به گزارش خبرنگار رها، شامگاه روز چهارشنبه ۵ آذرماه افتتاح چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر در بخش سینمای هنر شهر آفتاب شیراز برگزار شد. در این مراسم روحالله حسینی دبیر این رویداد و داوران فستیوال همچون فرزاد موتمن، محمود کلاری، مهدیکرمپور، هدی زینالعابدین، کریستف رضاعی و بخشی از داوران بینالملل و خارجی زبان حضور داشتند. البته حضور چهرههای سینماگرانی همچون علی سرتیپی، ایرج طهماسب و مستانه مهاجر در مراسم افتتاحیه دیده شد.
افتتاحیه چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر در حالی برگزار شد که این رویداد نزدیک به سه سال با جشنواره فیلم فجر ادغام شده بود. با گذشت این بازه زمانی شهر شیراز میزبانی این رویداد را بر عهده گرفت. تلاشهای این شهر برای میزبانی همه جانبه از مهمانان جشنواره بعد از حواشی پیش آمده در زمینه اطلاعرسانی قابل توجه بود. یکی از این تلاشها مراسم افتتاحیه بود. در ادامه رسانه «رها» در پنج نکته به مراسم افتتاحیه چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر خواهد پرداخت.
روایت اول؛ مشکل همیشگی صدا در یک اتمسفر حرفهای!
اولین چیزی که بعد از مواجهه با مراسم افتتاحیه چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر مورد توجه حضار قرار گرفت، فرم و دیزاین محل برگزاری بود. نورپردازی، طراحی صحنه و نزدیک کردن فضا به جشنوارههای جهانی همچون ونیز و و کن، بسیار در خور توجه و مهم بود. رسیدگی و پذیرایی از مهمانان مراسم به طور حرفهای، مستمر و دقیق دنبال شد. در فضای خالی مقابل تربیون مراسم، میزهای گرد و کوچکی به همراه سیستم گرمایشی برای دور هم جمع کردن مهمانها قرار داده شد تا مخاطبان جشنواره در حالی که شنوای یک موسیقی با کیفیت هستند با یکدیگر دیالوگی برقرار کنند.
این فضا و اتمسفر اما عاری از ضعف نبود. فاصله بیش از اندازه فوتوکال و تریبون با مخاطبان ارتباط این دو را سست کرده بود. از طرفی وقتی دبیر پشت میکروفون حاضر شد تا متن آماده شده برای قرائت در افتتاحیه را بخواند، باند صدای او به برخی از مهمانان به خوبی نمیرسید. در نتیجه برخی از صحبتهای او در میان همهمه جمعیت گم شد و چشمانداز دبیر برای توصیف اهمیت سینمای شاعرانه به همه منتقل نشد. صحبتهایی که دقیق و تا حدودی موثر بودند.
روایت دوم؛ اهمیت سینمای شاعرانه به زبان شعر
در بخشی از مراسم افتتاحیه روحالله حسینی متنی را که برای قرائت در افتتاحیه آماده کرده بود، خواند. متنی که از لحاظ ادبی دارای ارزشهای شاعرانه بود. علاوهبر آن به درستی اهمیت شعر و شاعرانگی در سینما را توصیف کرد. او بر اساس این متن خواند: «سینمای شاعرانه مد نیست، تفنن نیست هیجان و هوسی زودگذر نیست بازی با مفاهیم و کلمات هم نیست سینمای شاعرانه انتخابی است بنیادین برای دیدن و فهمیدن؛ راهی است برای مقاومت در برابر سرعت جنجال و هیاهو و مصرف گرایی؛ مقاومت در برابر قیل و قال دنیا، تظاهر و تفاخر سینمای شاعرانه دعوتی است برای بازگشت به حس، به طبیعت به سادگی به زندگی، آری سینمای شاعرانه شیوهای است برای زیستن البته که سادهنگر و سطحی نیست برعکس تاملی است عمیق در باب زندگی سینمای شاعرانه همان چیزی است که اتفاقاً در جایی مثل همین جا در جایی مثل شیراز معنا پیدا میکند شهری که سدههاست با تاریخش با مشاهیرش، با حافظاش، سعدی ملاصدرا و شاهچراغش به ما یاد میدهد که چگونه جهان را نه فقط ببینیم بلکه در آن درنگ و تأمل کنیم.» در این متن پیوند میان شعر، سینما و میزبان جشنواره به خوبی حس میشود. از سمتی اهمیت به پیوند میان سینمای شاعرانه و طبیعت که دغدغه اصلی این روزهای مردم ایران است، در آن رویت میشود. حسینی در پایان شعری از شاعری فقید سهراب سپهری خواند و به جایگاه شعر در ساختن تصاویر ذهنی تاکید کرد.
