به گزارش خبرنگار رها، در شرایطی که ایران با حمله وحشیانه دشمنان مواجه شده و بالطبع فضای عمومی جامعه با نگرانیها و التهابها همراه است، ادامه فعالیتهای فرهنگی و تولیدات نمایشی اهمیت دوچندانی پیدا میکند. در چنین فضایی، پلتفرم شیدا با آغاز پخش سریال اختصاصی جدیدش تلاش کرده چراغ تولید در شبکه خانگی را روشن نگه دارد و این مسئله به خودی خود قابل توجه است.
سریال «هزار تو» اثری در ژانر امنیتی است و روایت خود را بر پایه یکی از پروندههای واقعی مرتبط با عملیاتهای رژیم صهیونیستی در ایران بنا کرده. همین انتخاب موضوع، سریال را در موقعیت فعلی کشور به اثری متفاوت در میان تولیدات شبکه نمایشی تبدیل میکند؛ چرا که داستان آن مستقیماً به مسئله تقابل امنیتی با دشمنی میپردازد که اقدامات وحشیانهاش این روزها نیز در صدر اخبار جهان قرار دارد. کارگردانی و تهیهکنندگی این مجموعه به ترتیب برعهده سید علی هاشمی و سید سجاد قافلهباشی است. قافله باشی که سابقه تهیهکنندگی و کارگردانی آثار مختلفی در تلویزیون و سینمای کوتاه را دارد، در صحبتهای خود با خبرنگار «رها» از مجموعه نمایش خانگی «هزارتو» و اهمیت انتشار آن در این روزها صحبت کرد.
بر اساس نیاز مخاطب تصمیم گرفتیم
قافلهباشی در ابتدای این گفتوگو اظهار کرد: برای سریال «هزارتو» تقریباً یک برنامۀ پخش مشخصی در نظر گرفته شده بود و سریال طبق همان برنامه، مراحل فنی و پستولیدی خود را طی میکرد. هرچند نیاز بود که یکسری از کارها در ادامه روی آن انجام شود. برای مثال قسمت اول از سریال که منتشر شد، آن نسخه نهایی نیست که قرار بود در زمان مقتضی پخش شود اما به سبب شرایطی که پیش آمد، احساس کردیم که در حال حاضر مخاطب نیاز به محتوای سرگرمکننده، نمایشی و داستانی دارد، در نتیجه از بعضی جزئیات صرفنظر کردیم. اولویت این است که در این شرایط به اندازه توان خودمان نقشآفرینی کنیم. سریال «هزارتو» از لحاظ داستانی نیز تا حدی با جنگ فعلی ارتباط دارد؛ این سریال به تقابل سیستم امنیتی- اطلاعاتی کشورمان با سیستمهای امنیتی-اطلاعاتی بیگانه میپردازد و از این جهت، موقعیت برای پخش آن مناسب بود. این موارد از مهمترین دلایلی بودند که این سریال در این ایام پخش شد.
استفاده حداکثری از تمام ظرفیتها
قافلهباشی در ادامه عنوان کرد: در مورد مراحلی که برای تهیۀ این سریال طی شد، همان مراحلی بود که تقریباً تمام کارها طی میکنند. ما از پژوهش شروع کردیم و زمان و انرژی زیادی برای پژوهش گذاشته شد. بعد از آن نگارش کار آغاز شد. نگارش با وسواس و دقت خاصی صورت گرفت. هرچند تعداد قسمتهای سریال کم است اما چون فشردگی داستان زیاد است، چند بار ویرایش شد تا به نسخه نهایی رسید. از زمانی که فیلمنامۀ نهایی را تقریباً در اختیار داشتیم، وارد پیشتولید شدیم.
