به گزارش خبرنگار رها، همین مناسبت خاص و ویژه باعث میشود که رسانهها و خصوصاً تلویزیون برنامههای مناسبتی ویژه این ایام را روی آنتن ببرند. باتوجهبه اینکه امسال روز مادر و روز زن مقارن با آخر هفته شده بود، طبعاً انتظار میرفت که تلویزیون با دست پُر به استقبال این روز برود؛ اما چیزی که روی آنتن دیده شد برخلاف انتظار بینندههای همیشگی تلویزیون و بینندههایی که معمولاً آخر هفتهها نیمنگاهی به تلویزیون دارند، چنگی به دل نمیزد و در واقع تکرار همان برنامههای روزانه و هفتگی با چاشنی رنگولعاب بیشتر یعنی گل و شیرینی و کمی شادی بود.
با نیمنگاهی به برنامههای صبحگاهی، عصرگاهی و شبانگاهی تلویزیون در این دو سه روز، تقریباً میتوان پی برد که همان برنامههای روتین و همیشگی در کنداکتور شبکهها قرار گرفت که تنها موضوع برنامهشان را بدون هیچ خلاقیت یا تنوع و حتی شگفتی به موضوع روز مادر و روز زن اختصاص داده بودند. یعنی دعوت از مهمانان زن و مادران با اضافهکردن و اجرای چند موسیقی و نماهنگ زنده و آرشیوی و البته گل و شیرینی روی دکورهایی که حتی زحمت تغییر دکوپاژ آن را هم به خود نداده بودند.
«صبح بخیر ایران»، «صبحانه ایرانی» و «سلام صبح بخیر»، برنامههای صبحگاهی سیما از جمله این برنامهها بودند که اگر تبریک و تبریک و تبریک روز مادر و روز زن را از پلاتوهای مجریان برنامه حذف میکردید با روال برنامههای عادی روزهای دیگر هیچ فرقی نمیکرد.
اما اوج خلاقیت برنامهسازان سیما در برنامههای عصرگاهی تلویزیون توی ذوق بیننده میخورد. جایی که حاصل ترکیب نچسب مجریان برنامه «سه به بعد» شبکه سه یعنی شهاب عباسی و سیاوش مفیدی به همراه مژده خنجری مجری برنامه «طبیب»، قرار بود ویژهبرنامهای خاص باشد که مطابق معمول چنگی به دل نمیزد. حتی شوخیهای بداهه دو مجری طنز و روی آنتن آمدن مادر مجری زن برنامه بهعنوان مهمان تلفنی چیزی بر محتوای آن نمیافزود.
«عصر خانواده» شبکه دو هم در یکی از ساعتهای پربیننده تلویزیون طبق روال همیشگیاش با دعوت از زوجهای جوان و اجرای نماهنگ و موسیقی و تأکید بر سنت حسنه ازدواج و… بیشتر به سبکوسیاق و تکرار ویژهبرنامههای گذشته بود تا برنامهای تازه درخور و شایسته روز مادر.
اگر بخواهیم فهرستی دیگر از برنامههای ترکیبی و مناسبتی گرامیداشت روز زن و روز مادر را هم فهرست کنیم قطعاً به جز یکی دو مورد خاص، نمیتوان برنامهای را تحت عنوان شگفتانه که همراه با غافلگیری مخاطب باشد، معرفی کرد. حتی گفتگوهای مذهبی و خبری ویژه این روز هم با مجریان و مهمانان مرد روی آنتن رفت و حتی خبری از سحر امامی، مجری و گوینده سلبریتی شبکه خبر هم نبود.
این درحالی است که تلویزیون میتوانست حداقل با دعوت از طیف خاصی از زنان و تنوعبخشی به موضوع و مهمانان، در همین برنامههای روزانه و همیشگیاش حال و هوایی خاص به آنتن دهد. دعوت از زنان سیاستمدار، هنرمند، ورزشکار، حتی نویسندگان و شاعران یکی از گزینههایی بود که میتوانست جذابیت برنامههای تلویزیونی را دوچندان کند.
این مناسبت یکی از فرصتهایی بود که تلویزیون میتوانست از آن بهره ببرد؛ ولی قدر آن را ندانست. حتی میتوانست در برنامههای ورزشی و خصوصاً فوتبالیاش کاری جذاب و موثر رقم بزند که نزد. مثل دعوت از مربیان تیم فوتبال بانوان بهعنوان کارشناس یا مجری خانم برای پیش برنامه مسابقات فوتبال که هم سنگ محکی برای برنامهسازان تلویزیون بود و هم مخاطب را غافلگیر میکرد.
شبکه نسیم که باید نشاط و سرگرمی را تزریق کند، با «خردل» و «خوشنمک» برگبرنده نداشت و حتی باکس طلایی آن با برنامه تکراری پر شد. «تهرانشاط» شبکه تهران هم که یک جُنگ هفتگی است، به شکل معمولی روی آنتن رفت. «از مامان بگو» درحالی از شبکه دو پخش شد که حاصل یک ویژهبرنامه در برج میلاد تهران با حضور چند چهره بود. بازپخش یک مراسم در فضایی بزرگ در قاب تلویزیون، چیزی نبود که انتظار میرفت و عنصر شادی و جذابیت در آن دیده نمیشد. «پانتولیگ» میتوانست فضایی مادرانه و زنانه بگیرد؛ اما با سرگروهی دو بازیگر مرد روی آنتن شبکه سه رفت.
دست آخر اینکه شاید نزدیک بودن مناسبت روز زن و شب یلدا، برنامهریزان و برنامهسازان تلویزیون را محتاط کرده بود و اصطلاحاً انرژی و شگفتانههای خود را برای ویژهبرنامههای شب یلدا حفظ کرده بودند. باید به انتظار نشست و دید که آیا این فرضیه ارزش فرصتسوزی در این مناسبت را داشت و آیا تلویزیون در شب یلدا مخاطب را غافلگیر میکند یا نه؟