به گزارش خبرنگار رها، در سینمای ایران آثاری هستند که سعی دارند با نگاهی استعاری به مفهوم بنیادین و ریشهای وطن بپردازند. گاهی این استعارهها در زیرمتن داستان هستند، گاهی هم به صورت روشن بر روی قصه شناور میشوند. فیلم سینمایی «ای ایران» به کارگردانی و نویسندگی ناصر تقوایی از آن دسته آثاری است که مفهوم ایران و اهمیت این سرزمین را به شکلی روشن برای مخاطب به تصویر میکشد.
این فیلم محصول سال ۱۳۶۸ است و از بازیگران آن میتوان به اکبر عبدی، ثریا حکمت، مهران محمدی، حسین سرشار، غلامحسین نقشینه، کامران فیوضات، محمدرضا جدیدبخت، اکبر معززی و محمود لطفی اشاره کرد. این اثر به طور مشترک توسط هارون یشایایی، محمدعلی سلطانزاده و ناصر تقوایی تهیه شده است. مدیر تولید آن احمد نجفی و آهنگسازش ناصر چشمآذر بوده و فیلمبرداری این فیلم توسط محمود کلاری انجام شده است. خواننده موسیقی اصلی و تیتراژ «ای ایران» غلامحسین بنان است. این اثر پس از حضور در جشنواره فیلم فجر در سینماهای سراسر کشور اکران شد.
از داستان فیلم چه میدانیم؟
در خلاصه داستان فیلم سینمایی «ای ایران» آمده است: «در بحبوحه انقلاب ۵۷ گروهبان مکوندی به ماسوله میرود و مردم را آزار میدهد. او برای آنکه منطقه تحت نفوذش از شهرهای دیگر کم نیاورد، حکومت نظامی اعلام میکند. اقشار مختلف شهر اعم از کسبۀ بازار، معلمها، دانشآموزان مدرسه با او مقابله میکنند. یکی از کارهایی که آنها میکنند، آزار فرزند گروهبان است. گروهبان مکوندی همزمان با فرار شاه از کشور جشنی برای ارتقای درجه خود برپا میکند. مردم و اهالی شهر در این زمان به جشن او هجوم برده و بساطش را جمع میکنند. بعد از اینکه از دست گروهبان خلاص شدند، مراسم را به جشن پیروزی خود تبدیل میکنند. این پیروزی را با خواندن سرود «ای ایران» جشن میگیرند.
رمز ایران؛ اتحاد و ایستادگی در برابر ظلم
ایده ناظر، پیام و مضمون فیلم سینمایی «ای ایران» در داستانی که به مخاطب میگوید، روشن است. این فیلم اهمیت همبستگی، اتحاد و یکپارچگی برای مقابله با ظلم را برای مخاطب خود تبیین میکند. آن هم با گفتن قصهای که همچون حکایتهای محلی ساده و شیرین است. با لحنی روان و بیتکلف بیننده را با خود همراه میکند. البته همراه شدن مخاطب با این اثر تنها به خاطر لحن رواناش و کارگردانی ناصر تقوایی نیست، بلکه مضمون فیلم و واژه ایران نیز به سهلالوصول بودن آن کمک میکند. هر هموطنی به خوبی میداند که رمز وحدت و یکپارچگی فرمول پیچیدهای ندارد. یک نهاد و بنیان درونی است که در ذات هر ایرانی و هر میهنپرست واقعی تعبیه شده است. نیازی به آزمون و خطا ندارد. خالق «ای ایران» نیز به خوبی از این امر آگاه بود. البته مجموعهای از عناصر دست به دست هم دادند تا «ای ایران» را به یک سند ملی در تاریخ سینمای ایران تبدیل کنند. یکی از آنها ناصر چشمآذر بود. موسیقی و ملودیای که او ساخت به همراه بازی خوب حسین سرشار به یک خروجی فراموش ناشدنی تبدیل شد. یک تصویر ناب و جاودانه برای به نمایش گذاشتن فرهنگ این کشور. تصویری که نمیتوان به راحتی آن را خدشهدار کرد.