پنجشنبه, ۷ خرداد , ۱۴۰۵ - ۲۹ می ۲۰۲۶

گزارش «رها» از شب‌نشینی اهالی سینما در جشن عکاسان سینمای ایران

در نهمین جشن عکاسان سینمای ایران چه گذشت؟
224
موزه سینمای ایران به بهانه برگزاری نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران میزبان اهالی سینما و اصحاب رسانه بود تا برگزیدگان این رویداد معرفی و تجلیل شوند.

به گزارش خبرنگار رها، نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران شب گذشته جمعه ۴ مهرماه، به دبیری محمد فوقانی و با حضور چهره‌هایی همچون علیرضا داوودنژاد، پرویز پرستویی، محمدرضا داوودنژاد، احترام برومند، رسول صدرعاملی، آزیتا حاجیان، نوید پورفرج ابوالفضل پورعرب، محمد بحرانی، حبیب رضایی، شقایق فراهانی، علیرضا رضاداد، ویدا جوان، سام قریبیان منوچهر شاهسواری، محمد مهدی عسگرپور، شاهد احمدلو، هومن حاجی عبداللهی و نیز اصحاب رسانه و عکاسان سینمایی به میزبانی نیما رئیسی در محوطه موزه سینما برگزار شد.

در ابتدای این برنامه و پس از پخش سرود ملی و قرائت قرآن، محمد فوقانی بر اساس بیانیۀ نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران، بیان کرد: ما سعی کرده‌ایم هر دوره برگزاری این رویداد، نگاهی ویژه به سینماگران هنرمندی داشته باشیم که عکاسی فیلم را حمایت کرده و عکس فیلم را به خوبی می‌شناسند. نقش عکس در ارائه تبلیغات آثار نمایشی، از مسائل مهم و قابل تامل و از اهداف انجمن عکاسان سینما است. چرا که سامان‌دهی به مقوله تبلیغات فیلم، آموزش و شناخت جایگاه عکاسان از مواردی است که می‌تواند به پویا شدن جایگاه فیلم یاری رساند.

وی ادامه داد: فراموش نکنیم بخش عظیمی از تاریخ سینمای ایران مدیون عکس‌های آن است. از دکتر فاطمه محمدی مدیر محترم موزه سینما که میزبانی این مراسم را بر عهده گرفتند و حامی ما بودند، متشکرم.

پس از خواندن بیانیه دبیر این مراسم، تیزری با صدای ابوالحسن تهامی‌نژاد به ویژگی‌ها و اهمیت‌ موزه سینمای ایران پرداخت.

پس از پخش تیزر موزه سینما، نیما رئیسی از مدیر موزه سینما، فاطمه محمدی دعوت کرد تا به پشت تریبون بیاید. محمدی بعد از حضور بر روی صحنه اظهار داشت: از تمام افرادی که در برگزاری این رویداد نقش داشتند، به خصوص از حامیان مالی و پیشکسوتان ارجمند، تشکر می‌کنم. امیدوارم انجمن صنفی عکاسان سینمای ایران به همین شکل به راه خود ادامه دهد.

نیما رئیسی با اتمام صحبت‌های فاطمه محمدی از دبیر مراسم محمد فوقانی خواست تا لوح تقدیری را از طرف انجمن صنفی عکاسان سینما به مدیر موزه سینما، به پاس زحمات او، اهدا کند. فوقانی پس از خواندن متن روی لوح، آن را به فاطمه محمدی تقدیم کرد.

پس از اهدای لوح مجری مراسم حضار را به تماشای تیزری دیگر دعوت کرد. در آن تیزر تصاویری از هشت رویداد گذشته جشن و مسابقه عکس سینمای ایران، دیده شد.

 

از کنایه شاهسواری تا تذکر عسگرپور

با به پایان رسیدن کلیپ، نیما رئیسی از سینماگرانی همچون، محمدمهدی عسگرپور، منوچهر شاهسواری، آیدین ظریف دعوت کرد تا روی صحنه حاضر شوند.

