مستندسازی که در جنگ با سرطان راوی «بازی برنده‌ها» شد؛ کارش را کرد و رفت

محراب توکلی، رها؛ احسان صدیقی کارگردان مستند «بازی برنده‌ها» که جایزه ویژه دبیر نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» را سه‌شنبه هفته گذشته دریافت کرد، صبح امروز دوشنبه اول دی ماه درگذشت.

آرش قاسمی صداگذار مستند «بازی برنده‌ها» در گفت‌وگو با خبرنگار رها، درباره این مستندساز و تجربه همکاری با او گفت: من احسان صدیقی را از ده سال پیش می‌شناختم. از همان موقع که با ایشان کار کردم و با او در ارتباط بودم. شاهد اخلاق‌مداری‌اش بودم. هر کار می‌خواست بکند سعی داشت دیگری را نرنجاند. هم و غم‌اش این بود که حقوق دیگران آسیب نرساند و دیگران را از خودش دلخور نکند.

وی در مورد شیوه کاری صدیقی افرود: او به راحتی می‌توانست با ارتباط‌هایی که داشت بودجه‌‌ای برای فیلم‌هایش تهیه‌ کند، اما هرگز این کار را نکرد و وارد چنین بازی‌ای نشد. چرا که رسالت خود را در اطلاع‌رسانی و تمرکز بر سوژه‌هایی می‌دید که دغدغه‌اش را داشت. احسان صدیقی شومَن نبود. به دنبال جلب توجه‌ها و مصاحبه‌های جنجالی هم نبود. در گوشه‌ای کارش را به درستی انجام می‌داد و مسیر خود را می‌رفت. خودش را زیاد در دیدرس قرار نمی‌داد.

این صداگذار درباره همکاری‌اش با مرحوم صدیقی در مستند «بازی برنده‌ها» اظهار کرد: او یک ماه و نیم پیش با من تماس گرفت و گفت کاری با عنوان «بازی برنده‌ها» ساخته‌ و از من دعوت کرد تا صداگذاری آن را انجام دهم. من در ابتدا به خاطر شلوغی و زمان کم رد کردم امابه من گفت: «آرش، سعی کن انجامش بدی، شاید این آخرین کارم باشد!» در ابتدا با خودم گفتم که دارد شوخی می‌کند، اما در ادامه متوجه شدم که بیمار شده و ماجرا جدی است.

وی توضیح داد: بیشترین نگرانی آقای صدیقی دخترش بود. او انگار می‌دانست که دیگر زمان زیادی ندارد و در حال به اتمام رساندن آخرین کارش است. نگرانی او بیشتر در مورد همسر و فرزندش بود که در نبود او تنها خواهند ماند. او همواره تاکید می‌کرد که اگر حالم خوب است به خاطر تشویق همسر و فرزندم است.

قاسمی با اشاره به مرحله پساتولید «بازی برنده‌ها» گفت: به خاطر بیماری‌اش سخت کار می‌کرد. در واقع با چنگ و دندان کار را جلو می‌بردند. در عین حال انگیزه لازم را داشت و سعی می‌کرد انرژی‌‌اش را حفظ کنند. انگار به نظر می‌رسید به بیماری‌اش گفته بود که بگذار این کار تمام شود، بعد از آن من تسلیم تو خواهم شد. او همواره به من می‌گفت: «آرش این آخرین کار من است و می‌خواهم ماندگار باشد».

صداگذار «شبی که ماه کامل شد» در ادامه خاطرنشان کرد: آقای صدیقی به دنبال جلب ترحم و خریدن دلسوزی مخاطبان نبود. او قصد داشت که در مورد بیماری مهیب سرطان اطلاع‌رسانی کند و جامعه را نسبت به سلامتی‌شان آگاه سازد. از طرفی او قصد داشت که تصویر مبارزه با سرطان را نیز برای جامعه ترسیم کند. اساساً به همین علت نام مستند «بازی برنده‌ها» است.

وی تاکید کرد: من خودم وقتی با مستند «بازی برنده‌ها» مواجه شدم، شوکه شدم و احساس غیرقابل توصیفی داشتم. چرا که این مستند با زبانی واقع‌گرایانه داشت به این بیماری مرگ‌باری می‌پرداخت و خب تماشای آن کمی سخت بود. اما واجب بود. چرا که نکات مهمی را گوش‌زد می‌کرد. نکاتی که من تا قبل از آن نسبت به آن‌ها بی‌خبر بودم. به همین دلیل با قاطعیت می‌گویم که احسان صدیقی تا آخرین لحظه کارگردان مستند ماند و کارش را به درستی انجام داد. آقای صدیقی سعی داشت به همه ما با «بازی برنده‌ها» بگوید که «نگرانی سلامتی‌تان باشید».

آرش قاسمی در پایان عنوان کرد: وقتی خبر مرگ او را شنیدم، باورش برایم سخت بود. نمی‌خواستم باور کنم. آخرین بار که او صحبتی داشتم، انگیزه‌اش را برای ساخت یک کار دیگر به من نشان داد و من سعی داشتم با شوخی و خنده به او برای ادامه دادن انرژی بدهم. روحش شاد.