به گزارش خبرنگار رها، سارا طالبیان مستندسازی است که در مدیومهای کوتاه و بلند فعالیت داشته و آثار مختلفی در طی سالهای اخیر ساخته است. او در نوزدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت با دو مستند «رویای ناتمام» و «آخرین بازمانده» حضور داشت.
سوژه مستند «آخرین بازمانده» درباره کودکی به نام کیان قاسمیان بود که در جنگ ۱۲ روزه تمام اعضای خانوادهاش را از دست داد و خودش درگیر سوختگی شدید شد.
همزمان با تحمیل جنگ دیگری به خاک ایران سارا طالبیان در گفتوگو با خبرنگار رها درباره تجربه خود از مستندسازی درباره سوژهای از دل جنگ گفت: من بعد از جنگ ۱۲ روزه فیلم ساختم به نام «آخرین بازمانده». سوژه آن فیلم درباره کودکی به نام کیان قاسمیان بود. یک پسربچه ۴ ساله که کل خانوادهاش را در اثر اصابت موشک به ساختمانشان در اولین شب جنگ از دست داد. پدر، مادر و برادر دو ماههاش که کوچکترین شهید جنگ بود. خود او نیز دچار ۶۵ درصد سوختگی شد. من از آن زمان تا به حال همچنان با این سوژه درگیر هستم.
طالبیان ادامه داد: این کودک همچنان تحت درمان است و بخاطر شرایطی که دارد و عملهای جراحی پی در پی که هر هفته دارد، مجبور است در تهران بماند. الان این کودک در شرایطی است که خانواده برای مداوای او و بردن او به تهران هم دچار دردسر شدهاند. انقدر اوضاع وخیم است که این کودک که یک بار درگیر شده بود، الان در جنگ دوم هم به نوع دیگری، از نظر روانی درگیر است. فکر میکنم این ماجرا گویای همهچیز باشد.
وی درباره نحوه جنگ وحشیانه رژیم کودککش عنوان کرد: من همیشه در همه کارهایم یک نگاه ضدجنگ داشتهام. به همین سبب سعی کردهام با آنچه در جنگ رخ میدهد مراوده داشته باشم تا بتوانم مختصات آن را درک کنم. این روزها جنگ ما با رژیم صهیونیستی یک چیز را به طور واضح نشان داد. آن هم این که حملات آنها نقطهزنی نیست. بلکه شعاعزنی است! حمله به پلیس دیپلماتیک در میدان فردوسی یکی از نمونههای مهم در این باره است.