به گزارش خبرنگار رها، حجت قاسمزاده اصل در مقام نویسنده و کارگردان، سریالها و تلهفیلمهای زیادی را در تلویزیون به سرانجام رسانده است. «یادآوری»، «تاریکی شب روشنایی روز»، «ثقهالاسلام تبریزی»،«تردستی»، «تنهایی»، «قصهها و واقعیتها»، «کسوف» و… از جمله سریالها و تلهفیلمهای او هستند. «روز ششم» هم آخرین فیلم سینمایی اوست که تیرماه ۱۴۰۱ اکران عمومی شد.
مدیران سیما سراغم نمیآیند
قاسمزاده اصل که به عنوان رییس انجمن صنفی فیلمنامهنویسان سینمای ایران مشغول فعالیت است، درباره چرایی عدم همکاری با تلویزیون به خبرنگار «رها» گفت: آخرین کاری که برای تلویزیون ساختم مجموعه «تاریکی شب روشنایی روز» در سال ۱۳۹۶ بود. من تلهفیلمهای زیادی را برای تلویزیون ساختهام و از میان آنها کاری که مردم بیش از سایر آثارم دوست داشتند «تنهایی» بود که بسیار دیده شد و در جشنوارههای داخلی و خارجی شرکت کرد و مقبول طبع مخاطبان افتاد. سریال «یادآوری» هم که همچنان از تلویزیون پخش میشود، اثر موفق دیگری بود. چون مردم این کارها را دوست داشتند خودم هم دوستشان دارم.
او ادامه داد: یک فیلمساز در هر دوره بر اساس زمان و زیستی که تجربه میکند قصهای که دوست دارد را میسازد؛ این که کدام کار را دوست دارم حاصل دو چیز است: رضایتمندیام از نتیجه کار و بازخورد مخاطب. مهم این است که کارها با اعتقاد قلبی و بدون سفارش، به مفهوم منفی آن، ساخته شوند. وقتی این گونه پیش بروی در نهایت کاری که ساختهای را دوست داری و به آن افتخار میکنی.
قاسمزاده اصل تاکید کرد: من بچه تلویزیون هستم و سالها در این رسانه کار کردم. بر این اساس تلویزیون را خانه خودم میدانم اما نمیتوانم فیلمنامه دست بگیرم و به سراغ مدیران بروم. اگر فکر میکنند کارهای من مهم است و البته من را میشناسند میتوانند به سراغم بیایند.
برای مدیران تلویزیون نظر مخاطب اهمیت ندارد
این فیلمساز با اشاره به شرایط فعلی تلویزیون گفت: فیلمنامه آماده زیاد دارم اما وقتی نمیگذارند کار کنم چه کنم؟ به عنوان یک آدم حرفهای قرار نیست خودم را ثابت کنم. در طول سالهای فعالیت نشان دادهام کارم را بلدم و برای خیلیها هم فیلمنامه نوشتهام.
وی افزود: من که ادعایی ندارم اما وقتی تلویزیون سراغ بزرگانی که برای این رسانه کار کردهاند، نمیرود، اشکال از مدیران تلویزیون است. برای من نوعی میلیاردها خرج شده است که کار را یاد گرفتهام اما وقتی از من استفاده نمیشود کاستی و کوتاهی از تلویزیون است. البته همین رفتار است که تلویزیون را از مخاطب حداکثری به مخاطب حداقلی رسانده است.
او همچنین اظهار داشت: مدیران امروز اهمیتی به مخاطب و خواستهاش نمی دهند و برایشان خواست و نظر مردم اهمیتی ندارد. در چنین وضعیتی البته بازنده مردم هستند که از دیدن کارهای خوب محروم و محکوم به دیدن آثاری منتج از سلیقه متوسط مدیرانی تصمیم گیرنده هستند.
کارهایی میسازند که مخاطب تماشا نمیکند
قاسمزاده اصل در پاسخ به این سوال که آیا تفاوتی برای کار در تلویزیون یا نمایش خانگی قائل است، گفت: محصولات نمایش خانگی از ساترا، زیرمجموعه صدا و سیما مجوز میگیرند و برای من نمایش خانگی و تلویزیون فرقی ندارد؛ چراکه هر جایی که بتوانم کاری که دوست دارم را بسازم و هر رسانهای که بشود بدون محدودیت و سانسور در آن فعال بود، برایم فرقی ندارد.
وی ادامه داد: شخصا مقاومت ندارم و میگویم که بچه تلویزیون هستم اما نه تلویزیون مدیرانی که امروز سکان آن را در دست دارند. این آدمها به تلویزیون لطمه زدهاند و کارهایی میسازند که مخاطب تماشا نمیکند.
مشکل از فیلمنامهخوانان است
این نویسنده و کارگردان درباره اصلیترین معضل کنونی آثار نمایشی گفت: من رئیس انجمن صنفی فیلمنامهنویسان سینمای ایران هستم و به شما اعلام میکنم که مشکل امروز ما نه فیلمنامه که فیلمنامهخوانان هستند. کسانی که فیلمنامهها را میخوانند کار بلد نیستند و توانایی تشخیص خوب از بد را ندارند؛ پس وقتی کاری ساخته میشود، مقصر ایرادات آن تصمیمگیران هستند.
حجت قاسمزاده اصل در پایان گفت: از سال ۱۳۹۸ تاکنون از تلویزیون سراغی از من نگرفتهاند تا ببینند مرده یا زنده هستم. دلداری و ترحم لازم ندارم اما معتقدم که یک مدیر درست باید آدم کاربلد را دعوت به کار کند؛ چرا که عرصه نمایش جای یادگرفتن نیست، بلکه جای پس دادن آن چیزیست که پیشتر یاد داده شده است.