پنجشنبه, ۷ خرداد , ۱۴۰۵ - ۲۸ می ۲۰۲۶

متن و حاشیه اکران «سقف» در کاخ جشنواره فیلم فجر از نگاه «رها»

استقبال سرد از کمدی-درامی با تم جنگ
154
دومین ساخته ابراهیم امینی نتوانست واکنش‌های نسبتا مثبت به فیلم اول او را تکرار کند.

مصطفی قاسمیان، رها؛ ابراهیم امینی یک سال بعد از «چشم بادومی» که در جشنواره چهل و سوم رونمایی شد، شب گذشته با دومین اثر بلندش در روز نهم جشنواره چهل و چهارم به پردیس ملت آمد و «سقف» را با بازی سام درخشانی، فریبا نادری، بیژن بنفشه‌خواه، گیتی قاسمی، شیرین آقاکاشی و… به نمایش گذاشت. در ادامه متن و حاشیه رونمایی از این فیلم را از ۳ منظر می‌خوانید.

 

قصه و حال‌وهوا

«سقف» یک کمدی-درام خانوادگی با موضوع جنگ است که در بستر تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی به خاک کشورمان روایت می‌شود. فیلم درباره «آرش» استاد میانسال دانشگاه است که خانه‌اش آسیب می‌بیند و عروسی خانوادگی‌شان به هم می‌ریزد. بنابراین او، همسرش فریبا و خانواده همسرش مجبور می‌شوند از تهران فرار کنند، اما میزبان خانواده‌شان سعی دارد با تحقیر و بدرفتاری، انتقام گذشته را از آن‌ها بگیرد! اغلب زمان «سقف» در یک ویلای لوکس و بزرگ می‌گذرد و جنگ چندان در متن قصه آن نیست.

 

ارزیابی کوتاه

«سقف» همواره تلاش می‌کند موقعیت‌های کمیک بیافریند، اما کمدی اثر به طور کلی درنمی‌آید؛ هرچند در برخی صحنه‌ها موقعیت‌هایی وجود دارد که شوخی‌ها کار می‌کنند و لبخند می‌گیرند. گره مرکزی قصه چندان قابل باور نیست؛ چراکه در ابتدای روایت، قرارداد روشنی با تماشاگر نمی‌بندد تا این وضعیت بحرانی پذیرفته شود و همین مسئله، پایه دراماتیک اثر را متزلزل می‌کند. از سوی دیگر تحقیر شخصیت‌ها به جای خنده، بیشتر ترحم مخاطب را برمی‌انگیزد و او را عصبانی می‌کند. به همین دلیل اگرچه موقعیت‌های دراماتیک بالقوه‌ای در قصه وجود دارد، اما تاثیرگذاری آن محدود می‌ماند، چراکه تماشاگر به سختی می‌تواند با شخصیت‌ها همراه و درگیر سرنوشت‌شان شود.

 

واکنش اهالی رسانه

واکنش اغلب خبرنگاران و منتقدان به «سقف» منفی یا سرد بود و بسیاری آن را اثری ضعیف ارزیابی کردند که نکته مثبت برجسته‌ای برای دفاع ندارد. برخی از اهالی رسانه معتقد بودند فیلم نه تنها از نظر درام و کمدی به تعادل نمی‌رسد، بلکه از حیث لحن و پرداخت، بیشتر مناسب رده‌های سنی پایین‌تر است و نمی‌تواند مخاطب بزرگسال جشنواره را راضی کند. در مجموع، «سقف» در میان آثار نمایش‌داده‌شده، جزو فیلم‌هایی بود که کمتر مورد توجه و تحسین جدی رسانه‌ها قرار گرفت.


دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *