به گزارش خبرنگار رها، فیلم سینمایی «خدای جنگ» به کارگردانی حسین دارابی شب گذشت و همزمان با دومین شب از تجاوز جنایتکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک ایران، روانه آنتن شبکه سه سیما شد. فیلمی که روایتگر بخشهایی ناگفته از تاریخ معاصر ایران با تمرکز بر غیرتمندی دانشمندان صنعت موشکی ایران در بومیسازی و تقویت این سرمایه ملی در اوج سالهای دفاع مقدس است و رونمایی از آن در جشنواره فیلم فجر با استقبال منتقدان و اصحاب رسانه همراه شده بود.
«خدای جنگ» البته باوجود ظرفیتهای بالای سینمایی فرصت اکران عمومی پیدا نکرد و در خردادماه همین امسال و همزمان با جنگ ۱۲ روزه، بهصورت مستقیم به پخش تلویزیونی رسید تا این روایت تماشایی از یک افتخار ملی، در گسترهای وسیعتر فرصت ارتباط با مخاطبان را بهدست بیاورد.
سومین فیلم بلند حسین دارابی پس از فیلمهای «مصلحت» و «هناس» یک درام تاریخی-نظامی است که به تلاشهای متخصصان ایرانی برای بومیسازی صنعت موشکی در دوران دفاع مقدس میپردازد. این فیلم با بازی ساعد سهیلی، برداشتی آزاد از زندگی شهید حسن طهرانیمقدم و داستان شکلگیری اولین یگان موشکی ایران در سالهای جنگ را روایت میکند. فیلم در بحبوحه جنگ ایران و عراق روایت میشود و داستان گروهی از نیروهای جوان ایرانی را به تصویر میکشد که تلاش میکنند تحت هدایت فردی به نام ابراهیم (با بازی ساعد سهیلی)، در برابر تحریمها و توطئههای خارجی، موشکهای ایران را برای شلیک به مواضع دشمن عملیاتی کنند.
تصویر یک قهرمان واقعی
حسین دارابی در فیلم تازه خود سراغ اقتباس از شخصیتی واقعی رفته است و هوشمندانه، هویت این شخصیت را در فیلم خود از مابهازای واقعی مجزا تعریف کرده است. در فیلم «خدای جنگ» قهرمانی در قاب تصویر جان گرفته است، که از هیچ اشتباهی مصون نیست و بابت این مصون نبودن هم نیاز به پاسخگویی به هیچکس در عالم واقع نیست. ساعد سهیلی هم حداکثر بهره را از این فرصت برده است. کیفیت ایفای نقش ابراهیم که قهرمانی برخاسته از خاکستر است و بخشی از هویت و غرور خود را مرهون زخمهای خود است، اتفاقی ویژه در کارنامه این بازیگر جوان محسوب میشود. بازیگری که نه فقط در بازیهای کلامی و تکاپویی که برای اثبات باورهایش به دیگر دارد، که در سکوت هم نگاه نافذش در یاد مخاطب حک میشود؛ تصویری از یک قهرمان واقعی.
روایتگر «غیرت» در سینما
هر دو فیلم قبلی حسین دارابی بهرغم تفاوتهایی که در داستان و سوژه محوری داشتند، درونمایهای کلیدیتر هم داشت که حالا و در سومین ساخته بلند این فیلمساز، تبلوری عیانتر پیدا کرده است؛ «غیرت» مضمونی مشترک در همه ساختههای حسین دارابی از ابتدای مسیر فیلمسازی تا به امروز است. مضمونی که اگر پسوند «ملی» به خود بگیرد، بهراحتی میتوان آن را هم در ردیف آرمانهای در معرض انقراض قرار داد. «خدای جنگ» برخلاف دیگر فیلمهای این سالها که برپایه زندگی قهرمانان ملی و شهدای شاخص به تولید رسیدهاند، فیلمی رهیده از بند مستندات تاریخی است و پیکره روایی آن بر تخیل بنانهاده شده است. ابراهیم در فیلم تازه حسین دارابی، مابهازایی تاریخی و واقعی ندارد اما خمیرمایهای که شخصیتش را بر پرده نقرهای جان بخشیده، مصداق تاموتمام غیرتمندی است. غیرتی که ریشه در ملیت قهرمان دارد و باورمندیها و آرمانهایش را به خدمت حس افتخار ملی درآورده است.