شاهسواری بعد از کنایه به نیما رئیسی که بی‌محابا میکروفون رو به او داد، عنوان کرد: سینما برای این سرزمین یکی از مهم‌ترین مبانی‌ میهن‌دوستی است. چنین امری به ذات اهمیت جشن‌هایی از این دست را نشان می‌دهد.

در ادامه محمدمهدی عسگرپور تصریح کرد: اکنون که بهانه عکس در سینمای ایران دور هم جمع شده‌ایم، اشاره به وضعیت این شغل و شغل‌هایی از این دست در سینمای ایران خالی از لطف نیست. به هر روی سیر تحولات سینما ممکن است همه ما را غافلگیر کرده باشد. برخی از شغل‌ها تعریف دیگری در سینما پیدا کرده‌اند. در این میان ممکن است برخی شغل خود را از دست داده باشند، شغل‌هایی مثل عکاسی فیلم. همه ما باید مراقب باشیم اگر این مراقبت وجود نباشد، ممکن است خیلی از این افراد شغل خود را از دست بدهند. اگر حواسمان به تحولات در سینما نباشد، ممکن است با یک غافلگیری آزاردهنده مواجه شویم!

سپس نیما رئیسی از اعضای شورای سیاست‌گذاری نهمین جشن و مسابقه عکس در سینمای ایران دعوت کرد. بهناز شیربانی، علی نیک‌رفتار، علیرضا رضاداد، فاطمه محمدی و صیف‌الله صمدیان افرادی بودند که به دعوت میزبان مراسم به روی صحنه آمدند. بهناز شیربانی از دست‌اندکاران مراسم، اهالی رسانه، موزه سینما و به ویژه فاطمه محمدی مراتب قدردانی را به جا آورد. در ادامه علی نیک‌رفتار پشت میکروفن آمد و توضیح داد: سعی داریم هر ساله چنین مراسمی را برگزار کنیم، چرا که عکاسی از فیلم‌ها در سینما بسیار مهجور است. افراد مهمی در این کار هستند که باید از آن‌ها تجلیل شود. از آنجایی که شاهد تلاش‌های مستمر محمد فوقانی بودم، از این ایشان و همچنین سایر عزیزان من جمله خانم شیربانی و خانم محمدی تشکر می‌کنم.

علیرضا رضاداد در ادامه افزود: امروز را به همه عکاسان سینما و همه افرادی که لحظات ماندگار را در فیلم‌ها ثبت می‌کنند، تبریک می‌گویم.

میزبان مراسم پس از صحبت‌های اعضای شورای سیاست‌گذاری با اشاره به ریتم خوب و سریع مراسم، افراد حاضر در مراسم به شنیدن قطعه‌ای از گروه سینا ذکایی دعوت کرد.

 

علیرضا داوودنژاد: خیال بازنشستگی ندارم!

پس از اجرای زنده موسیقی متن مجموعه «هزاردستان» سینا ذکایی، نوازنده فلوت، تیزری دیگر با محوریت تلاش‌های صورت گرفته برای برگزاری نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران پخش شد.

نیما رئیسی به بهانه اجرای زنده موسیقی متن مجموعه «هزاردستان» از علی حاتمی و دوبلورهای آن مجموعه یاد کرد.‌ رئیسی حضار را به تیزر دیگری که روایتی شاعرانه از زندگینامه علیرضا داوودنژاد بود. رئیسی پس از اتمام تیزر از احترام برومند، رسول صدرعاملی و علی اعلایی دعوت کرد تا برای تجلیل از علیرضا داوودنژاد به روی صحنه بیایند.

احترام برومند با اشاره به جایگاه علیرضا داوودنژاد اظهار داشت: خیلی خوشحالم که امروز در اینجا هستم تا از یکی از مهم‌ترین کارگردان‌های سینمای ایران تقدیر کنیم.

