به گزارش خبرنگار رها، داریوش سلیمی بازیگری پرکار است که نیمه اول امسال دو سریال کمدی «لمندگان» و «حکایتهای کمال» را روی آنتن شبکه دو داشت. اواخر سال گذشته هم کمدی «بدل» با بازی او از شبکه سه پخش شد.
او درباره چگونگی ورود به حرفه بازیگری به خبرنگار «رها» گفت: سال ۱۳۷۰ بود که با یک اتفاق و به واسطه سریال «آینه عبرت» وارد عرصه بازیگری شدم. شکر خدا هیچ وقت بیکار نبودهام در بیش از ۳۰۰ فیلم سینمایی، سریال، تلهفیلم و تئاتر بازی کردهام.
سلیمی با اشاره به کارهای اخیر تلویزیونی خود افزود: سریال «حکایتهای کمال» و نقش اکبر میوه فروش را بسیار دوست دارم. چند ماه با یک تیم دوست داشتنی کار و زندگی کردیم و همین صمیمیت باعث شد روزهای سخت و سرمای شهرک غزالی تبدیل به خاطراتی شیرین شود. البته برای کسانی که عاشق این کار هستند و در این مسیر استخوان خورد کردهاند، چنین موضوعاتی مهم نیست و خستگی برایشان معنی ندارد.
سلیمی در پشت صحنه سریال «زیرزمین» ساخته علیرضا افخمی
این بازیگر تصریح کرد: در سریالهای به اصطلاح خیابان خلوتکن هم بازی کردهام که اولین آنها که هرگز فراموش نمیکنم، سریال «زیرزمین» بود. سالهای قبل که دنیای مجازی وجود نداشت، شهرت این گونه بود که بازیگران به مجلات مختلف دعوت میشدند و این اتفاق با سریال «زیرزمین» برای من افتاد.
سلیمی با یادآوری همکاریهای خود با سیروس مقدم گفت: ۱۰ کار موفق با سیروس مقدم دارم که از «پایتخت ۱» تا «مدینه» را شامل میشود. دلیل اقبال مردم از سریالهای آقای مقدم این است که ایشان تلویزیون را خوب میشناسند و به همین دلیل موفق است.
او در پاسخ به این که چه نظری درباره کیفیت فصلهای اخیر «پایتخت» دارد، بیان کرد: «پایتخت»ها تا جایی خوب بودند اما از جایی به بعد افت کردند. من با سه فصل آخر سریال (با احترام به تمام زحمات رفقایم) ارتباط نگرفتم ولی تا فصل ۴ آن را دوست داشتم. امیدوارم به فیلمنامه بیشتر توجه شود چون احساس میکنم از این باب ضعف داریم. در حقیقت روال این گونه است که در فیلمنامهها موارد و نکاتی مطرح میشوند و بدون این که به آنها به درستی پرداخته شود، رها میشوند و این مهمترین نقطه ضعف فیلمنامهها است.
این بازیگر، «مدینه»، «چاردیواری» و «آخر خط» را جزو دیگر سریالهای محبوب خود دانست و افزود: «آخر خط» کار بسیاری خوبی بود که در آن نقش کمدی بامزه داشتم اما به دلیل نامناسب بودن زمان پخش نتیجه کار آن طور که باید دیده نشد. با این حال هم عوامل سریال و هم مخاطبان گفتند که با برخی سکانسها مثل ترس از آمپول حسابی خندیدهاند. موقع تولید «مدینه» و «چار دیواری» رضایت را در چهره آقای مقدم و دیگران میدیدیم و همه نسبت به موفقیت این دو سریال ایمان داشتیم.
سلیمی درباره وضعیت کنونی تلویزیون اذعان کرد: با همه نقدهایی که به کیفیت برخی سریالها وارد است، همکاری دوباره برخی هنرمندان با تلویزیون را به فال نیک میگیرم و دعا میکنم همه کسانی که خانه اولشان تلویزیون است به این رسانه بازگرددند. رشته ورزشی من کشتی است و ما کشتیگیران عادتی داریم که اگر روزی قهرمان دنیا هم شویم هرگز حریف تمرینیهای روز اول، مربی اول و باشگاهی که از آن شروع کردهایم را فراموش نکنیم. بعضی از دوستان وقتی از تلویزیون میروند بازگشت را جنسی از «بیکلاسی» میدانند که اساسا چنین تفکری درست نیست؛ چرا که همه مردم ایران بضاعت تماشای محصولات سینما و نمایش خانگی را ندارند. پس نباید مردم مناطق محروم را نادیده گرفت و این اتفاق فقط توسط تلویزیون رقم میخورد.
سلیمی در پاسخ به این سوال که تفاوت تلویزیون و شبکه نمایش خانگی را در چه میداند، گفت: تنها تفاوت تلویزیون و شبکه خانگی در آزادی عمل است. سوال اینجاست که مگر آدمهای ایران مگر فرق دارند؟ چرا من به عنوان ایفاگر یک نقش در نمایش خانگی میتوانم سه دکمه پیراهنم را باز کنم اما در تلویزیون باید تا گردن یقهام را ببندم؟! چرا در نمایش خانگی میتوانم (حتی به غلط) سیگار بکشم اما در تلویزیون حتی نمیتوان سیگار را نشان داد و موراد بسیار دیگر. این دوگانگی اثر مخرب به همراه دارد و باید رویه اصلاح شود. ضمنا نباید از نظر دور داشت که میزان دستمزدها در نمایش خانگی بسیار بالاتر از تلویزیون است.