به گزارش خبرنگار رها، سریال «اجل معلق» به کارگردانی عادل تبریزی و نقشآفرینی رضا عطاران امروز جمعه ۲۵ مهرماه با پخش قسمت بیستم به پایان رسید اما مقدمهچینیها و شعار درج شده در پایان این قسمت، شائبه احتمال ساخت فصل دوم این مجموعه را پررنگ کرده است.
هر چند کارگردانی این اثر را عادل تبریزی برعهده داشت اما حضور رضا عطاران در نقش اصلی و مشاورهاش در کارگردانی و طراحی داستان بسیار پررنگ بود و به همین دلیل سریال رنگ و لعابی از تجربههای سریالسازی عطاران را به خود گرفته بود، کمااینکه نویسنده فیلمنامه هم درباره نقش او در طراحی برخی شوخیها و موقعیتها گفته است. طراحی ایده اصلی سریال هم متعلق به بهرام افشاری بود که طبیعتا نمیتوان سهم او را در توفیق سریال نادیده گرفت.
در مجموع «اجل معلق» هرچند شروعی پرانتقاد داشت و در ادامه هم از سوی برخی منتقدان بهواسطه ضعف فیلمنامه و پرداخت شخصیتهای با نقدهای جدی مواجه شد اما در میان تولیدات نمایشی شبکه خانگی، موفق ظاهر شد و توانست طیف قابلتوجهی از مخاطبان را با خود همراه کند تا در جایگاه یکی از سریالهای پرمخاطب پلتفرم فیلمنت قرار بگیرد.

بهزاد خلج، عادل تبریزی و رضا عطاران در پشت صحنه «اجل معلق»
در پایان قسمت بیستم که به عنوان قسمت آخر این سریال منتشر شده است، کاشتهایی وجود دارد که احتمال برداشت آنها در قالب فصل دوم بسیار محتمل است و درج جمله «این پایان راه نیست» پیش از تیتراژ پایانی این قسمت، به این گمانه قوت بخشیده است.
حمزه صالحی پیشتر در گفتوگو با ایسنا درباره طراحی اولیه برای ساخت این مجموعه در دو فصل گفته بود: ما قرار بود سریال «اجل معلق» را در دو فصل بسازیم. یعنی ۱۰ قسمت منتشر شود و جایی که صدای تیر میآید و به نظر میرسد «داوود» کشته شده، فصل اول به پایان برسد. قرار بود بعد از دو هفته فاصله، قصه به شکل جدیدی در فصل دوم ادامه پیدا کند و به همین دلیل است که ساختار روایت این دو بخش، متفاوت شد. در نیمه اول «داوود» لذت میبرد و در نیمه دوم ماموریت انجام میدهد. فکر میکنم دوستان دیدند سریال خوب دیده میشود و شاید فاصله ناگهانی دو هفتهای، مخاطب را عصبانی کند. بنابراین این اتفاق نیفتاد.
باید دید پلتفرم فیلمنت و گروه تولید این سریال، چه برنامهای برای آینده «اجل معلق» دارند، بهخصوص که ابراهیم عامریان در مقام تهیهکننده سریال، پیشتر تجربه دنبالهسازی از برند موفق خود در سینما یعنی «تگزاس» را در کارنامه خود دارد و دور از انتظار نیست که به یک فصل «اجل معلق» اکتفا نکند.