روایت سوم؛ غیبت کارگردان خبرساز و ورود با تأخیر
در هفته گذشته و در میانه اعتراض اهالی رسانه به عدم اطلاعرسانی مناسب و درخور، نام نوری بیلگه جیلان ورق را برگرداند. وقتی خبر ریاست جیلان در هیئت داوران جشنواره جهانی فجر منتشر شد، امیدها به این رویداد بازگشت و شعلههای کمرمق آن در آستانه برگزاری جان گرفت. جیلان که بارها و بارها از جهانبینی کیارستمی و نزدیکی نگاه او با این نوع از نگاه شاعرانه در سینما صحبت کرده بود، به یک قدمی رویدادی با پوستر عباس کیارستمی رسید. این خبر خیلی به پر و بال گرفتن جشنواره جهانی کمک کرد. پس از آن همه سعی کردند تا نگاه خود را به رویدادی که یکی از مهمترین کارگردانهای جهان رئیس هیئت داوران آن است، متمرکز کنند. مهمانان و مخاطبان جشنواره به شیراز آمدند. مراسم افتتاحیه آغاز شد. تعداد زیادی از داوران در آن شرکت کردند. اما خبری از نوری بیلگه جیلان در این مراسم نبود. حضور او قطع به یقین میتوانست تاثیری بیشتر و موثرتر از خبر داور شدناش داشته باشد. هر چند غیبت در آیین افتتاحیه برخی را به تردید درباره احتمال تأثیرگذاری فشارهای غیرسینمایی بر این هنرمند ترکیهای انداخت اما در بامداد همین امروز پنجشنبه، ستاد خبری جشنواره خبر رسمی ورود جیلان به شیراز را مخابره کرد.
روایت چهارم؛ سینماگران شیرازی پای کار میزبانی جشنواره
یکی از نکات قابل توجه در مراسم افتتاحیه جشنواره جهانی حضور هنرمندان و سینماگرانی بود که اصالت شیرازی دارند. این افراد طی اقدامی شایسته برای حمایت از میزبانی شهر خود از این رویداد در مراسم افتتاحیه حاضر و مقابل دوربین عکاسان خبری قرار گرفتند. سهیل مستجابیان بازیگر تئاتر و سینما که کار خود را در زمینه نمایش از تئاترهای شیراز آغاز کرده بود، یکی از این افراد بود. در کنار او سید ابراهیم عامریان تهیهکننده موفق این روزهای سینمای ایران و شبکههای نمایش خانگی برای حمایت از جشنواره در شیراز حاضر شد. عامریان که به تازگی با فیلم «مرد عینکی» رکورد پر مخاطبترین و پرفروشترین فیلم سال را به دست آورده است، در کنار محسن خباز مدیر هنر آفتاب شیراز قرار گرفت. یکی دیگر از افرادی در این دستهبندی قرار میگیرد، مهدی فقیه است. او که تجربه سالها حضور در سینما و تلویزیون را دارد، به عنوان یک هنرمند اهل شیراز برای حمایت از چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر در مراسم افتتاحیه این رویداد حضور پیدا کرد.
روایت پنجم؛ «زیر درختان زیتون» چراغ جشنواره را روشن کرد
روحالله حسینی پس از سخنرانی خود در آیین افتتاحیه جشنواره چهلوسوم در باب سینمای شاعرانه و اهمیت آن در این روزهای سینمای ایران، از مهمانان مراسم دعوت کرد تا به تماشای یکی از آثار شاخص عباس کیارستمی، «زیر درختان زیتون» بنشینند. کیارستمی از جمله مهمترین چهرههای سینمای شاعرانه در دنیاست، فیلمسازی که با نگاه متفاوت خود، به مفاهیم و مضامین عادی و جهانشمول، رنگ و غنایی دیگر بخشید و به باور بسیاری از منتقدان، سیر کشف و شهود در این جنس از سینما را وارد مرحلهای تازه کرد.
از این منظر نمایش «زیر درختان زیتون» به عنوان فیلم افتتاحیه این دوره از جشنواره، اقدامی هوشمندانه به شمار میرفت و با استقبال مهمانان بخش بینالملل نیز مواجه شد.