مصطفی قاسمیان، رها؛ یکی از آثار کنجکاویبرانگیز چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر برای خبرنگاران و منتقدان، «حال خوب زن» به کارگردانی مهدی برزکی بود که در ششمین روز این رویداد، به نمایش درآمد و نظرات متفاوتی برانگیخت. در ادامه متن و حاشیه رونمایی از این فیلم را از ۳ منظر میخوانید.
قصه و حالوهوا
«حال خوب زن» سوژهای کمترپرداختهشده درباره سردی زناشویی دارد و قصه زوجی را روایت میکند که با وجود علاقه به یکدیگر، به علت تمایل نداشتن «سارا»، دچار مشکلات جدی در رابطهاند؛ تا جایی که «سارا» حتی تمایل ندارد دستش توسط همسرش «ابراهیم» لمس شود. فیلم تقریبا فضایی آپارتمانی دارد، داستان خود را بینهایت آرام و با طمانینه روایت میکند و در چند لوکیشن محدود فیلمبرداری شده است. «حال خوب زن» بیش از آن که به اکتهای بیرونی بپردازد، با احساسات درونی شخصیتها خصوصا «سارا» سروکار دارد.
ارزیابی کوتاه
«حال خوب زن» از نظر داستانی، دو عیب بزرگ دارد که تا اندازه زیادی باعث دلزدگی تماشاگران میشود؛ نخست ریتم کند و قصه کماتفاق فیلم و دوم گرهگشایی دمدستی که مشخص نیست چرا در دقیقه ۱۰ یا حتی در ماههای وقوع بحران، پیش از شروع فیلم اتفاق نمیافتد. مکثهای طولانی شخصیتها پیش از گفتن هر جمله، شائبه پر کردن زمان فیلم را ایجاد میکند، خصوصا به دلیل آن که بسیاری از این مکثها دلیل دراماتیک ندارند. با وجود ضعفهای فیلمنامهای، «حال خوب زن» از نظر اجرا قوی ظاهر میشود؛ جایی که با قاببندی شکیل و رنگ و نور متناسب با فضای داستان، از ظهور یک کارگردان توانمند حکایت دارد.
واکنش اهالی رسانه
«حال خوب زن» تا حد زیادی، حاضران در کاخ جشنواره فیلم فجر را به دو دسته موافق و مخالف تقسیم کرد و کمتر کسی در میان خبرنگاران و منتقدان، این فیلم را یک اثر متوسط میدانست. عدهای این فیلم را محصولی ضعیف میدانستند و عده بیشتری آن را یکی از خوبهای جشنواره امسال معرفی میکردند. در عین حال، نقدی که حتی در نظرات مخالفان فیلم هم به شکلی پرتکرار نیده میشد، سوژه خوب و جالب «حال خوب زن» بود که از نظر بسیاری منتقدان این اثر، یکی از معدود نقاط مثبت آن به شمار میرفت.