رسول صدرعاملی با اشاره به پروژه‌ای در خلخال، گفت: سی سال پیش در یک پروژه‌ای من فرصت همکاری با عزیز ساعتی و میترا محاسنی را داشتم. در آن زمان این دو نفر اهمیت تصویر عکس در فیلم را به من نشان دادند. ساعتی و محاسنی بسیار من را حمایت کردند.

علی اعلایی با اشاره به تجربه شخصی‌‌اش در مواجه با عکس و پوستر سینمایی، تصریح کرد: نسل من با عکس‌های سینمایی پیونده خورده است. من با عکس‌ و پوستر فیلم‌های ارتباط بیشتری داشتم تا خود آن‌ها. همیشه در دوران نوجوانی کالکشینی از عکس فیلم‌ها درست می‌کردم و به کمک آن‌ها روایت فیلم‌ها را در ذهن می‌ساختم. در مرحله آخر به تماشای فیلم‌ها می‌نشستم. اهمیت عکاسی فیلم‌ها با نسل من پیوندی عمیق دارد.

پس از صحبت‌های اعلایی، مجری مراسم از علیرضا داوودنژاد برای حضور بر روی صحنه دعوت کرد. علیرضا داوودنژاد بعد از حضور پشت میکروفن، از کیومرث پوراحمد یاد کرد و گفت: در تیزری که زندگی‌نامه من پخش شد، عکسی با کیومرث پوراحمد وجود داشت. آن عکس را یک یا دو سال پیش از مرگ‌اش گرفتیم. او ناگهان به من گفت که می‌ترسم پیش از مرگ حتی یک عکس با هم نداشته باشیم. در آن روزها کیومرث دغدغه ساخت فیلمی را داشت که ایده‌اش را من داده بودم، با همدیگر روی فیلم‌نامه‌اش کار می‌کردیم. به ناگاه خبر از دست رفتنش منتشر شد.
به طور کل عکس همین است دیگر. هم لحظات شیرین را ثبت می‌کند و هم لحظات تلخ را. من گمان می‌کنم آدمیزاد می‌تواند با واقعیت فاصله‌گذاری داشته باشد. آن را در یک قاب قرار دهد و خودش در لحظه اکنون بایستد. سپس گذر زمان را درک کند. به همین ترتیب می‌توان دیدن، شنیدن و لمس کردن را بهتر درک کرد. آن نقاشی‌هایی که در غارها کشیده شده‌‎اند را دیده‌اید؟ همان‌هایی که زندگی انسان‌های اولیه را نشان می‌دهند. در آن‌جا نیز لحظات ثبت شده‌اند. در واقع لنز یک آرمان کهن است. آرمانی که می‌تواند گذر زمان را نشان دهد.

در ادامه نیما رئیسی از برادر این کارگردان، محمدرضا داوودنژاد خواست تا به روی صحنه آمده و مقابل افراد این مراسم حاضر شود.  زهرا داوودنژاد هم به پدر و عمویش بر روی صحنه پیوست. احترام برومند لوح تقدیر از علیرضا داوودنژاد را به او تقدیم کرد.

در این میان علیرضا داوودنژاد گفت: معمولا این مراسم‌ها و تقدیرها به تعبیری دعوت به بازنشستگی است، اما من چنین خیالی ندارم!

وی ادامه داد: شایسته است از یکی از نابغه‌های عکاسی، حسین ملکی یادی کنم. من در عصر طلایی با او آشنا شدم. یادش بخیر. او ایده‌های نابی در باب عکاسی داشت.

زهرا داوودنژاد بین پدر و عمویش قرار گرفت و توضیح داد: در طول سال کم پیش می‌آید که ما سه نفر یک جا کنار هم باشیم. واقعا نمی‌دانم این همه خوشحالی را چگونه به زبان بیاورم! از اینکه در بستر سینما زندگی می‌کنم و در بستر سینما خواهم مرد، خوشحالم!

سپس محمدرضا داوودنژاد افزود: تنها می‌توانم یک چیز بگویم. در تمام مدتی که در سینما بودم، شاگردی برادرم را کردم!

