مصطفی قاسمیان، رها؛ دوشنبه ۱۳ بهمنماه و در سومین روز از برگزاری جشنواره فیلم فجر، «پروانه» در کاخ جشنواره روی پرده رفت که با همکاری یک کارگردان فیلماولی و یک تهیهکننده باسابقه ساخته شده است. در ادامه متن و حاشیه نخستین رونمایی از فیلم «پروانه» را از ۳ منظر میخوانید.
قصه و حالوهوا
فیلم «پروانه» به کارگردانی محمد برزوییپور و تهیهکنندگی بهمن کامیار، از لحاظ فرمی و مضمونی، بیش از آن که نشانی از کارگردان خود داشته باشد، به فیلم «لاکپشت» ساخته پیشین تهیهکنندهاش شباهت دارد. این اثر داستان مردی را روایت میکند که به اتهام قتل همسرش «پروانه» تحت بازجویی قرار دارد. او که به خیانت «پروانه» ظنین شده بوده، اتهامات خود را نمیپذیرد، اما به تدریج مشخص میشود که ماجرا پیچیدهتر از یک بازجویی ساده است. فیلم «پروانه» شباهتهایی نیز به «جزیره شاتر» ساخته مارتین اسکورسیزی دارد.
ارزیابی کوتاه
«پروانه» در سی دقیقه نخست، مبهم و نامفهوم به نظر میرسد و پس از آن به سرعت دستش برای تماشاگر رو میشود؛ تا جایی که در حدود سی دقیقه پایانی، تماشاگران خود را خسته میکند و در پایان که فیلمنامه از پس پاسخ به سؤالات متعددی برنمیآید، آنها را ناامید رها میکند. به علاوه، استفاده بیش از اندازه کارگردان از فیلتر رنگی، فیلمبرداری متظاهرانه و برخی بازیهای اگزجره، نقطه ضعف دیگر فیلم به شمار میآید. مهدی پاکدل، هومن برقنورد و محمد علیمحمدی بازیگران اصلی «پروانه» نیز دستاورد ویژهای ندارند.
واکنش اهالی رسانه
به شکلی قابل تامل، پس از نمایش ۶ فیلم در دو روز نخست، «پروانه» اولین اثر جشنواره چهل و چهارم فجر لقب گرفت که در پایان، با تشویق خبرنگاران و روزنامهنگاران حاضر در سالن کاخ جشنواره مواجه نشد؛ گویی سالن در لحظه اتمام فیلم یخ کرده بود! در راهروهای پردیس سینمایی ملت نیز زمزمههایی مبنی بر ضعفهای جدی فیلم و مخالفت اهالی رسانه با حضور «پروانه» در بخش مسابقه اصلی جشنواره فیلم فجر شنیده میشد که نشان میداد واکنش رسانهها به این فیلم چندان مثبت نیست.