پنجشنبه, ۷ خرداد , ۱۴۰۵ - ۲۹ می ۲۰۲۶

نگاه «رها» به برنامه اینترنتی «رباط صلیبی» که قسمت اول آن منتشر شد

سوژه، فضا و مهمان تکراری
229
قسمت اول برنامه اینترنتی «رباط صلیبی» با اجرای امیرحسین قیاسی در حالی منتشر شد که در انتخاب دکور، مهمان و فضای کلی برنامه چیز جدیدی نداشت و اگر با همین منوال ادامه پیدا کند به اندازه دیگر آثار این مجری دیده نمی‌شود.

محمدرضا کاظمی، رها؛ جمعه دوم آبان نخستین قسمت از برنامه اینترنتی «رباط صلیبی» از پلتفرم شیدا پخش شد؛ برنامه‌ای که خبرهای مربوط به تولید آن از مهر ماه رسانه‌ای شد و حالا قسمت اولش با اجرای امیرحسین قیاسی و با حضور جواد خیابانی در دسترس قرار گرفت.

در این برنامه، قیاسی که در ماه‌های اخیر با «نیمه شب» و «پامپ» سهم زیادی از توجهات مجازی را به خود معطوک کرده، قرار است با چهره‌های ورزشی گفت‌وگوهایی صمیمانه داشته باشد. او برای قسمت اول به سراغ جواد خیابانی، گزارشگر باسابقه فوتبال رفته است.

یکی از برگ برنده‌های برنامه تیتراژ ابتداییی آن است که با یکی از موسیقی‌های معروف ورزشی آغاز می‌شود و با تغییر ریتم این موسیقی، بخش‌هایی از شادی‌های خاص ورزشکاران داخلی و خارجی پشت سر هم ردیف می‌شود.

دکور برنامه «رباط صلیبی» و نوع نشستن مهمان‌ها بسیار شبیه به برنامه «عیدی اچ‌دی» است که سال پیش منتشر شد. فضای گفت‌وگوها نیز نرم‌تر از گفت‌وگوهایی شبیه به «پامپ» است. در آنجا قیاسی کاملاً خود را رها کرده و خود واقعی‌اش را در مواجهه با مهمان‌ها به نمایش می‌گذارد، شوخی‌های مختلفی با آنها انجام می‌دهد و تقریباً از هر بخش زندگی آدم‌ها که بخواهد صحبت می‌کند، اما در برنامه «رباط صلیبی» کاملاً مشخص است که برنامه را کنترل شده جلو می‌برد، او سوالات و نکات مورد نظرش را دائما در مقابل خود دارد و طبق برنامه‌ای که از قبل چیده حرکت می‌کند. البته که این کنترل کردن گفت‌وگو باعث شده قسمت اول «رباط صلیبی» همتای جذابیت آثار دیگر این مجری نباشد.

درباره انتخاب جواد خیابانی به عنوان مهمان برنامه نیز نکات قابل توجهی وجود دارد. او چهره شناخته شده‌ایست و در یکی دو سال اخیر در بسیاری از برنامه‌های اینترنتی هم حضور داشته، از مسابقه‌های «مافیا» گرفته تا برنامه آشپزی «شفرونی» و همچنین در چندین برنامه گفت‌وگومحور هم حضور داشته و به انواع و اقسام سوالات پاسخ داده است. پس یک برنامه جدید نباید همان سوالات همیشگی را پرسید و باید «رباط صلیبی» سراغ ناگفته‌ها می‌رفت.

«شما طرفدار چه تیمی هستید؟»، «گزارشگرها باید طرفداری کنند یا نه؟»، «اگر بخواهم گزارشگر شویم باید چه کنیم؟»، «فیلم مورد علاقه‌تان چیست؟»، «شوخی با اشتباهات کلامی شما را ناراحت نمی‌کند؟»، «بهترین جمله‌ای که در گزارش‌ها گفتید»، «واکنش‌های مردم نسبت به برخی جملاتی که می‌گویید در فضای مجازی»، و…. تمام این‌ها مواردی است که خیابانی نه تنها در برنامه‌های تصویری که حضور داشته راجع به آنها سخن گفته، بلکه در گفت‌وگو با خبرنگاران رسانه‌های مختلف نیز در طول سالیان فعالیتش به آنها اشاره کرده و واقعا دیگر جذابیتی برای مخاطب ندارد.

از طرف دیگر در بعضی از بخش‌های برنامه به نظر می‌رسد قیاسی قصد انجام شوخی‌های بیش از حد و گاهاً تمسخر خیابانی را داشت. مثل بخشی از برنامه که قرار بود مسابقه فوتبال را گزارش کند، به طرز بچگانه‌ای در ابتدا بد گزارش کرد و بعد از نکاتی که مثلا از خیابانی یاد گرفت، شروع کرد به فریاد زدن در گزارش! در بخش‌هایی از گفت‌وگو هم ماجرای «دستتو بیار بالا و قسم بخور»! تلاش می‌کرد رفتار خیابانی را تقلید کند که این نیز نتیجه قشنگی نداشت.

یکی دیگر از نکات قابل توجه در این برنامه این بود که جواد خیابانی در بخشی از سخنانش به مهمان قبلی «رباط صلیبی» هم اشاره کرد و نام کریم باقری را به زبان آورد. در حالی که این برنامه اولین قسمت «رباط صلیبی» بود و به نظر می‌رسد قسمت مربوط به کریم باقری در هفته‌های بعدی پخش می‌شود.

در کل می‌توان گفت که «رباط صلیبی» حداقل در شروع امیدوارکننده نبود. قیاسی در مصاحبه با هنرمندان عملکرد قابل دفاعی داشته و حالا باید ببینیم در برنامه و در مواجهه با اهالی ورزش چگونه رفتار می‌کند و آیا این برنامه نیز مانند اکثر آثار قبلی‌اش وایرال می‌شود یا خیر؟


دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *