آزاده باقری؛ رها، شب یلدا، به عنوان طولانیترین شب سال و یکی از کهنترین مناسبتهای فرهنگی ایران، فرصتی مناسب برای رسانهها است تا علاوه بر انتقال پیام آموزشی، فضایی شاد و فرهنگی برای مخاطبان خلق کنند. شبکه آموزش در این ایام دو ویژه برنامه با عناوین «هیچ وقت دیر نیست» و «مثبت آموزش» پخش کرد که هر دو به شیوه خودشان اما نه چندان موفق تلاش داشتند برنامهای متفاوت را در این شب به روی آنتن بیاورند.
«هیچوقت دیر نیست»؛ همان همیشگی!
دکور برنامه همان ساختار همیشگی قسمتهای پیشین را حفظ کرده بود؛ تنها تغییر مرتبط با شب یلدا، تصاویر انار، هندوانه و نمادهای سنتی روی مانیتور بود و دیگر هیچ. شعله قهرمانی مجری برنامه نیز در این قسمت قالب مجری_کارشناس را حفظ کرد و تفاوتهایی آشکار به مناسبت شب یلدا در اجرا دیده نمیشد. پوشش و رنگهای انتخاب شده لباس هم به انتقال مرتبط با یلدا کمکی نکرده بود و رنگها کاملا خنثی بودند.
مهمان برنامه «هیچ وقت دیر نیست» هم یک کارشناس آموزشی بود که درباره تعامل اولیا و مربیان صحبت کرد! این موضوع با مناسبت یلدا ارتباط مستقیمی ندارد و فرصت بهره گیری از موقعیت یلدا برای آموزش آداب، احترام به بزرگتر و پیوند با نمادهای سنتی به کار گرفته نشد. حتی حضور کارشناس گل و گیاه نیز محدود به موضوعات عمومی آموزشی بود و فرصت برای توجه به نمادهای یلدایی از دست رفت.
در کل برنامه فاقد آیتمهای نمایشی یا موسیقی مرتبط با شب یلدا بود. تنها بخش با مضمون یلدایی، دعوت به همکاری با کمیته امداد تحت عنوان «یلدای مهربانی» بود. به طور کلی، این برنامه بیشتر یک قسمت روتین شبکه آموزش بود و نتوانست تجربهای ویژه و مرتبط با شب یلدا ایجاد کند.
«مثبت آموزش»؛ با اندکی تغییر
دکور برنامه «مثبت آموزش» دارای نمادهای یلدایی بود؛ اما به دور از خلاقیت و نوآوری با همان قالب کلاسیک و دمدستی برنامههای یلدا. کبری اصلفلاح و زهرا حاجیعلی مجریان برنامه بودند و توانستند نقش مکمل یکدیگر را ایفا کنند، اما اجرای آنها تعامل جذابی با مخاطب ایجاد نکرد و گفت و گوها و ارائه مطالب سنگین و یکنواخت به نظر میرسید. تلاش برای القای حس یلدایی محدود به رنگ قرمز در روسریها شد و برنامه انرژی و خلاقیت اجرایی چندانی نداشت.
مهمانان شامل قهرمانان ورزشی نوجوانان معلول، دانش آموزان شاخص ورزشی، نقال و مشاعره نوجوانان و همچنین خانواده شهدای جنگ ۱۲ روزه بود. گفت و گوها روتین و بدون خلق لحظههای جذاب بود و فرصت آموزشهای مرتبط با شب یلدا به شکل خلاقانه به کار گرفته نشد. آیتمهای برنامه مرتبط با شب یلدا بود و موسیقی نیز فضای شاد و یلدایی داشت که تنها نقطه قوت بودند که باعث ایجاد سکتههای کوتاه بین گفت و گوها میشد.
فرصتهای از دست رفته در شبکه آموزش
در تحلیل برنامههای یلدای تلویزیون باید این نکته را مد نظر داشت که بودجه و داشتن حامی مالی تاثیری مستقیم بر بالا رفتن کیفیت دارد. به همین خاطر از محصولات شبکه آموزش انتظار نمیرود کاری در حد و اندازه برنامههایی با مهمانان ویژه و… انجام دهند. منتها با اندکی خلاقیت و نوآوری میتوان برنامهای موفقتر آماده کرد.
با این همه درباره برنامههای شبکه آموزش، دکورهای تکراری و فاقد خلاقیت، اجرای کم تعامل با مخاطب و استفاده ناکافی از فرصتهای آموزشی مناسبتی مهمترین ضعفهایی است که میتوان به آنها اشاره کرد. با اعمال نوآوری در دکور، آیتمها، موسیقی و تعامل مجری با مخاطب، میتوانستند تجربهای یلدایی، جذاب و آموزشیتر برای بینندگان ایجاد کنند. این برنامهها هرچند تلاش شبکه آموزش برای ترکیب آموزش و مناسبتهای فرهنگی را نشان میدهد، اما به نظر میرسد فاصلهای با ارائه تجربهای کاملا مخاطب پسند و ویژه شب یلدا و دیگر مناسبتها دارند.
دیدگاه ها (1)
ناشناس
۳ دی, ۱۴۰۴ at ۱:۲۱ ب٫ظآقا این نقد ها رو هم بدید همون دوستی که درباره ی نمایش خانگی مینویسه کار کنه، اونجا دایه ی مهربان تر از مادر هستید و همه ی محصولات شاهکاره مگر خلافش ثابت بشه و نتفلیکس باید بیاد لنگ بندازه اما اینور..