نگران خنداندن مردم بودم/تجربه خانم بازیگر از اولین اثر کمدی خود

به گزارش رها، «بهار شیراز» اولین تجربه کمدی سودابه بیضایی است که این شب‌ها از شبکه دو پخش می‌شود. او در سریال حسن وارسته ایفاگر نقش زنی به اسم پوران است؛ مادری که البته ربطی به کلیشه‌های رایج ندارد. بازیگر ضمن انتقال احساسات مادرانگی، رفتار و گفتاری شیرین دارد و کنش و واکنش‌های او لبخند بر لب می‌آورد.

سودابه بیضایی درباره نقش خود در این سریال به روابط عمومی صداوسیما گفت: در این سریال نقش مادر خانواده معدل را بازی می‌کنم؛ «پوران نظافت» معلم بازنشسته است و هر بار و در هر قسمت که جلو می‌رویم اتفاقاتی رقم می‌خورد که این خانواده درگیر آن می‌شوند. اصالتاً شیرازی هستم و همیشه دوست داشتم که در قالب یک شخصیت شیرازی بازی کنم و وقتی این فرصت برای من پیش آمد، انتخابم انجام دادن این کار بود، چراکه در کوچه‌پس‌کوچه‌های این سریال زندگی کرده‌ام؛ بر این اساس تلاش کردم تا زیستی را که از مردم شهر دیده بودم در این نقش بازتاب بدهم؛ مادری که در مواجهه با همه مشکلات و نابسامانی‌ها تلاش می‌کند تا کمی راحت‌تر از آنان عبور کنند.

وی با تأکید بر مهم‌ترین ویژگی این شخصیت تصریح کرد: لبخند زدن در تمام فرازونشیب‌های زندگی مهم‌ترین ویژگی پوران نظافت است.

بیضایی در پاسخ به این سؤال که مهم‌ترین چالش بازی در این نقش را چه می‌داند، گفت: مهم‌ترین چالش این نقش این بود که برای نخستین‌بار نقش کمدی بازی کردم. قبل از این کاراکتر خودم را آدمی تلخ تلقی می‌کردم و بازی در این قصه به‌مثابه دریافت درک تازه‌ای از خودم بود. شب قبل از نخستین‌بار فیلم‌برداری این سریال خوابم نمی‌برد، چراکه نگران این بودم آیا می‌توانم کمدی بازی کنم و مخاطب را بخندانم یا نه، و این کار سختی بود.

وی اظهار کرد: در خلال قصه و از همان آغاز، خانواده معدل برایم باورپذیر شده بود. خانواده‌ای که هشت ماه کنار هم زندگی کردیم و انگار هنوز هم در یک جهان موازی با آن خانواده زندگی می‌کنم. این سریال تلاش کرد تا از زاویه‌ای دیگر به مشکلاتی که در زندگی همه هست، نگاه کند و پوران نظافت چنین شخصیتی دارد؛ کسی که می‌کوشد تا با شیوه‌ای متفاوت به مشکلات زندگی واکنش نشان دهد.

بیضایی با اشاره به لهجه شیرازی «بهار شیراز» گفت: متنی که داشتیم شیرازی نوشته نشده بود و بازیگران چون همگی شیرازی بودند، آورده‌ای از منظر زبانی و ادبیاتی داشتند و این باعث می‌شد که تازگی و شادابی کار و لهجه افزایش پیدا کند. لحن لهجه‌ها درست است، چون همه شیرازی هستند و اشکالی بیرون نزده است.