مصطفی قاسمیان، رها؛ منوچهر هادی فیلمساز پرسابقه سینمای ایران در حالی با رونمایی از «خیابان جمهوری» در پردیس سینمایی ملت به جشنواره فیلم فجر بازگشت که بیش از ۱۲ سال از آخرین حضور وی در این رویداد میگذشت. در ادامه متن و حاشیه نمایش این فیلم را از ۳ منظر میخوانید.
قصه و حالوهوا
«خیابان جمهوری» جدیدترین فیلم منوچهر هادی، ترکیبی از اغلب آن عناصری به نظر میرسد که در سالهای اخیر، در سینمای ایران محبوب شده و در محصولات متعددی به چشم میخورد: دوربین روی دست، فیلمبرداری از پشت آکسسوار صحنه و لوکیشنهای جنوب شهری. فیلم ماجرای «آیلار» زنی تنها را دنبال میکند که در پی ترک بدون توضیح خانه توسط همسرش، مدتهاست بهتنهایی زندگی و کار میکند و همزمان در جستجوی همسرش است. «آیلار» همچنان دلبسته اوست، اگرچه میداند همسرش اعتیاد دارد.
ارزیابی کوتاه
«خیابان جمهوری» از جمله محصولات ضعیف این دوره جشنواره است که در فیلمنامه، مشکلات جدی دارد. شمار اندک اتفاقات پیشبرنده داستان و گسترش زیاده از حد در عرض، تماشاگر را خسته میکند و دیالوگهای بیربط آن که نه به پیشبرد قصه یاری میرسانند و نه به معرفی شخصیتها میپردازند، تنها زمان فیلم را پر میکنند. «خیابان جمهوری» نهتنها در هیچیک از مصیبتهای شخصیت اصلیاش عمیق نمیشود و موقعیت دراماتیک جذابی نمیسازد، بلکه حتی نمیتواند سرنوشت او را به دغدغه تماشاگر تبدیل کند.
واکنش اهالی رسانه
«خیابان جمهوری» در میان روزنامهنگاران و خبرنگاران حاضر در کاخ جشنواره فیلم فجر، محبوب نشد؛ اغلب واکنشهایی که در راهروهای پردیس ملت نسبت به این فیلم به گوش میرسید، منفی بود و اهالی رسانه از لحاظ کیفی با آن همراه نشدند. برخی خبرنگاران به خستهکنندگی آن نقد داشتند و بعضی دیگر معتقد بودند فیلم تازه منوچهر هادی، به آسیبهای اجتماعی متعددی چون فقر، مواد مخدر و سقطجنین اشاره میکند و بهنوعی به هرکدام ناخنکی میزند؛ رویکردی که فیلم را از نظر اهالی رسانه، شلخته کرده است.