به گزارش خبرنگار رها، فستیوال کن در دوره ۷۹ کمتر از سایر دورههای اخیر میزبان آثار آمریکایی بود و خیلیها این را نشانهای از بازگشت به اصالت گذشتهاش ارزیابی کردند. نوعی ارزیابی زودهنگام که ممکن است یک دوره استثنایی را به وضعیت پیش رو تعمیم داده باشد.
برندگان جوایز مهم این دوره از کن آثاری بودند که محتوا و مضامین آنها در سالهای اخیر هم معمولاً مورد توجه این جشنواره قرار میگرفت.
در سه بخش جایزه ویژه هیئت داوران، جایزه کارگردانی و نخل طلا، به ۴ فیلم جایزه داده شد که در بخش کارگردانانی این جایزه مشترکاً به دو فیلم اهدا گردید.
در میان این آثار یک فیلم راجعبه یهودیان پس از جنگ جهانی دوم، یک فیلم درباره همجنسگرایان و یک فیلم درباره چالش انسانهای مدرن با جوامع مذهبی و سنتی دیده میشد و یک اثر متعلق به فیلمسازی بود که اپوزیسیون حکومت روسیه است و در فرانسه زندگی میکند.
درباره «Fjord» برنده جایزه نخل طلای کن
نخل طلای هفتاد و نهمین جشنواره فیلم کن به فیلم سینمایی «آبدره» Fjord به کارگردانی کریستین مانگیو از کشور رومانی رسید. نخل طلا مهمترین و باارزشترین جایزه در جشنواره کن است. جایزه بزرگ این فستیوال سینمایی (Grand Prix) هم به فیلم “مینوتور” (Minotaur) ساختهی آندری زویاگینتسف کارگردان روس رسید.
فیلم Fjord تازهترین اثر کریستین مونجیو، کارگردان رومانیایی و برنده نخل طلا در سال ۲۰۰۷ است. داستان فیلم دربارهی یک زوج محافظهکار و مذهبی است که با پنج فرزندشان به یک روستای دورافتاده در نروژ میروند و بعد از بروز نشانههایی از خشونت علیه یکی از بچهها، وارد یک درگیری جدی با نهادهای حمایت از کودک و جامعهی محلی میشوند.
مونجیو در این فیلم مثل آثار قبلیاش سراغ یک مسئلهی اخلاقی و اجتماعی پیچیده رفته و عمداً جواب سادهای نمیدهد؛ فیلم بیشتر دربارهی تعارض میان باورهای مذهبی، مداخلهی دولت، و پیشداوریهای اجتماعی است.
منتقدها هم نوشتهاند که فیلم با وجود فضای سرد و مناظر چشمگیرش، اثری تلخ و دوپهلوست که تماشاگر را وادار میکند دربارهی مرزهای تحمل و مسئولیت والدین فکر کند.
کشور سازندهی فیلم، رومانی است که بههمراه چند کشور اروپایی به عنوان همکار تولید ذکر شده است.
تقسیم یک جایزه در کن بین سه کارگردان
جایزه بهترین کارگردانی کن ۷۹ مشترکا به خاویر کالوو و خاویر آمبروسی برای فیلم «LA BOLA NEGR» (توپ سیاه) و پاول پاولیکوفسکی برای فیلم «Fatherland» (سرزمین پدری) رسید. به عبارتی سه فیلمساز در این دوره برای دو فیلم جایزه کارگردانی گرفتند.
فیلم LA BOLA NEGR که یک اثر اسپانیایی-فرانسوی است، از سه دورهی زمانی ۱۹۳۲، ۱۹۳۷ و ۲۰۱۷ عبور میکند و سرگذشت سه مرد را به هم وصل میکند که همجنسباز هستند. روایت فیلم «سرزمین پدری» هم در سال ۱۹۴۹ میگذرد و داستانی دیگر از یهودیان پس از جنگ جهانی است.
این فیلم رابطهی توماس مان، نویسندهی برندهی نوبل، با دخترش اریکا را دنبال میکند؛ آنها در سفری جادهای از میان آلمانِ پس از جنگ عبور میکنند و با گذشتهی خود و فضای سیاسیِ جدید روبهرو میشوند. کارگردان فیلم پاول پاولیکوفسکی، فیلمساز لهستانی-بریتانیایی است که با آثاری مثل Ida و Cold War شناخته میشود.
جایزه بزرگ فرانسویها برای اپوزیسیون روسیه
فیلم Minotaur به کارگردانی آندره زویاگینتسوف برنده جایزه بزرگ هیئت داوران کن ۷۹ شد.
این فیلم یک تریلر تیره دربارهی مردی در روسیهی معاصرِ درگیر جنگ است که میان خیانت، پنهانکاری و خشونت گرفتار میشود؛ روایت با حالوهوای نوآر و انتقادی، فروپاشی اخلاقی و سیاسی را نشان میدهد.
فرانسه ورود فیلمسازان روس که در ساختار رسمی کشورشان فعالیت میکنند را به کن ممنوع کرده اما زویاگینتسف در گزارشهای امسال بهعنوان فیلمساز تبعیدی روس معرفی شده و گفته شده که اکنون در فرانسه زندگی میکند.
لیست برندگان جوایز کن ۲۰۲۶:
برنده نخل طلا:
🔹فیلم «فیورد» (FJORD) به کارگردانی کریستیان مونجیو.
جایزه بزرگ:
🔹«مینوتور» (Minotaur) کارگردان: آندری زویاگینتسف.
کارگردان:
🔹خاویر کالوو و خاویر آمبروسی برای فیلم «LA BOLA NEGR» (توپ سیاه)
بازیگر زن:
🔹ویرژینی افیرا و تائو اوکاموتو برای بازی در فیلم «ناگهان»،کارگردان: ریوسوکههاماگوچی.
بازیگر مرد:
🔹امانوئل ماکیا و ولنتین کامپین برای بازی در فیلم «ترسو» (Coward)،کارگردان لوکاس دونت.
جایزه هیئت داوران:
🔹«ماجراجویی رویایی» (Das geträumte Abenteuer) به کارگردانی والسکا گریزباخ.
فیلمنامه:
🔹امانوئل مار، مردی از زمانهاش (Man of His Time A)
جایزه دوربین طلایی (Caméra d’Or):
🔹فیلم «بنیمانا (Ben’imana)، کارگردان: ماری-کلمنتین دوسابژامبو.
نخل طلای فیلم کوتاه:
(Para los contrincantes)، کارگردان: فدریکو لوئیس.
انتهای پیام/