به گزارش خبرنگار رها، امروز سهشنبه ۲۱ بهمنماه ۱۴۰۴، آخرین روز میزبانی پردیس سینمایی ملت از اصحاب رسانه در قالب چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر بود؛ جشنوارهای که پس از یازده روز پرفرازونشیب بالاخره به ایستگاه پایانی رسیده و حالا میتوان به بازخوانی متن و حاشیههای آن پرداخت. منوچهر شاهسواری در دومین تجربه دبیری این رویداد، ایدههای متعددی برای ثبت یک «تغییر بزرگ» در ساختار اجرایی این جشنواره داشت؛ اما چقدر در تحقق آن موفق بود؟
در غیاب هیئت انتخاب
بیراه نیست اگر جشنواره چهلوچهارم را یکی از «متوسطالحال» ترین دورههای فجر از منظر ترکیب فیلمها بدانیم؛ اتفاقی که البته از همان روزی که بهجای ۲۲ فیلم، ۳۱ فیلم برای بخش سودای سیمرغ معرفی شد، قابلپیشبینی بود. ایده حذف هیئت انتخاب یکی از رادیکالترین و درعینحال حرفهایترین تصمیمات شاهسواری در مقام دبیر این دوره از جشنواره بود و حالا همه میدانیم آنچه در این یازده روز روی پرده به تماشا نشستیم، برآمده از سلیقه و نظر شخصی آقای دبیر است. دبیری که صراحتاً اعلام کرد، حتی به قیمت افت کیفیت فیلمها، پای مأموریت فجر برای «کشف استعداد» میایستد و اساساً قبول ندارد که «فجر» محل رونمایی از «بهترین فیلمها» است؛ ماحصل این ایده، شد همین فیلمهای متوسط و زیرمتوسطی که دیدیم و گاهی هم حرص خوردیم!
قرعهکشی روزانه!
فارغ از ترکیب فیلمها اما مهمترین مأموریت دبیر جشنواره و دبیرخانه تحت مدیریت او، تلاش برای ایجاد نظم حداکثری در امور اجرایی جشنواره است. ایده حذف قرعهکشی برای نوبتبندی اکران فیلمها، امیدوارمان کرده بود که با ترکیبی معنادار و هدفمند در چیدمان آثار مواجه خواهیم بود؛ اما نه فقط این آرزو محقق نشد که تغییرات روزانه و جابهجایی چندباره فیلمها در جدول اکران، ماحصل کار را به چیزی شبیه به «قرعهکشی روزانه» تبدیل کرد! شاهسواری البته بابت این بینظمیها عذرخواهی کرده و بخشی از آن را به ملاحظات مرتبط با مسائل فنی در مسیر آمادهسازی فیلمها مرتبط دانسته است؛ اما بازهم این حجم از «بینظمی» تجربهای منحصربهفرد را در کارنامه خاطرات فجر رقم زد.
چشمانتظار فجر۴۵
بزرگترین ایده منوچهر شاهسواری، راهاندازی دبیرخانه دائم برای جشنواره فجر بود که فینفسه نمیتوان ارزشهای ذاتی این ایده را نادیده گرفت؛ اما حالا و با اتمام جشنواره چهلوچهارم، عملکرد این دبیرخانه و مهمتر از آن ایدههای اجرایی بلندمدت شاهسواری همچون راهاندازی واحد ارتباطات و رسانه در این دبیرخانه، بهصورت جدیتر زیر ذرهبین قرار خواهد گرفت تا بلکه با عبور از هیجانات اجرای این دوره، بهصورت ملموستر متوجه دستاوردهای ناشی از این تغییر بزرگ شویم؛ «فجر۴۵» چه سروشکلی خواهد داشت و منوچهر شاهسواری آیا سکاندار این رویداد باقی خواهد ماند؟