به گزارش رها، مستند «میریام» اثری درباره مواجهه یک دختر ایرانی با بحرانی چندلایه در بطن جنگ لبنان است؛ روایتی شخصی اما ناظر به واقعیتهای پیچیده منطقه. فیلم با تمرکز بر حضور «مریم یوسفیصدر» در روزهای آغازین جنگ اخیر لبنان ساخته شده؛ زنی جوان، پژوهشگر و آشنا با جهان مقاومت که ورود ناگهانیاش به بیروت، او را در دل رخدادهایی قرار میدهد که هم فردیاند و هم عمیقا سیاسی.
سیدمحمدعلی صدرینیا با اشاره به چگونگی شکل گیری نقطه آغاز مستند «میریام» گفت: «سال گذشته حدود دو ماه در لبنان بودم. در روزهای جنگ، با لایهای از سوژهها مواجه شدم که در روایتهای ما غایب بودند؛ بخشهایی از جامعه لبنان که هم متکثرند و هم حامل پرسشهایی مهم. احساس میکردم سوالهایی در جامعه ما درباره لبنان و اتفاقات منطقه وجود دارد که هنوز دربارهشان صحبت نکردهایم. به همین دلیل سراغ سوژهای رفتم که نه فقط روایتگر تجربه خودش باشد، بلکه بتواند بخشی از آن سوالها را نیز پاسخ بگوید.»
مریم یوسفیصدر، دانش آموخته دکترای مطالعات فلسطین، سالها در لبنان زندگی و در دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل کرده است. تجربه نزدیک او از جامعه لبنان، مسئله فلسطین و جهان مقاومت، برای صدرینیا نقطه قوت مهمی بوده است. کارگردان مستند در اینباره توضیح داد: «در مستندهای راوی محور، گاهی انتخاب راوی باورپذیر نیست؛ اما اینجا ما داستان واقعی کسی را دنبال میکنیم که خودش سالها درگیر پرسشهایی بوده و تجربه زیسته ارزشمندی دارد. طبیعی بود که او بهترین راوی باشد. تمام تلاشمان هم این بود که فضای فیلم کاملا واقعی و بدون تصنع بماند.»
این کارگردان انتخاب مریم یوسفیصدر به عنوان شخصیت محوری فیلم را نقطه تمایز «میریام» عنوان و مطرح کرد: «این بار میخواستم جهان متفاوتتری از جنگ را روایت کنم. معمولا در مستندهای جنگ لبنان، ما به یک لایه مشخص نگاه کردهایم. اما شخصیت مریم، با ویژگیهای فکری و فرهنگیاش، زاویه تازهای باز میکرد؛ اینکه چرا یک دختر ایرانی خودش را وسط روزهای ملتهب جنگ به لبنان میرساند و دنبال چه چیزی است. این مسیر، همان نکتهای بود که فکر کردم میتواند نگاه مخاطب را دقیقتر و منصفانهتر کند.»
صدرینیا با تاکید بر آنکه تیم تولید برای رسیدن به این جهان رئال، حتی از موسیقی هم صرف نظر کرده است، گفت: «در مستندی ۷۶ دقیقهای اینکه موسیقی نگذاری، تصمیم کوچکی نیست. اما نمیخواستیم حتی چند ثانیه موسیقی یک حس اضافه تحمیل کند یا قضاوتی را جهت بدهد. جهان فیلم باید همان طور که هست روایت میشد.»
صدرینیا درباره چالشهای ساخت «میریام» توضیح داد: «ساخت یک مستند در کشور دیگر آن هم در روزهای جنگ، پرخطر است. ما باید در زمانی محدود با چهرههای مختلف دیدار میکردیم و سکانسهای متعددی میگرفتیم. به همین دلیل روزهای بسیار پرفشاری داشتیم. طی سال گذشته سه سفر به لبنان داشتم. در سفر دوم، شکل گیری اولیه پروژه انجام شد و در سفر سوم که همزمان با تشییع سید حسن نصرالله بود تیم به مرحله تولید رسید. البته چند هفته پیش از سفر سوم، پیش تولید را جلو بردیم و در همان بازه کوتاه تلاش کردیم روایت، مواجهات و مسیر حرکت سوژه را دقیق هماهنگ کنیم. تا اینکه از لحظه ورود به بیروت، عملا وارد فاز تولید فشرده شدیم.»
او درباره اینکه آیا «میریام» همان مستندی که مدنظر داشته، شده است، اظهار داشت: «این کار را خیلی دوست دارم چون به نظرم یک نگاه جدید را وارد بحث جنگ لبنان میکند. از مرحله تولید تا تدوین و صداگذاری، وسواس زیادی داشتیم تا حرف فیلم درست منتقل شود. امیدوارم برای مخاطبان تجربهای تازه و رضایت بخش باشد و بتوانیم آن جهان جدیدی را که هدفمان بود ارائه کنیم.»
صدرینیا در پایان گفت: «امیدوارم به خاطر نوع نگاه و حرفهایی که در این مستند زده شده است مورد توجه قرار گیرد. برای ما مهم است که فیلم هم مخاطب و هم منتقد را راضی کند.»
دیدگاه ها (1)
ناشناس
۱۳ فروردین, ۱۴۰۵ at ۴:۳۲ ب٫ظکاملا از عکسی که برای این مطلب کار شده صدق کلام مشخصه، احسنت به انتخاب کننده ی تیزهوش عکس