محسن اسلامزاده مستندساز جوان کشورمان در گفتوگو با خبرنگار رها با اشاره به شهادت رهبر انقلاب اسلامی گفت: این روزها برای همه ما روزهای سختی است و همه داغداریم. شاید خیلیها حدس میزدیم که چنین اتفاقی رخ دهد و حالا وقتی به عقب برمیگردیم و صحبتهای رهبر شهیدمان را مرور میکنیم، میفهمیم ایشان در این اواخر چقدر ادبیاتی عاشورایی و امام حسینی داشتند؛ مخصوصاً جمله آخرشان که نقل قولی از اباعبدالله آوردند و فرمودند: «من با چون تویی بیعت نخواهم کرد.»
وی ادامه داد: مشخص است که این ادبیات، ادبیاتی عاشورایی است. بسیاری فکر میکردند رهبری ۲۰۰ متر زیر زمین و در جاهای خاص هستند، اما مشخص شد که ایشان و خانوادهشان از مردم مستثنی نبودند و در منزلشان حضور داشتند و خودشان را برای شهادت آماده کرده بودند.
اسلامزاده افزود: ایشان یک عمر به ما درس آزادگی، ایستادگی و شجاعت دادند و در شهادتشان هم یک درس بزرگتر دادند که اثبات تمام صحبتهایشان برای دوست و دشمن بود. سید علی خامنهای در خانه و همراه با خانوادهاش ایستاد و جایی نرفت. حتی وقتی منزل ایشان مورد حمله قرار گرفت، آنچه دیدیم سادگی خانه و قدیمی بودن وسایل داخل آن بود که از خانههای ما هم خیلی قدیمیتر بود و این نشان میداد کاخی که دشمنان سالها دربارهاش صحبت میکردند، در واقع یک خانه ساده است.
وی تصریح کرد: باید تا پای جان روی حرفمان بایستیم. اگر امروز میبینید مردم به خیابان میریزند و بسیاری از نگاهها تغییر کرده، به این دلیل است که رهبر عزیزمان با نثار جانشان حرف خود را ثابت کردند.
این مستندساز ادامه داد: واقعاً یک انسان تا چه حد میتواند در دوران زندگیاش بر جامعه خود و مردم دنیا تأثیرگذار باشد و در نهایت با شهادت، اثرگذاریاش را چند برابر کند. امروز در اخبار دیدم که انسانهای آزاده در اقصی نقاط دنیا در این خصوص موضعگیری کردند؛ حتی در خود غرب هم چنین اتفاقی رخ داده است. همچنین در شمال آفریقا، مفتی لیبی درباره بهحق بودن ایران موضعگیری کرده و بسیاری دیگر در نقاط مختلف جهان گفتهاند رهبر ایران شهادتطلبانه در برابر آمریکاییها ایستاد و خواست ثابت کند باید تا آخرین نفس بر مقاومت پای فشرد.
وی گفت: من لحظات دردناکی داشتم و حقیقتاً چند ماهی است که خودم را برای چنین اتفاقی آماده کرده بودم. برای همه ما زندگی بعد از خامنهای کابوس بود، اما بالاخره عمر هر انسانی پیمانهای دارد و باید به خدای بزرگ توکل کنیم که با وجود این اتفاقات، کار به درستی پیش برود.
وی در ادامه با اشاره به فعالیتهای اخیر خود گفت: ما در حال ساخت چند مستند کوتاه هستیم که یکی از آنها این شبها از تلویزیون پخش میشود با عنوان «خداحافظ مامان»؛ روایتی از شهادت یک کودک کلاس پنجمی اهل آبیک. این اثر حس خاصی دارد و برای من هم جالب بود که ببینم حتی در میان کودکان و نوجوانان ما ـ کسانی که شاید تصور کنیم از دست رفتهاند یا ظاهرشان متفاوت از تصور ماست ـ افرادی هستند که روحیه شهادتطلبی دارند.
او تأکید کرد: این فرهنگ، فرهنگی است که با جاننثاری امام حسین(ع) آغاز شده و سالهای سال به ما منتقل شده است. علمای ما این درخت را آبیاری کردهاند و فرهنگ شهادت در دل مردم ایران جان گرفته و همین مسئله رمز شکستناپذیری ماست.
این مستندساز در پایان گفت: من در کشورهای مختلفی مستند ساختهام. در برخی کشورها از فرماندهان تا دیگر افراد قدرتمند، در چنین شرایطی آماده فرار میشوند، چون این نوع حملات واقعاً ترسناک است. اما یک چیز باعث دلگرمی میشود؛ اینکه آقا ایستاد. وقتی او ایستاد، شما کجا میخواهید بروید؟ ته این مسیر شهادت است. مگر همه به دنبال عاقبتبهخیری نیستند؟ چه چیزی بهتر از شهادت؟ همین که همه به هم میگویند بمان و بایست، نتیجهاش همین میشود که میبینیم مردم هر شب در خیابان هستند و به آینده امیدوارند، هرچند شرایط بسیار سخت است.