وی ادامه داد: عوامل پشت دوربین و همینطور بازیگران انتخاب و دعوت به همکاری شدند و مقدمات تولیدی فراهم شد. پیشتولید کار حدود سه ماه و تولید آن تقریباً در یک بازۀ زمانی هشت ماهه صورت گرفت. هرچند ممکن است وقفههای کوتاهی در یکسری از مقاطع آن اتفاق افتاده باشد اما جمع تولید آن حدود هشت ماه زمان برد. بازیگرانی که ما در این پروژه افتخار داشتیم در خدمتشان باشیم، همگی دوستان همراهی بودند و در شرایط تولیدی سختی که بعضاً با آن روبرو میشدیم، نهایت همکاری را با این پروژه داشتند. من اینجا از همۀ آنها تشکر میکنم که با روحیه بسیار قدرتمند در این کار ظاهر شدند. امیدوارم که از نتیجه کارشان راضی باشند. همینطور بازیگرهای خارجی که در این کار حضور داشتند، به نظر من آنها هم بسیار باانرژی ظاهر شدند و حداکثر توان خود را به کار بردند.

جنگ خیلی وقت است که آغاز شده!
تهیهکننده مجموعه «هزارتو» پیرامون جنگ و تجاوز رژیم صهیونی و آمریکا به کشورمان گفت: درمورد جنگ فعلی، شاید به یک معنا فاز نظامی این جنگ الان آغاز شده باشد اما این جنگ خیلی وقت است که برای ما شروع شده است. دشمنی آمریکا برای امروز و دیروز و حتی برای بعد از انقلاب نیست، کودتای ۲۸ مرداد که آمریکایی آن را رقم زدند حتی به انقلاب و جمهوری اسلامی ارتباطی نداشت.
وی افزود: لذا این موضوع خیلی تازه نیست. بعد از انقلاب هم از انواع توطئه و فعالیتهای مختلفی که کردند تا به نحوی این ملت را متوقف کنند؛ شامل تحریم، تهدید و تزویر که فاز آخرش هم این فاز نظامی است که اتفاق افتاده است. امیدوارم که با این روحیه استواری که از مردممان میبینیم، انشاالله این جنگ به نقطهای که آنها میخواهند اصلا نخواهد رسید و با پیروزی ایران به اتمام میرسد.
قافلهباشی در پایان ضمن اشاره به وظیفه هنرمندان در این روزها، بیان کرد: هنرمندان ما نیازی نیست برای ابراز واکنش خود نقشی بازی کنند؛ کافی است به هویت خود مراجعه کنند. ایرانیان همیشه غیور، وطنپرست و بیگانهستیز بوده و در مقابل تجاوز بیگانه متحد بودهاند. اگر امروز کسی این روحیات را ندارد باید در ایرانی بودن خود شک کند. لذا توقعی که از هنرمندان میرود این است که خودشان باشند و هویت ایرانی خود را بروز بدهند. قرار نیست همه یک جور فکر کنند و شاید خیلیها مواضع متفاوتی در مورد مسائل مختلف داشته باشند اما در خلوتها وقتی که حرفهای دوستان را میشنویم، میبینیم که علیرغم اینکه بعضاً انتقادات، گلهها و اعتراضاتی دارند، اما در یک اصولی کاملا متفقالقول هستند و آن اصول همان هویت ایرانی است. همه در همین خاک رشد کردند و میان همین مردم نفس کشیدند و اساساً جور دیگری نمیتوانند تربیت شوند و رشد کرده باشند. بنظرم اگر کسی فقط به همان هویت خود مراجعه کند، کفایت میکند که موضع خود را در مقابل این جنگ مشخص کند. البته من این را درمورد دوستانی که در اطراف خودم میشناسم میبینم که مواضع خوبی گرفتهاند. برخی از دوستان هم به دلیل ملاحظاتی که داشتند یا فشارهایی که روی آنها بود و یا مارپیچ سکوتی که شکل گرفته، کمی تاخیر و تعلل دارند که مطمئن هستم که آنها هم در زمان مقتضی واکنش نشان میدهند.