منیژه خسروی، رها: داریوش ارجمند در پاسخ به اینکه دلیل کمکاری شما انتخاب سختگیرانه است یا ناامیدی از فضای امروز سینما، به خبرنگار «رها» گفت: به کارنامه هنری من نگاه کنید. من در تمام سالها درباره خودم سختگیری کردم و هر کاری را قبول نکردم. خیلیها از من رنجیدهاند؛ حتی کسانی که تجربه موفق همکاری داشتهایم، زمانی کاری را پیشنهاد کردند که با شناخت و فرهنگ من مغایرت داشته است، مخالفت کردهام.
وی افزود: مگر باید هر کاری که به من داده میشد را قبول میکردم؟ به قول معروف: «آن خشت بود که پر توان زد». من اینگونه نیستم و اگر کاری تکانم دهد و به چالشم بکشد و معنی و مفهوم آن با فرهنگ و تاریخ و دیدگاه من همخوانی داشته باشد، میتوانم آن را بپذیرم. ضمن این که کار باید با تربیت و خانواده همراستا باشد؛ موضوعی که امروز گم و مغفول است.
این بازیگر تاکید کرد: امیدوارم جوانان ما به خودشان سخت بگیرند و هر کاری را قبول نکنند. در حقیقت هر کاری نکنند. هدف این نیست که مردم را بخندانی تا پول در بیاوری. دلقکی کار کوچکی نیست؛ اما برخی کارهای امروزی حتی «دلقکی» هم نیستند؛ چرا که دلقک فرهنگ درستی دارد. تلخکها در فرهنگ ایرانزمین آدمهای بزرگی بودند که یقه سیاست و بزرگان را میگرفتند؛ اما مردمشان را تحقیر نمیکردند.
ارجمند اظهار داشت: در تاریخ تئاتر کسی را داریم به اسم «کریم شیرهای» که همه فکر میکنند؛ چون این فرد شیرهای و تریاکی بوده این لقب را گرفته است، درصورتیکه اینگونه نیست. چون این فرد آنقدر شیرین بوده است که او را به این اسم میخواندند؛ امروز اما برخی فکر میکنند اگر میخواهند هنرمند شوند باید شیرهای و کوکایینی و گرفتار دیگر مخدرها شوند!
او با بیان اینکه در میان چهرههای جدید هنر، برخی با جدیدت کار میکنند، گفت: من جوانان این مملکت را دوست دارم و غلامی و نوکریشان را میکنم و عاشقشان هستم چرا که آنان هستند که این سرزمین را آن گونه که بوده است نگهداری کردهاند و آنچنانکه باید به دست آیندگان میسپارند.
ارجمند که چندی پیش گفته بود فیلمها «بیمحتوا و تجاری» شدهاند؛ درباره این که اولویت هنر پیام است یا مخاطب عنوان کرد: مگر میشود هنر بیمعنی باشد؟ هنر بیمعنی کجا دیدهاید؟ البته هنرمندانی که دنبال معانی بودند و به خودشان سخت گرفتند به گدایی افتادند. ولی آنهایی که دلقکی کردند و مانند کف روی آب بودند خوب پول درآوردند. باید بدانیم که پول هدف نیست.
او ادامه داد: زندگی هنرمندان بزرگ خارجی را بخوانید تا ببینید چه کشیدهاند و چه از سر گذراندهاند. برخی از هنرمندان موسیقی حتی قبرشان هم مشخص نیست ولی ببینید چطور زندگی کردند و همه چیزشان را دادهاند. در سینما هنرمندی به نام «دنیل دی لوییس» داریم که بهتازگی با پسرش که کارگردان است فیلم بازی کرده؛ او سالها از سینما دور بود و کفاشی میکرد. بعد از فیلم «خون به پا میشود» مدتها از کار دور بود و حالا یک فیلم بازی کرده که معنی هم دارد.
این بازیگر درباره چرایی واکنشبرانگیز بودن اظهارنظرات خود گفت: حقیقت تلخ است و به مذاق بسیاری خوش نمیآید. گفت: «چوب را که برمیداری گربه دزد حساب کار خودش را میکند».
ارجمند در جواب سوالی مبنی بر این که چرا در فضای فرهنگی ما، اظهارنظر صریح بهسرعت جنجالی میشود، اظهار داشت: مشکل از خود من است؛ چون اهل مماشات نیستم. من صراحت لهجه را از امام علی (ع) یاد گرفتم. دلیل این اتفاقات این است که من قوی هستم؛ «نه به اشتری سوارم نه چو خر به زیر بارم/ نه خداوند رعیت نه غلام شهریارم». سیدالشهدا (ع) فرمود که «اگر دین نداری آزاده باش» و من آزادهام.