بغض محمدرضا داوودنژاد در میان صحبت‌هایش شکست و گریه‌اش گرفت. هردو برادر باری دیگر، یکدیگر را به آغوش کشیدند.

 

پرستویی: یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد

در ادامه میزبان مراسم به تماشای تیزری دیگر دعوت کرد. این تیزر با صدای رخشان بی‌اعتماد بود. صدای وی بر بروی پیانوی اریک ساتی به شکلی شاعرانه، راویِ زندگی میترا محاسنی بود.

بعد از پخش تیزر، نیما رئیسی از پرویز پرستویی دعوت کرد تا از داخل ساختمان موزه سینما بر روی صحنه حاضر شود. پرستویی پس از حضور پشت میکروفن، از روی نوشته‌ای بیان کرد: یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد. نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد. راهی نروم که بی‌راه باشد. خطی ننویسم که آزار دهد. یادم باشد که روز و روزگار خوش است. همه چیز رو به راه و بر وفق مراد است و خوب. تنها دل ما دل نیست آیا؟ عرض سلام و ادب دارم خدمت همه بزرگواران. نهمین جشن بزرگ عکاسان سینمای ایران را به یکایک شما تبریک عرض می‌کنم. از آقای فوقانی و خانم شیربانی که بنده را دعوت کردند، تشکر می‌کنم. امیدوارم ریتم برنامه را حفظ کنم.

پرستویی در ادامه به ارائه توضیحاتی برای رفع سوءبرداشت‌ها از سخنان قبلی‌اش در جشن ملی سینما پرداخت و در ادامه گفت: از این موضوع که بگذریم، افتخار دارم که امروز در این صحنه حضور دارم و قرار است وظیفه‌ای مهم را انجام دهیم. من سی سال است که در حرفه بازیگری فعالیت می‌کنم و می‌توانم بگویم سی سال در سینمای ایران حضور داشته‌ام. همیشه معتقد بوده‌ام که عکاسان یکی از ستون‌های اصلی سینمای ما هستند. قدیمی‌ترها می‌دانند و حتی شنیده‌ام که پیش از انقلاب، قراردادهای پخش فیلم‌ها بر اساس عکس‌های فیلم بسته می‌شد، قبل از آنکه خود فیلم دیده شود. عکاسی در سینما عنصر بسیار مهمی است و این اهمیت همچنان پابرجاست. همیشه با احترام با عکاسان صحنه برخورد کرده‌ام و زحمات آنها را ارج می‌نهم، چون می‌دانم اگر عکس در سینما نباشد، یکی از پایه‌های کار ما لنگ می‌ماند.

بازیگر فیلم «بید مجنون» بیان کرد: اما اصل موضوع: به نام آنکه اراده کرد و هستی پدید آمد. نهمین جشن سالانه انجمن عکاسان سینمای ایران را به همه دست‌اندرکاران این هنر مهم و تأثیرگذار تبریک می‌گویم. امشب گرد هم آمده‌ایم تا گرامی بداریم نگاه تیزبین و دل حساس کسانی که لحظه‌ها را شکار می‌کنند تا فراموش نشوند. کسانی که با دوربین‌شان حافظ تاریخ، احساسات و خاطرات ما هستند. امشب، علاوه بر تبریک به همه عکاسان عزیز و هنرمند، خوشبختی بزرگی داریم که از دو هنرمند شریف تقدیر کنیم: سرکار خانم میترا محاسنی، عکاس توانا و ارزشمند، و استاد عزیز ساعتی، که از عکاسی آغاز کرد و بعدها به فیلم‌برداری روی آورد و آثار ماندگاری خلق کرد، از جمله در فیلم آژانس شیشه‌ای که بنده افتخار همکاری در آن را داشتم. این دو هنرمند، علاوه بر زندگی مشترک، در هنر نیز دوشادوش هم گام برداشتند و نمونه‌ای درخشان از عشق، تعهد و کاربلدی هستند. قدردانی از آنها، در حقیقت قدردانی از همه عکاسان و فیلم‌بردارانی است که با تلاش و بی‌ادعایی، چشم ما را به جهانی تازه باز می‌کنند. برای این زوج هنرمند و برای همه عکاسان عزیز، آرزوی سلامتی، شادی و ماندگاری دارم. تقاضا می‌کنم از استاد عزیز ساعتی و سرکار خانم میترا محاسنی تشریف بیاورند.

