به گزارش خبرنگار رها، یکی از شایعات متواتر درباره پشتپرده معادلات حاکم بر سینمای ایران طی سالهای اخیر ماجرا «کارتکشی» یا به تعبیری خرید کلان بلیت توسط عوامل فیلم برای ثبت فروشهای رویایی در گیشه است.
تا یک دهه قبل و پیش از ورود سامانه سمفا به چرخه اقتصادی سینمای ایران، مرجع اصلی اعلام آمار فروش فیلمها دفاتر پخش بودند و بهدلیل نبود امکان صحتسنجی گاهی شنیده میشد که برخی دفاتر پخش برای پررونقتر نشان دادن بازار فعالیت خود، آمارها را دستکاری کرده و ارقام غیرواقعی را به عنوان فروش فیلمهای خود در رسانهها منعکس میکنند.
ورود «سمفا» تا حدود زیادی فرآیند مربوط به بلیتفروشی سینماها را شفاف کرده و حالا همه کاربران و اصحاب رسانه میتوانند از طریق این سایت در جریان جزییات فروش بلیت فیلمها در سینماهای مختلف قرار بگیرند. این سازوکار تازه اما با شائبه تازهای مواجه شده و آن اینکه برخی تهیهکنندگان و یا پخشکنندگان بهعنوان ذینفعان عرضه یک فیلم، اقدام به خرید بلیتهای زیاد در سانسهای مختلف میکنند و به تعبیری از جیب خود برای پرفروشنمایی فیلم خود هزینه میکنند تا علاوهبر حذف رقیبان، در فضای رسانهای هم اعتباری به دست بیاورند.
ادعای حسین فرحبخش چه بود؟
این شائبه هرچند تازه نیست اما طرح صریح آن از زبان محمدحسین فرحبخش روی آنتن زنده تلویزیون در برنامه «هفت» اتفاقی نبود که بدون واکنش بماند. فرحبخش بهعنوان یکی از تهیهکنندگان باسابقه که این روزها هم فیلم «ناجورها» را بهعنوان کارگردان روانه پرده کرده است، مدعی شد؛ «چندی پیش یکی از سینماداران میگفت که (عوامل فیلم) ۱۰۰ میلیارد تومان برای یک فیلم کارت کشیدهاند. برخی فیلمسازان برای جاهطلبی و حضور در اسکار و ساخت سریال این کار را میکنند. برای فیلمهای اجتماعی هم بلیت خریدهاند زیرا اگر فیلم فروش داشته باشد روی پرده سینما میماند.» وی حتی تأکید کرد: «مدارکی پیدا کردهام و دست مراجع قانونی و امنیتی دادهام، زیرا (افرادی که اقدام به کارتکشی در گیشه میکنند) اساس سینمای ایران را بههم ریختهاند.»
عوامل فیلم «هتل» به ادعای حسین فرحبخش واکنش نشان دادند
واکنش عوامل «هتل»؛ هم اعتراض هم تأیید!
یک روز بعد از انتشار این اظهارات در فضای رسانه، امیر برادران بهعنوان نویسنده فیلم سینمایی «هتل» متنی را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد که توسط محمد شایسته، تهیهکننده این فیلم همرسانی شد. برادران در پاسخ مستقیم به اظهارات فرحبخش نوشته است: «یکی از تهیهکنندههای سینما تو یه مصاحبهای گفتن تمام فیلمهای بالای ۲۰۰ میلیاردی، برای بالا بردن آمار فروش خودشون بلیط میخرن! من وکیل وصی بقیه فیلمها نیستم و منکر وجود این ماجرا هم نمیتونم باشم ولی وقتی میگن تمام فیلمهای بالای ۲۰۰ میلیارد، فیلم هتل رو هم شامل میشه! من چیزی که به چشم دیدم رو نقل میکنم! در دورانی که هتل پخش میشد و اتفاقا برای پرفروشترین فیلم شدن، در رقابت نزدیک با یک فیلم دیگه هم بود، یه روز به محمد شایسته زنگ زدن که میتونی یه همچین کاری هم بکنی و به اصطلاح بلیط بسوزونی! محمد گفت که من از بچگی تو این سینما بزرگ شدم و بالا و پایین این سینما رو دیدم و برای اول شدن تن به یه همچین کاری نمیدم! من اون موقع شاید یکم ترش کردم ولی منطقش رو هم نتونستم رد کنم و نهایتا محمد زیر بار اون کار نرفت! اون آقای تهیهکننده اگر جایی یک بلیط خریداری شده برای فیلم هتل رو میتونن اثبات کنن، مدیون همون قرآنی که بهش قسم خوردن هستن اگه اقدام نکنن!»
فارغ از مصداق فیلم «هتل» و شرایط فروش این فیلم در گیشه، نکته مهم در متن امیر برادران، تأیید وجود پدیده «بلیتسوزی» یا همان «کارتکشی» در سینمای ایران است که گویی از سوی افرادی به تهیهکننده «هتل» هم پیشنهاد شده است. حالا باید دید مطابق با مستندات حسین فرحبخش و اظهارات سایر فعالان عرضه و اکران در سینمای ایران، در آینده چه ابعاد تازهای از این پدیده عیان خواهد شد؟