به گزارش خبرنگار رها، با تفکیک مجدد بخش بینالملل از بخش ملی جشنواره فیلم فجر و پس از چند دوره برگزاری این بخش در بهمنماه، طبق اعلام قبلی سازمان سینمایی دوره چهلوسوم «فجر جهانی» در آذرماه امسال برگزار میشود، اما به نظر میرسد بدعتگذاری برای برگزاری این رویداد بینالمللی از عنصر «زمان» به «مکان» منتقل شده است!
در حالی که چالش انتخاب کاخ جشنواره در پایتخت، تبدیل به مشکل اساسی رویدادهای سینمایی شده و انتخاب مجموعه «ایرانمال» برای میزبانی جشنواره فیلم کوتاه تهران، با انتقادهای بسیاری مواجه شد، حالا برگزارکنندگان جشنواره جهانی فجر صورت مسئله را به کل تغییر داده و تصمیم به کوچاندن آن به خارج از پایتخت گرفتهاند.
براساس خبر ارسالی از سوی روابط عمومی سازمان سینمایی، دبیر چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر از استقبال گسترده نسبت به فراخوان این دوره و احتمال برگزاری جشنواره در شهر شیراز خبر داده است.
روحالله حسینی درباره احتمال برگزاری جشنواره در خارج از تهران بیان کرد: جلسات خوبی با استانداری و مسئولان شهر شیراز برگزار شده و امیدواریم بهزودی این موضوع نهایی شود تا برای اولین بار جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز برگزار شود.
حسینی در استدلال خود برای این تصمیم هم گفته است: «این انتخاب به دلیل ارتباط موضوعی نزدیک و تنگاتنگ با مفهوم جشنواره که جشنوارهای شاعرانه است، صورت گرفته و شیراز میتواند میزبان مناسبی برای این رویداد مهم فرهنگی باشد.»
اینکه چرا جشنواره جهانی فیلم فجر، مفهومی «شاعرانه» در نگاه مدیران سازمان سینمایی پیدا کرده، در نوع خود محل پرسش است اما نکته مهمتر تبعات خروج این رویداد سینمایی از پایتخت است؛ به ویژه که به استناد تجربههای قبلی برگزاری «فجر جهانی» این رویداد قرار است مهمترین حلقه ارتباطی سینمای ایران با سینمای بینالملل باشد و طبیعتا تمرکز برگزاری آن در پایتخت، بیش از سایر رویدادها حائز اهمیت به نظر میرسد.
باید دید فراتر از «شاعرانگی»، کدام پارامترهای اجرایی در اتخاذ این تصمیم دخیل بوده و نکته مهمتر اینکه آیا این اتفاق قرار است نقطه آغاز برای خانهبهدوشی یکی دیگر از رویدادهای سینمایی باشد یا شیراز برای همیشه، بهعنوان میزبان «فجر جهانی» انتخاب شده است؟ آیا چالشهای جشنواره کودک در چند دهه اخیر، قرار است بهصورت سالیانه برای «فجر جهانی» هم تکرار شود؟