به گزارش رها، عبدالحسین مختاباد در دهه هفتاد تبدیل ردای خوانندهای مطرح و محبوب بر تن کرد و کارهایش همچون «تمنای وصال» و «شبانگاهان» بر لبها زمزمه میشد.
این خواننده و آهنگساز در گفتوگو با روزنامه ایران درباره وضعیت موسیقی آوازی عنوان کرد: اگر در حال حاضر موسیقی آوازی شنیده نمیشود یا کمتر شنیده میشود به دلیل عدم آواز خوان خوب است. آواز خواندن کار بسیار جدی و مشکلی است و نمیتوان این انتظار را داشت که هنرجویان جوان موسیقی همه آوازخوان باشند. پیش از انقلاب تعداد اساتید برجسته آوازخوان کشورمان به تعداد انگشتان دو دست هم نمیرسید. بزرگانی چون ایرج خواجه امیری، اکبر گلپا، قوامی، خوانساری، محمدرضا شجریان و… بایستی بگویم تسلط بر ردیفهای موسیقی ایرانی و تلفیق شعر و موسیقی، متراژ آواز و نوع ارتباط با ساز و نوازنده کار آسانی نیست. خود من به شخصه در طول هفته ساعتها تمرین آواز دارم و درحال حاضر هم مدت زمانی است در کلاس استاد عظیمی این تمرینات را ادامه میدهم و با وجود سالها تجربه و شنیدن آثار بسیار صوتی باز هم به کشفیات تازهای در آوازخوانی رسیدهام که قبلتر دقت چندانی به آن نداشتم.
مختاباد درباره دلایل دوری از اجرای کنسرت هم گفت: مدت زمانی مشغول کارهای اجرایی در شورای شهر بودم و در کنار ریاست دانشگاه که مدت زمان بسیار وقتگیری بود، موجب شد فرصتی برای انجام کارهای دیگرم فراهم نشود. برگزاری کنسرت یک پروسه طولانی مدت است و به دنبال آن تورکنسرتها چه در داخل و چه در خارج از ایران که نیاز به یک برنامهریزی است و ممکن است حتی یک ماه هم به طول بینجامد. فلذا با توجه به حجم کاریام، هماهنگیهای لازم صورت نمیگرفت. به همین سبب از سال ۹۶ تقریباً کارهای اجرایی و تدریس را کنار گذاشتم و تصمیم گرفتم بار دیگر به روی صحنه بازگردم و درهمان تاریخ با گروه موسیقیام «رودکی» کنسرتهایم را در تهران و شهرستان شروع کردیم، اماچیزی نگذشته بود که پاندومی کرونا بوجود آمد و بطور کلی تشکیلات اجرای برنامههای هنری تعطیل شد.
وی افزود: در سال ۱۴۰۰ هم تقریباً همین شرایط بار دیگر تکرار شد و بعد از آن حدوداً ۷ ماه ایران نبودم و به دیدار دخترم در کانادا رفتم اما بعد از بازگشتم به ایران عزم خود را جزم کردم تا کنسرتهایم را از سر بگیرم. البته همین اتفاقات موجب شد حدوداً ۷-۶ سالی از صحنه موسیقی به دورباشم. نکته قابل توجه اینکه طی این مدت زمان فضای مجازی در تولید آثارهنری بسیار تأثیرگذار بوده و موجب شده روند تولید موسیقی تغییر کند و جای تأسف است که بگوییم درحال حاضر اثری به نام آلبوم موسیقی معنای خود را ازدست داده است. این درحالی است که تا همین چند سال قبل یک آلبوم شناسنامه هنری یک هنرمند بود، مانند یک کتاب برای نویسنده. اما در حال حاضر تمامی این فعالیتها و تولیدات به فضای مجازی کشیده شده است.