. فیلم نمی‌تواند به ترکیب درستی از نظر ژنریک دست یابد و به‌ویژه از لحاظ اجرا، تصنعی‌ست. این اثر البته از اشکالاتی در فیلمنامه نیز رنج می‌برد، از جمله آن که به نظر می‌رسد فیلمنامه‌نویس قصد جدی داشته تا مسیر شخصیت‌ها را به نقطه پایانی مشخص‌شده برساند و هرطور شده، از «حسن کارخانه» یک اکت قهرمانانه مشخص بگیرد. درعین‌حال «غوطه‌ور» از نقش‌آفرینی مناسب محسن قصابیان بازیگر نقش اصلی برخوردار است که مانع از تبدیل‌شدن فیلم به محصولی بسیار بد می‌شود.

 

واکنش اهالی رسانه

در میان خبرنگاران حاضر در کاخ جشنواره، به‌ندرت می‌توان کسی را یافت که کیفیت فرمی و تکنیکی «غوطه‌ور» دفاع کند، هرچند دقت فیلمساز در شیوه نزدیک‌شدن به سوژه خط قرمزی و درهم‌تنیدگی آن با قصه معمایی – به شکلی که شعاری نشود – از جمله نقاط روشن فیلم در نظر خبرنگاران است. جالب آن که در پردیس ملت، این زمزمه شنیده می‌شد که شاید اگر محمدجواد حکمی کارگردان فیلم «غوطه‌ور» یک روحانی نبود، احتمالاً نمی‌توانست به سوژه‌ای چون همجنس‌گرایی بپردازد!


دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *