به گزارش خبرنگار رها، فیلم سینمایی «لیپار» محصول سال ۱۳۹۹ به کارگردانی حسین ریگی و تهیهکنندگی سعید خانی پس از حضور در سیونهمین جشنواره فیلم فجر بهعنوان یکی از محصولات بنیاد سینمایی فارابی بالاخره توانست از ۱۶ مهر سال جاری اکران و وارد میدان رقابت در گیشه سینمای ایران شود. فیلمی که از همان زمان رونمایی در جشنواره، تولیدش از سوی بنیاد فارابی مورد پرسش رسانهها قرار گرفت و تا به امروز هم مانند ساختههای قبلی حسین ریگی، عملکرد امیدوارکنندهای در گیشه نداشته است.
تجربه آغاز راه و ساخت «لیپار» در فضایی که به قاچاق معروف است!
حسین ریگی درباره نخستین فیلم بلند خود که این روزها فرصت اکران بهدست آورده است، به خبرنگار رها گفت: حدود چهار سال تلاش کردم تا بتوانم لیپار را بسازم. برای یک فیلمساز جوان و تازهوارد از سیستان و بلوچستان، کار سادهای نبود. ارتباطهای لازم با بدنه سینما را نداشتم و همین موضوع مسیر را سختتر میکرد. اما تجربه سالها فیلم کوتاه و حضور در جشنوارههای ملی باعث شد راههایی باز شود. در نهایت، با همراهی بنیاد سینمایی فارابی و نهادهای استانی مثل استانداری و سازمان منطقه آزاد چابهار و تهیهکنندی سعید خانی، توانستم لیپار را بسازم.
وی افزود: نگاه من این بود که سیستان و بلوچستان در سینما باید جور دیگری دیده شود. همیشه این منطقه با قاچاق، ناامنی یا محرومیت به تصویر کشیده شده، در حالی که واقعیت زندگی مردم چیز دیگری است. در لیپار تلاش کردم چهرهای درست از استان را نشان بدهم؛ امید، تلاش و آرزوهای نوجوانان.
مهران احمدی در نمایی از فیلم «لیپار»
آرزوها با سرمایههای برگشتناپذیر بر باد میروند!
کارگردان فیلم «هوک» درباره تولید فیلم در سینمای کودک و نوجوان تصریح کرد: آرزو و رویا مهمترین سرمایه یک نوجوان است. من همواره دوست داشتم فیلمهایم پلی باشد برای اینکه بچههای سرزمینم باور کنند رویا دستیافتنی است. «لیپار»، «هوک» و «میرو» هر سه در همین فضا شکل گرفتند. شاید به همین دلیل است که «آرزو» تم اصلی همه فیلمهای من است.
وی درباره مشکلات تولید در این حوزه و انتقادات نسبت به عدم توفیق آثارش در گیشه، توضیح داد: ساخت فیلم کودک و نوجوان در ایران همیشه با ریسک بازگشت سرمایه همراه است. فیلمهایی که درباره نوجوانان باشند معمولاً در گیشه موفقیت محدودی دارند. همین باعث میشود تهیهکنندگان کمتر سراغ این ژانر بروند. اما من معتقدم هر فیلم مخاطب خودش را پیدا میکند. امروز مخاطبان آثار فقط در سالن سینما نیستند؛ پلتفرمهای آنلاین، شبکههای جهانی و جشنوارهها فرصتهای تازهای برای دیدهشدن هستند.
گاهی از نقدها آزرده میشوم!
کارگردان فیلم «لیپار» درباره نقدهای تندی که به فیلمهایش میشود، ادامه داد: فیلمهای من نقدهای شدیدی هم داشتهاند. مخصوصاً به خاطر اینکه سینمادارها چندان روی فیلم نوجوان حساب باز نمیکنند. اما خوشبختانه با پخش پلتفرمی، مثل همکاری با خانه فیلم، امکان دیدهشدن گستردهتر فراهم شد. من نقدها را میخوانم؛ گاهی آزرده میشوم، اما در نهایت به آنها فکر میکنم و نکات درست را میگیرم.
ناچارم به سینمای اجتماعی بروم
این کارگردان به آینده مسیر کاریاش اشاره و عنوان کرد: با اینکه عاشق ژانر کودک و نوجوان هستم، اما برای اینکه بتوانم در سینما ادامه بدهم، ناچارم به سمت سینمای اجتماعی هم بروم. فیلمنامهای در این حوزه در دست کار دارم و امیدوارم فیلم چهارمم در این ژانر ساخته شود. البته یک پروژه سریالی هم در مرحله بررسی دارم که به زودی خبرش اعلام خواهد شد.