پنجشنبه, ۷ خرداد , ۱۴۰۵ - ۲۸ می ۲۰۲۶

گفت‌وگوی «رها» با کیت آن چونگ کارگردان اهل مالزی که در جشنواره جهانی فیلم فجر حضور دارد

در دوران دانشجویی فیلم‌های مجیدی و کیارستمی را می‌دیدم
224
کیت آن چونگ، کارگردان مالزیایی فیلم «پاوان برای یک نوزاد» درباره حضور در جشنواره‌ جهانی فیلم فجر با فیلم «پاوانه برای یک نوزاد» صحبت کرد. 

به گزارش خبرنگار رها، کیت آن چونگ که پیش‌تر در سال ۱۳۹۰ در بخش بین‌الادیان جشنواره فجر حضور داشت، امسال برای دومین بار به ایران آمده است. او با اشاره به اولین حضورش در ایران به خبرنگار«رها» گفت: اولین بار سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰ شمسی) به جشنواره فجر آمدم و در بخش مسابقه بین‌الادیان حضور داشتم. من از قدیم سینمای ایران را دنبال می‌کردم. موقع تحصیل در رشته سینما، آثار عباس کیارستمی و مجید مجیدی را می‌دیدم. در آن زمان دوست داشتم در یک جشنواره ایرانی حضور پیدا کنم. سال ۲۰۱۱ آرزویم برآورده شد.

وی افزود: این دومین بار است که به ایران آمده‌ام و تجربه این دفعه کاملا متفاوت است. در آن سال من مهمان شهر تهران بودم، امسال اما به شیراز آمده‌ام. اکنون که اینجا هستم امیدوارم بتوانم مخاطبان جدیدی برای فیلم خود پیدا کنم. از طرفی فرصتی برای برای معرفی فیلم به بازارهای ایران و خاورمیانه ایجاد شود.

آن چونگ در خصوص ارتباطی که مخاطب ایرانی با فیلم‌اش می‌گیرد توضیح داد: یک نقطه مشترک بزرگ میان کشور ایران و مالزی اسلام است. وقتی فیلم‌مان را به جشنواره‌های اروپایی مثل ونیز می‌بریم، بیشتر کنجکاوی مخاطبان درباره حجاب و مسائل ظاهری است. در اینجا اما چون هر دو کشور مسلمان هستیم، مردم ایران خیلی راحت‌تر جامعه ما را درک می‌کنند و فیلم‌مان درباره جامعه مالزی برای مخاطب ایرانی قابل‌فهم‌تر است.

این کارگردان پیرامون نام فیلم، نماد و نشانه‌های فیلم خود تصریح کرد: سوژه اصلی این فیلم از موسیقی شاهکار موریس راوِل، آهنگساز فرانسوی، گرفته شده است. نام آن قطعه «پاوانه برای شاهدخت مرده» است. پاوان نوعی رقص است. رقص نوعی از طاووس. در مالزی وقتی می‌خواستیم روی مسئله «صندوق نوزاد» (Baby Hatch) تمرکز کنیم، دیدیم انواع مختلفی از رقص داریم که به رقص طاووس ربط دارد. طاووس هم نماد امید و مادرانگی است. به همین دلیل این نام را انتخاب کردیم.

کارگردان فیلم «پاوانه برای یک نوزاد» با توجه به شعار جشنواره جهانی، سینمای شاعرانه، در مورد شاعرانگی در فیلم خود اظهار کرد: فیلم من بیشتر روی زندگی روزمره زنان، زنان مذهبی و جایگاه زن در جهان تمرکز دارد. فکر می‌کنم وقتی مخاطب فیلم را می‌بیند، متوجه خلوص و مهربانی زن در جهان می‌شود. این همان بینش شاعرانه‌ای است که می‌خواهد قلب مخاطب را لمس کند. زیرا که زن، یکی از بزرگ‌ترین موجودات این جهان است.


دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *