محراب توکلی، رها؛ همواره بازیگری در سینمای کودک و نوجوان انتخابی چالشبرانگیز بوده است. برخی انتخابها در سینمای ایران تبدیل به اثری ماندگار و فراموشناشدنی شده و برخی دیگر کاملا برعکس. در نتیجه اگر بازیگری با سابقه به این سینما ورود کند، نقش او مورد توجه قرار خواهد گرفت.
به همین بهانه در گزارشی به بازیگران مطرح سینما که با فیلمی در سیوهفتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان حضور دارند، خواهیم پرداخت.
در این دوره از جشنواره تنها هفت فیلم «بچه مردم» به کارگردانی محمود کریمی، «جادوی عروسکها» به کارگردانی سعید عباسی، «چشمبادومی» به کارگردانی ابراهیم امینی، «دختر برقی ۲» به کارگردانی حسین قناعت، «سفید برفی» به کارگردانی جواد نوریان، «شهر آرزوها» (بامبولک ۲) به کارگردانی متین اوجانی، «موی گرگ» به کارگردانی فریدون نجفی در کنار انیمیشن «افسانه سپهر» به کارگردانی عماد رحمانی در بخش اصلی جشنواره پذیرفته شدهاند.
گوهر خیراندیش؛ «بچه مردم»
فیلم سینمایی «بچه مردم» به کارگردانی محمود کریمی و تهیهکنندگی سید علی احمدی در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر به عنوان یکی از آثار مورد تمجید توانست در پانزده رشته نامزد دریافت جایزه شود. اما نامی از گوهر خیراندیش با توجه به نگاههای مثبت اهالی رسانه و منتقدین به او دیده نمیشد. خیراندیش در این فیلم توانست شخصیت یک مادر را با تیکه بر تکنیکهای مرسومی که نقش وجود دارد، ترسیم کند. دلسوزیِ اغراقآمیز او در این نقش توانست به شکلگیری شخصیت اصلی اثر یعنی مهبد جهاننوش کمک شایانی کند. خیراندیش اکنون در سیوهفتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان میتواند به همین ترتیب در کنار بازیگران مطرح دیگر، اهمیت نقش خود در فیلم «بچه مردم» را نمایان کند. شایان ذکر است که گوهر خیراندیش پیش از این با سریال «جزیره جادو» و فیلم سینمایی «مدرسه پیرمردها» در آثار کودک و نوجوان حضور داشته است.
مهدی هاشمی؛ «چشم بادومی»
در این تمام اسمهای این گزارش مهدی هاشمی بیشتر حضور را در سینمای کودک و نوجوان داشته است. «بهترین بابای دنیا» به کارگردانی داریوش فرهنگ و «علی و غول جنگل» ساختۀ بیژنگ بیرنگ و مسعود رسام، هردو محصول سال ۱۳۷۰ هستند. سه سال بعد او در یکی از فیلمهای ماندگار این سینما یعنی «الو الو من جوجوام» اثر مرضیه برومند ایفای نقش کرد. هاشمی بعد از عبور از دوران پدرانگی در سینمای دهه هفتاد اکنون با فیلم «چشمبادومی» به کارگردانی ابراهیم امینی و تهیهکنندگی سجاد نصرالهینسب در قامت پدربزرگی سرخوش به سینمای کودک و نوجوان بازگشته است.
رضا کیانیان؛ «بچه مردم»
ترازوی حضور بازیگران مطرح به سمت «بچه مردم» به وضوح سنگینی میکند. رضا کیانیان یکی دیگر از بازیگران مطرح این اثر سعی دارد تا به تیپی که برای او نوشته شده را جان بخشد. در فیلم «بچه مردم» به علت تعدد بازیگران مختلف عرصه داستان آکنده از تیپاژهای مختلف است. رضا کیانیان به عنوان یک عکاس، یکی از این تیپها را ادا و بازی میکند. معرفی این عکاس و تعبیه آن در جهان فیلم کار سختی است که بازیگر فیلم «آژانس شیشهای» به خوبی از پس آن برمیآید. کیانیان برای این نقش نامزد دریافت سیمرغ بلورین نقش مکمل مرد بود.
پژمان بازغی؛ «جادوی عروسکها»
شاید پررنگترین تصویر ما از پژمان بازغی در حوزه کودکان و نوجوانان برنامه تلویزیونی «کودکشو» باشد. اما حضور او در مدیوم سینمای کودک و نوجوان نیز شایان ذکر و قابل توجه است. بازغی در فیلمهایی همچون «بازیوو» به کارگردانی امیرحسین قهرایی، «پیشونی سفید۲» و «پیشونی سفید۳» که هر دو ساخته سید جواد هاشمی هستند، حضور داشته و مشخصا علاقه خود را نسبت به آثاری برای کودکان نه درباره آنها نشان داده است. اکنون فیلم «جادوی عروسکها» به کارگردانی سعید عباسی و تهیهکنندگی مهدی مولوی در ادامه انتخابهای بازغی در این سینما، فضایی فانتزی، ماجراجویانه و خیالانگیز دارد.
ساره بیات؛ «چشم بادومی»
بعد از گوهرخیراندیش ساره بیات با نقش یک مادر با فیلم «چشمبادومی» در جشنواره فیلم کودک و نوجوان حضور دارد. چهره او به عنوان یک مادر زیر سایه سینمای اجتماعی قرار میگیرد. چرا که داستان قصد دارد تفاوت میان دو نسل و کشمکش مادر و دختر را در جامعه امروز بازگو کند. بیات در این راستا نقش یک اهرم محرک را بازی کرده و با تندی دخترش را به سمت ماجراهای متفاوت و پر فراز و نشیب سوق میدهد. نقش او پیش از این در فیلم «بیست و یک روز بعد..» اثر محمدرضا خردمندان نیز دقیقا چنین کارکردی را داشت. با این تفاوت که بیماری ساره بیات شخصیت نوجوان فیلم را به حرکت وا میداشت و اینبار او در مقام مادر با چالشهای روحی فرزندش دست به گریبان است.
حسن معجونی؛ «بچه مردم»
حسن معجونی برای دومین بار بعد از «تپلی و من» به کارگردانی حسین قناعت و محصول سال ۱۳۹۷ که برداشتی آزاد از فیلم «پسربچه» با بازی بروس ویلیس بود، اکنون با «بچه مردم» به سینمای کودک و نوجوان بازگشته است. نکتهای که در بازیگری حسن معجونی وجود دارد، حس تکرار است و در ابتدا به نظر میرسد لحن و بازی او در همه فیلمها به یک شکل است، در صورتی که همه آنها با دیگری در جزئیات متمایز هستند. اگر حضور او را در «بچه مردم» زیر ذرهبین بگیریم به این جزئیات پی خواهیم برد.