به گزارش خبرنگار رها، حامد جعفری مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و دبیر سی و هفتمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان، صبح امروز چهارشنبه ۹ مهرماه، در نشستی رسانهای در بنیاد سینمایی فارابی، به تشریح جزییات برگزاری این رویداد پرداخت.
جعفری بهعنوان اولین نکته به ۱۹ استانی که جشنواره فیلم کودک و نوجوان در آنها برگزار میشود اشاره و تعداد متقاضیان حضور در این رویداد را ۳۹۳ اثر اعلام کرد که از میان این آثار ۸ فیلم بلند داستانی، ۱۹ فیلم در بخش مسابقه فیلم کوتاه و ۱۱ اثر در بخش مسابقه انیمیشن حضور دارند.
وی در ادامه اطلاعاتی از بخش بینالملل داد و تعداد فیلمهایی که در این بخش مورد بازبینی قرار گرفتهاند را ۱۸۳ اثر اعلام کرد که از میان آنها ۹ فیلم بلند داستانی و ۹ فیلم کوتاه و انیمیشن برای رقابت در نظر گرفته شدهاند.
جعفری در ادامه به بزرگداشتها و نکوداشتهایی که قرار است در این رویداد برگزار شوند، پرداخت؛ بزرگداشت زهره شکوفنده (دوبلور) و داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) و یک نکوداشت برای زندهیاد مهدی مسعودشاهی.
در ادامه اهم سرفصلهای اظهارات دبیر جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوان را در قالب شش نکته مرور خواهیم کرد؛
نکته اول؛ جشنواره فیلم کودک دوسالانه نمیشود
در این چند وقت اخیر بارها در مورد برگزاری یک سال در میان جشنواره کودک با دوستان بحث داشتهایم. اما این امر امکانپذیر نیست، چرا که سینمای کودک باید توسط فیلمسازان جدی گرفته شود و جشنواره میتواند آنها را برای ساخت چنین آثاری ترغیب کند. میدانم که شرایط سینمای کودک مطلوب نیست، اما اگر ما این رویداد را جدی نگیریم، فیلمسازان نیز جدیت به خرج نخواهند داد و تعداد و کیفیت فیلمها از حال حاضر کمتر خواهد شد. به هر روی جشنواره فیلم کودک و نوجوان تنها میعادگاهی هست که در آن سینمای کودک به شکل جدی زیر ذرهبین قرار میگیرد. در نتیجه امر شایسته است که هر ساله با این رویداد به اهمیت سینمای کودک و نوجوان بپردازیم. از طرفی در سالهایی که جشنواره تعطیل شده است، اتفاقاتی در جهت بهبود سینمای کودک رخ نداده است. در نتیجه برگزاری دو سالانه جشنواره جایز نیست.
نکته دوم؛ با شکستخوردهها کار نخواهیم کرد
بنیاد سینمای فارابی نگاه خاصی در تولید آثار خود ندارد. این بنیاد برای همه مردم و همه سلایق است. ما تلاشمان در دورۀ جدید این است که هر فیلمسازی که قصد ساختن اثری را دارند، را حمایت کنیم. اگر فیلمسازی در سینمای فارابی، اثری ساخته و آن اثر موفقیتآمیز نبوده است، از او حمایت مجدد نخواهیم کرد. چرا که قصد داریم ظرفیتی را برای فیلمسازان جدید ایجاد کنیم. البته همکاری با فیلمسازان موفق ادامهدار خواهد بود. با این رویکرد میتوانیم در طول زمان روند بهبودبخشی در سینما و بنیاد سینمای فارابی داشته باشیم. من در پنج ماهی که مدیریت فارابی را بر عهده گرفتهام، انباشتگی کارها به حد زیادی وجود داشته است. بعد از جشنواره فیلم کودک باید به شکلی جدی به سینمای کودک بپردازیم. این امر تنها به تولیدات فارابی مربوط نمیشود. ما به سراغ تمام فیلمها و فیلمسازانی که در این حوزه فعالیتی مثمر ثمر دارند، خواهیم رفت. این سیاست به طور جدی در حال بررسی است و پس از جشنواره در دستور کار قرار خواهد گرفت.
نکته سوم؛ فیلمسازی در حوزه کودک شبیه به خودروسازی است!
اگر بخواهیم بستر را برای رقابت فیلمهای ملی و بینالملل ایجاد کنیم. باید از سطح کیفی آثاری که در سینمای کودک خودمان ساخته میشود، مطمئن شویم. فیلمسازی در حوزه کودک با خودروسازی بیشباهت نیست. واردات خودروهای بینالمللی میتواند صنعت خوروسازی داخلی را از بین ببرد. به همین ترتیب اگر به شکلی ناگهانی این رقابت را ایجاد کنیم، برای فیلمسازانی داخلی سرخوردگی به وجود میآید.
نکته چهارم؛ تمایز سینمای کودک با نوجوان
تعریف سینمای کودک با سینمای نوجوان متفاوت است. اگر بخواهیم سینمای نوجوان را به درستی تقسیمبندی کنیم به سه گونه متفاوت سینما خواهیم رسید. اما خب این مسئولیت به عنوان دبیر جشنواره کودک و نوجوان به من رسیده و من باید آن را بر عهده بگیرم. البته اگر بخواهم از این مسئولیت دفاع کنم باید به تعریف در زمان وقت وجود داشت، اشاره کنم. در آن دوره این نام درست بود اما اکنون با تقسیمبندیهای جدید دیگر نمیتوان سینمای کودک و نوجوان را در کنار هم قرار داد. البته اکنون در حال حاضر با وجود بودجهای که برای این تفکیکبندی لازم است، در دسترس نیست.
نکته پنجم؛ داریم به سینمای کودک ظلم میکنیم
گروه سینمای کودک و نوجوان تریبون رسمی ندارد. اگر در سینمای بزرگسالان کسی اعتراضی داشته باشد، به راحتی میتواند این اعتراض را بیان کند و اعتراض او در جایی دیده میشود. در صورتیکه گروه سینمای کودک و نوجوان چنین برشی را ندارد. به همین ترتیب ما داریم به این سینما و به بچههای خودمان ظلم میکنیم. چرا که به مصرف آنها و واکنششان توجهی نداریم. اگر هویتی برای آنها در نظر نگیریم. این قشر از جامعه که یک سوم جمعیت ما را تشکیل میدهند به راحتی جذب منابع بی حد و مرزی میشوند که در دنیا وجود دارد. آنها به راحتی به سینمای کودک جهان دسترسی دارند. در نهایت نیز دیگر به سراغ ما نخواهند آمد. بنابراین این ما هستیم که باید به سراغ مخاطبان کودک برویم.
نکته ششم؛ مشکلات با شهر اصفهان همچنان پابرجاست؟
ترجیح میدهم در مورد میزبانی شهر اصفهان و تعاملاتی که با دوستانمان در این شهر داریم تا پس از برگزاری جشنواره چیزی نگویم. در حال حاضر همه باید تمرکز خود را بر روی برگزاری جشنواره آن هم به بهترین شکل بگذاریم. بعد از آن میتوان با جلسات آسیبشناسی به این موضوع پرداخت.