 

پاسداشت عزیز ساعتی و میترا محاسنی

بعد از دعوتِ پرستویی از این دو عکاس پیشکسوت، آزیتا حاجیان و هارون یشایایی نیز روی صحنه آمدند. عزیز ساعتی و میترا محاسنی از دست‌اندرکاران این مراسم تشکر کردند. میترا محاسنی از رخشان بنی‌اعتماد یاد کرد. آزیتا حاجیان نیز در ادامه از افرادی که بر پا شدن این مراسم نقش داشتند، تقدیر و تشکر کرد.

به دعوت نیما رئیسی کلیپی پخش شد و در آن کلیپ ایرج طهماسب درباره عزیز ساعتی بیان کرد: صحبت در مورد آقای ساعتی بسیار سخت است. چرا که او هیچ جا نمی‌رود. با کسی صحبت نمی‌کند. از جار و جنجال‌های سینمایی به دور است. همیشه از دور وقایع را پیگیری می‌کنند. اکر ساعتی معلم من در سینما هستند. من سینما را از او یاد گرفتم. عزیز ساعتی شخصیت جالب و عجیبی دارد. او اگر به کسی کمکی کند، به هیچ کس نمی‌گوید. در نتیجه اگر آقای ساعتی در یک زمانی، در جایی، به کسی کمک کند، هیچکس متوجه نخواهد شد. ساعتی برای تیم خود بهترین افراد را انتخاب می‌کند. او و تیمش بهترین تعامل را با تیم تولید یک فیلم دارند. آقای ساعتی همیشه با فروتنی با سایر عوامل تولید برخورد می‌کند. همیشه از کنار او بودن لذت برده‌ام. یکی از چیزهایی که از عزیز ساعتی آموختم، دوربین ثابت بود. دوربین ثابت و قاب ثابت که چقدر می‌تواند برای مخاطب آرامش‌بخش باشد. نور بحث سایه و روشن در قاب‌ها درس دیگری بود که من از عزیز ساعتی گرفتم.

سپس موسیقی متن فیلم سینمایی «ترن» توسط سینا ذکایی اجرا شد.

 

قصه آگهیِ وزارت ارشاد و «دست‌های آلوده»!

در ادامه کلیپی پخش شد و در آن حسن توکل‌نیا از تجربه‌های شخصی خود در سینما گفت: حسن توکل‌نیا هستم، تهیه‌کننده سینما. ورود من به سینما از روی یک آگهی بود. من به عنوان کسی که عاشق سینما بود، تصمیم گرفته بودم که کنکور پزشکی شرکت کند. در این میان آگهیِ وزارت ارشاد مبنی بر کلاس‌های مدیریت تولید سینما. به‌عنوان اولین کار به تیم فریدون جیرانی در فیلم «صعود» پیوستم. سال آینده در کار «آخرین لحظه» به کارگردانی فرخ انصاری بصیر و تهیه‌کنندگی داریوش آشوری باری دیگر در سمت مدیر تولید فعالیت داشتم. بالاخره در سال ۱۳۶۸ به شغل تهیه‌کنندگی رسیدم. در آن سال فیلم «دخترک کنار مرداب» را با حمایت فارابی ساختم. در ادامه این مسیر گاهی دوباره به مدیریت تولید می‌پرداختم. در نهایت در سال ۱۳۷۸ فیلم «دست‌های آلوده» را با سیروس الوند ساختم. یک سال بعد با ناصر تقوایی فیلم «کاغذ بی‌خط» را کلید زدیم. در ادامه این همکاری‌ها فیلم «ملاقات با طوطی» به کارگردانی علیرضا داوودنژاد تهیه کردم. اولین تجربه کارگردانی شاهد احمدلو با تهیه‌کنندگی من در فیلم «چند می‌گیری گریه کنی؟» بود. خدابیامرز منوچهر نوذری در آن فیلم حضور داشت. امیدوارم سینما روزی به جایگاه خودش برگردد و عدالت برقرار شود.

