به گزارش خبرنگار رها، علی روئینتن کارگردان سینمای ایران که چندی پیش برای فیلمنامه «چریک» پروانه ساخت دریافت کرده بود، در گفتوگو با خبرنگار رها، درباره داستان، حالوهوا و ایده این فیلم توضیح داد: فیلم سینمایی «چریک» قرار است یک پرتره باشد. پرترهای از شهید ابراهیم هادی که با زبان سینما روایت میشود. ایده ناظر این اثر با عشق ارتباطی مستقیم دارد. حال اینکه کارکرد و جایگاه این عشق در فیلم کجاست را نمیتوانم بگویم.
روئینتن پیرامون بازیگران فیلم «چریک» گفت: داستان فیلم و فیلمنامه آن نوشته شده و همه چیز درباره خط اصلی قصه مشخص است. بازیگرانی را انتخاب کردهام. آنها همین حالا در ذهن من هستند اما چون قراردادی بسته نشده و همکاریمان قطعی نشده، نمیتوانم چیزی بگویم. این فیلم در حال حاضر هنوز مرحله پیشتولید خود را به شکل جدی آغاز نکرده است. پس امکان دارد اصلا به جشنواره فیلم فجر نرسد. شاید هم برسد. در حال حاضر چیزی در این مورد مشخص نیست.
روئینتن درباره اینکه چند درصد احتمال دارد تا فیلمش به فجر برسد تصریح کرد: من ۱۸ سال است که فیلم نساختهام. دوست دارم زمانی که فیلمی را شروع به ساختن میکنم، قصد و نیتام مردم باشد. بگذارید یک سوال از شما بپرسم. «کی مسئولین فیلمی را دوست داشتند و مردم نیز همان فیلم را دوست داشتند؟!» در واقع بهترین نغمه همان است که مردم بسپارند به یاد! من یا فیلم نمیسازم یا فیلمی میسازم که مردم با آن اثر و با من حس نزدیکی کنند.
وی افزود: اولویت من در فیلمسازی عشق و البته تضاد است. این تضاد با سویههایی از طنز آغشته میشود. شاید به خاطر همین موضوع هنوز برخی از موقعیتهای فیلم «دلشکسته» در فضای مجازی دیده میشود و لایک میخورد. این اولویتها باعث میشوند تا من به دنبال فیلمهای یکبار مصرف نباشم. چیزی که امروز اغلب سینماگران را درگیر خود کرده فیلمهای کمدی یکبار مصرف است. در صورتی که من به دنبال فیلمهایی بدون تاریخ انقضا هستم. از هرچیزی که یکمصرف یا چینی باشد متنفرم. اصلا هرچیزی به چین مربوط شود، را پس میزنم. من به دنبال فرهنگ خودمان هستم.
علی روئینتن ادامه داد: در روزگار کنونی مردم به خنده احتیاج ندارند، چیزی که میتواند حال مردم ما را خوب کند، عشق است. وقتی موقعیتش پیش بیاید، آنها را خواهم خنداند. اما اکنون شرایط جامعه به من این اجازه را نمیدهد. مردم ایران نماد عشقاند. در هر بحران تاریخی خصوصا در جنگ ۱۲ روزه، نشان دادند، تا چه اندازه به کشور خود و این سرزمین عشق میورزند. در این امر در مورد زنان این کشور بسیار ویژه و دارای اهمیت بیشتری است.
علی روئینتن در پایان با اشاره به علی حاتمی عنوان کرد: من عاشق علی حاتمی هستم. او تاکنون هیچ جایزهای نبرده است. چرا که حرمت فیلم برای او بالاتر از جشنواره است. جشنواره حرمت دارد اما نه به اندازه فیلمی که ساخته میشود. من نیز سعی کردهام هیچگاه برای یک جشنواره فیلم نسازم. چه جشنواره فیلم فجر چه هر جشنواره دیگری. نمیخواهم بگویم فجر را دوست ندارم. صرفا برای این رویداد فیلم نمیسازم.