مصطفی قاسمیان، رها؛ فیلم پرستاره «استخر» ساخته جدید سروش صحت که از مدتها پیش انتظارات زیادی را به وجود آورده بود، به عنوان آخرین فیلم بخش مسابقه فجر چهل و چهارم اکران شد. در ادامه، متن و حاشیه رونمایی از این فیلم را از ۳ منظر میخوانید.
قصه و حالوهوا
«استخر» فیلمی در ژانر کمدی درام با مایههای عاشقانه است که تلاش مردی میانسال به نام «امیر» را برای بازگرداندن همسرش «بهار» به خانه، به تصویر میکشد. بخشهای زیادی از فیلم در لوکیشنهایی مثل خانه، جاده و ویلای پدربزرگ میگذرد و شخصیتها درباره عشق، جدایی و روابط انسانی صحبت میکنند. فیلم تازه سروش صحت، در امتداد حالوهوای آثار قبلی او مانند «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافهها» پیش میرود و همان کمدی خلخلی و امضادار این فیلمساز در آن پیداست، اما خبری از فانتزی پررنگ آثار قبلی در «استخر» نیست.
ارزیابی کوتاه
اگرچه سبک کمدی و فانتزی سروش صحت برای بخش زیادی از اهالی رسانه و مخاطبان جدی سینما جواب میدهد، اما «استخر» نمیتواند به اندازه اثر پیشین این فیلمساز در استفاده از این لحن موفق باشد و آن طراوت و غافلگیری را تکرار کند. از نیمه فیلم به بعد همین فضا هم تکراری و خستهکننده میشود، چون فیلم پیرنگ اصلی قصه را گم میکند و بیشتر از آن که روایت را جلو ببرد، درگیر ساختن لحظهها میماند. به نظر میرسد تلاش بیش از حد برای خلق موقعیتهای پراکنده جذاب، باعث شده فیلم از روایت داستان عقب بماند و انسجام خود را از دست بدهد.
واکنش اهالی رسانه
«استخر» که فیلم مورد انتظار آخرین روز کاخ جشنواره بود، پیش از نمایش با کنجکاوی جدی خبرنگاران و روزنامهنگاران درباره دو نکته روبرو بود: اول مضمون و ساختار فیلم و دوم علت قرار نگرفتن آن در فهرست بهترین فیلمهای جشنواره از لحاظ آرای مردمی. بنابراین نمایش «استخر» در سالنهای شلوغی برگزار شد، اما فیلم نتوانست انتظارات را برآورده کند و با واکنشهای یکسره منفی مواجه شد؛ واکنشهایی که بخشی از آن، به علت توقعات بالا از سروش صحت و گروه همکارانش بود، چراکه از نظر بسیاری از اهالی رسانه، فیلم اثر ضعیف و بیکیفیتی نبود، بلکه در حد صحت نبود.