بعد از صحبت‌های توکل‌نیا، این مستند به سراغ ابوالفضل پورعرب رفت و صحبت‌های این بازیگر در مورد توکل‌نیا را زیر ذره‌بین گرفت. پورعرب در این مستند عنوان کرد: رقابت در سینما را او جا انداخت. اما هیچگاه خودش به دنبال رقابت نبود. وقتی از کسی می‌پرسید حالت چطور است، واقعا قصد پرسیدن حال او را داشت، نه چیزی دیگر.

پس از کلیپ، ابوالفضل پورعرب و حبیب اسماعیلی با دعوت نیما رئیسی بر روی صحنه حاضر شدند. پورعرب در ابتدای صحبت‌هایش اظهار داشت: نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران را تبریک می‌گویم. به کسانی که ما بازیگران را در تاریخ سینمای ایران ثبت می‌کنند. این حرفه در سکوت و آرامش بدون هیچ حاشیه‌ای واقعا به من محبت داشتند.

سپس حبیب اسماعیلی توضیح داد: من همواره در کارهایی که تهیه می‌کردم به عرصه عکس و عکاسی در سینما اهمیت زیادی می‌دادم. چرا که این حرفه به ویترین فیلم‌ها چه قبل و چه بعد از انقلاب کمک شایانی می‌کرد. همواره در دفاتر تولید بحث عکاس حرفه‌ای فیلم جاری و ساری بود. فیلمی که عکاس حرفه‌ای نداشت، ویترین خوبی برای اکران‌اش هم نداشت و برای ارائه فیلم کار خاصی نمی‌شد کرد.

نیما رئیسی از حسن توکل‌نیا دعوت کرد تا پشت تریبون حاضر شود. حسن توکل‌نیا بعد از آمدن روی صحنه، ضمن قدرانی از عکاسان سینمای ایران و دست‌اندرکاران این مراسم، بیان کرد: می‌خواهم از محمد فوقانی که اولین قرارداد عکاسی‌اش در سینما را با من بست تشکر کنم. او در فیلم «صلیب طلایی» اولین قرارداد کاری‌اش را با من بست و وارد سینما شد. در ادامه می‌خواهم به افراد دیگری که با آن‌ها همکاری داشته‌اشم من جمله برادرم علی توکل‌نیا، ابوالفضل پورعرب، علیرضا داوودنژاد تشکر کنم. حتی اگر یک بار با علیرضا داوودنژاد کار کنید، مهر او به دلتان خواهد نشست و انگار سال‌هاست که با او کار می‌کنید و او را می‌شناسید. تنها با یک بار صحبت کردن با او برای کی سال انرژی خواهید داشت. دعاگوی ناصر تقوایی و همسرشان خانم وفامهر هست.

بعد از صحبت‌های حسن توکل‌نیا کلیپی دیگر پخش شد. در کلیپ مذکور داوری برخی عکس‌ها نشان داده شد.

 

مسابقه آغاز می‌شود..

نیما رئیسی با اعلام شد بخش مسابقه مراسم از داوران این رویداد، ساعد نیک‌ذات و میترا محاسنی، دعوت کرد تا به روی صحنه بیایند.

