مصطفی قاسمیان، رها؛ چند ساعت پیش جشنوارهای موسوم به «نوروز» در حالی در سرزمینهای اشغالی پایان یافت که بررسی از آن نشان میدهد به خلاف تبلیغات شکلگرفته، از نظر سینمایی اهمیت ویژهای ندارد و بیشترین کارکرد آن به تبلیغات سیاسی حول این رویداد برمیگردد.
جشنواره نوروز که به خلاف جشنوارههای معمول سینمایی یا حتی رویدادهای محدود موسوم به «هفته فیلم»، نه برای حداقل ۷ یا ۸ روز، بلکه تنها در دو روز برگزار شد، با نمایش تنها ۵ فیلم تحقق یافت که احتمالا کمترین تعداد فیلم نمایشدادهشده در یک جشنواره سینمایی است.
محدودیت قابل تامل آثار اکرانشده در این رویداد، در این مورد نیز پیداست که از ۵ فیلم اکرانشده، ۲ فیلم متعلق به یک کارگردان بوده و ۲ عنوان از این فیلمها نیز به حداقل یک دهه قبل تعلق داشتند که از آن میان، حضور انیمیشن «پرسپولیس» محصول ۲۰۰۷ جلب نظر میکند!
جالب آن که از میان همین ۵ محصول سینمایی، سازنده یک فیلم نسبت به حضور فیلمش در این جشنواره اعتراض کرده است. محمد رسولاف نویسنده و کارگردان مهاجر ایرانی که در سالهای گذشته، فیلمهای زیرزمینی با محتوای منتقدانه میساخت، در بخشی از پست اینستاگرامی خود در این باره نوشت: «از نمایش فیلمم در جایی که سیاستمدارانش مردم ایران را با بمب و موشک هدف قرار دادهاند، عمیقاً خشمگینم.»
نکته مهم آن که با وجود معرفی این جشنواره با عنوان «جشنواره فیلمهای ایرانی»، یکی از محصولات شرکتکننده در این رویداد، اساسا فیلمی ایرانی نیست. «لولیتاخوانی در تهران» که هم از لحاظ کیفی و هم از لحاظ بازسازی تهران پس از انقلاب اسلامی، فیلمی بسیار مورد انتقاد به شمار میآید، محصول مشترک ایتالیا و رژیم صهیونیستی است که نه کارگردان، نه فیلمنامهنویس و نه تهیهکنندگان آن ایرانی نیستند. بر اساس اطلاعات ثبتشده در سایت جشنواره، این فیلم تنها اثری است که سازندگان آن برای نمایش و پرسش و پاسخ در محل برگزاری جشنواره حاضر شدهاند و خالقان ۴ فیلم دیگر در این جشنواره حضور نیافتهاند.
جشنواره فیلمهای ایرانی نوروز که رویدادی تازهتاسیس است و نخستین دوره خود را سپری کرد، در محلی به نام «سدروت» برگزار شد که پیش از اشغال فلسطین، روستای «نجد» نام داشت و در فاصله ۸۴۰ متری نوار غزه، یکی از نزدیکترین مناطق شهرکسازیشده سرزمینهای اشغالی نسبت به باریکه غزه محسوب میشود.
با همه این احوالات، اصل تحقق این رویداد، نکته قابل توجهی است که سیاست دوگانه رژیم صهیونیستی را در برابر ایرانیان نشان میدهد. این جشنواره که فقط ۵ ماه پس از حمله نظامی مستقیم این رژیم به خاک کشورمان برگزار شد، در ادامه سیاست رژیم اشغالگر قدس برای تاثیرگذاری فرهنگی و سیاسی بر ایرانیان به نظر میرسد که برای آن از ابزارهای متعدد رسانهای شامل شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال، حسابهای کاربری متعدد فارسیزبان در شبکههای اجتماعی و حالا جشنواره سینمایی بهره میبرد.
اگرچه روشن نیست در سالهای آینده، وضعیت برگزاری جشنواره فیلمهای ایرانی نوروز به کجا خواهد رسید، اما از همین حالا هم میتوان مطمئن بود با گذشت مدت زمانی طولانیتر نسبت به جنگ مستقیم نظامی صهیونیستها با کشورمان، اصطلاحا آبها تا حدی از آسیاب بیفتد و چه بسا برخی از سینماگران شناختهشده مهاجر، به همکاری با این جشنواره ترغیب شوند.
از شمار شرکتکنندگان و فهرست سینماگران شناختهشده حاضر در این جشنواره خبری منتشر نشده است.