ساعد نیک‌ذات، بیانیه هیئت داوران نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران را قرائت کرد و گفت: «عکس‌های صحنه، اگرچه از دکوپاژ و همکاری کارگردان و مدیر فیلم‌برداری برمی‌آیند، اما نباید صرفاً بازتولید قاب‌های فیلم باشند. بنابراین، عکاس فیلم چشم سوم پروژه است؛ ناظری خلاق و آزاد که در جست‌وجوی معنا و فرم، فراتر از قاب دوربین فیلم‌برداری حرکت می‌کند. او می‌تواند از پشت دوربین عکاسی‌اش جهانی دیگر را کشف و ثبت کند؛ جهانی که نه صرفاً روایت خطی فیلم، بلکه روح آن را منعکس می‌کند. در این میان، پشت صحنه نیز فرصتی است برای روایت ناگفته‌ها، لحظات ناب انسانی و اغلب نادیده گرفته‌شده و همچنین فضایی سرشار از نکات فنی، علمی و در حال تجربه شدن که تنها با نگاه تیزبین و خلاق عکاس به سرانجام می‌رسد. او با انتخاب زاویه دید، نور لحظه و ترکیب‌بندی، زبان تصویری خاص خود را می‌سازد و از یک ضبط‌کننده به یک تفسیرگر بدل می‌شود. هیئت داوران بر این باور است که عکاس فیلم باید همچون هر هنرمند مولف، جسارت نگاه شخصی و وفاداری به حس صحنه و استقلال هنری خود را حفظ کند و آنچه ثبت می‌کند، سندی تصویری و گواهی باشد برای تاریخ سینمای ایران. عکس خوب از فیلم صرفاً بازنمایی نیست؛ روایتی مستقل، مکمل و حتی گاه مکمل روایت اصلی است. عذرخواهی می‌کنم. عکاس فیلم صرفاً بازنمایی نیست، بلکه بازآفرینی است؛ روایتی مستقل، مکمل و گاه حتی منتقد روایت اصلی. هیئت داوران نهمین دوره جشن عکاسان سینمای ایران»

پس از قرائت بیانیه هیئت داوران نهمین دوره جشن عکاسان سینمای ایران، دیبا زاهدی و سام قریبیان با دعوت میزبان مراسم روی صحنه آمدند. آن‌ها نیز همچون سایر افراد از دست اندرکاران مراسم مراتب تقدیر و تشکر خود را ابراز کردند.

ساعد نیک‌ذات اولین دیپلم افتخار نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران برای بخش مجموعه نمایش خانگی در سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ را اعلام کرد:

– «فتاح ذی‌نوری برای فصل دوم «زخم کاری»
– امید صالحی برای در «انتهای شب» و «آبان»

دیپلم افتخار و تندیس بهترین عکس نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران در سال ۱۴۰۳ برای بخش سینما، توسط ساعد نیک‌ذات اعلام شد:
– مهرداد امینی برای فیلم سینمایی «خدای جنگ»

دیبا زاهدی تندیس و دیپلم افتخار نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران در سال ۱۴۰۲ برای بخش مجموعه نمایش خانگی را اعلام کرد:

– احمدرضا شجاعی برای مجموعه نمایش خانگی «خائن‌کشی»

میترا محاسنی دیپلم افتخار نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران در سال ۱۴۰۲ برای بخش سینما را اعلام کرد:

– امیرحسین غضنفری برای مجموعه عکس‌های فیلم سینمایی «احمد»

دیپلم افتخار نهمین جشن و مسابقه عکسان سینمای ایران در سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ برای بخش فیلم سینمایی توسط میترا محاسنی اعلام شد:

– پویا شاه جهانی برای فیلم‌های سینمایی «پالایشگاه» و «پیشمرگ»

در میانه اهدای جوایز و دیپلم افتخارها نوید پورفرج به دعوت میزبان به روی صحنه آمد. او دیپلم افتخار و تندیس نهمین جشن و مسابقه عکس سینمای ایران در سال ۱۴۰۳ را برای بخش مجموعه نمایش خانگی اعلام کرد:

– سمیرا افتخاری، مجموعه نمایش خانگی «گردن زنی»

 

گزارش تصویری «رها» از این مراسم را اینجا تماشا کنید.


دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *