پنجشنبه, ۷ خرداد , ۱۴۰۵ - ۲۸ می ۲۰۲۶

درباره خطای محاسباتی جشنواره فیلم «نهال»

اینجا به هنر شما جایزه نمی‌دهند!/ خروج جشنواره دانشجویی از ریل
173
بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه دانشجویی نهال به اتمام رسید. رویدادی که با تمام دوره‌های قبلی‌اش متفاوت بود. وجه تمایز دوره بیست‌ویکم با سایر دوره‌ها در نحوه برگزاری و یا فیلم‌های پذیرفته شده نبود. دلایل دیگری از جمله برگزاری نشست خبری در خانه هنرمندان در ایجاد حواشی این دوره نقش داشتند.

به گزارش رها، بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه دانشجویی نهال از ۲۱ آبان‌ماه تا ۲۹ آبان برگزار شد. این رویداد بستری برای فیلم‌های دانشجویی است و با میزبانی از فیلم‌هایی که توسط دانشجویان هنر و یا رشته‌های دیگر ساخته‌شده‌اند، قصد دارد استعدادهایی که در عرصه فیلم‌سازی و تولید فعالیت دارند را به سینمای ایران معرفی کند. از طرفی حضور یک فیلم یا برنده شدن آن در جشنواره نهال سابقه خوبی برای فیلم‌سازان محسوب می‌شود. چرا که سینماگران دانشگاه هنر و چهره‌های شاخصی که با سینمای کوتاه سر و کار داشته و دارند، با حضور در این رویداد باعث اعتبار آن می‌شوند.

 

تغییر همیشه خوب نیست!

جشنواره فیلم کوتاه نهال تا قبل از دوره بیست‌ویکم به عنوان یک رویداد دانشجویی به شکل خودمانی و در جهت معرفی استعدادها و فیلم‌ها برگزار می‌شد. همه چیز سر بسته و در درون گعده‌های دانشجویان فیلم‌ساز و فیلم‌باز شکل می‌گرفت. خبری از نشست‌ خبری و رسانه‌ای با حضور رسانه‌های جریان اصلی نبود. به طور کل «نهال» هیچگاه حرفه‌ای نبود و سعی هم نداشت که باشد. رسالت «نهال» در دور هم جمع کردن سینماگران نسل آینده بود. نه بیشتر و نه کمتر. وقتی نشست خبری با اسلوب جشنواره‌های حرفه‌ای برای این رویداد روز ۱۵ آبان در خانه هنرمندان برگزار شد، توجه‌ها به سمت آن جلب و برگزاری آن را در مسیر تغییر قرار داد. وقتی همه چیز را به سبک حرفه‌ای‌ها برگزار می‌کنید، اما خودتان حرفه‌ای نیستید، کنترل از دستتان خارج می‌شود و افسار رویدادی را که بیست دوره پیش از شما برگزار شده است، از دست می‌رود. رویدادی که افراد شاخصی همچون کیانوش عیاری، هومن سیدی، شهرام مکری و…در آن حضور داشته‌اند.

 

اینجا به هنر شما جایزه نمی‌دهند!

حالا که همه چیز از کنترل خارج شده است، محوریت جشنواره نهال و رسالتی که در این بیست دوره داشت، به حاشیه می‌رود. صف‌های طولانی برای تماشای آثار، فیلم‌ها و فیلم‌سازان مستعد، موسیقی زنده، غرفه‌های جمع‌وجور و صمیمی که روزی قلب تپنده «نهال» بودند، دیگر محلی از اعراب نداشته و جای خود را به صحبت‌های فرامتنی داده‌اند.

آزاده صمدی که به عنوان داور در جشنواره نهال بیست و یک حضور داشت، با موج‌سواری بر روی یک اتفاق شعله هیجان دانشجویان را زیاد کرد و مسئله اصلی را که سینما باشد، به حاشیه راند. در پی این رخداد میثم محمدخانی که با فیلم کوتاه داستانی «ابله» در نهال حضور داشت، در استوری‌ای نسبت به داوری جشنواره نهال با این جمله اعتراض کرد: «از خانم آزاده صمدی می پرسم چرا بازیگر خانم منو جایزه ندادین؟! میگن اتفاقا رأی هم داشتن اما من ترجیح دادم به دختر بی‌حجابمون جایزه بدم!» محمدخانی در ادامه نوشته است:«اینجا به هنر شما جایزه نمی‌دن!»

جشنواره فیلم کوتاه نهال خصوصا در دو الی سه سال اخیر سعی داشت با صیانت از ظرفیتی که دانشجویان هنر و سینما برای معرفی استعداد خود دارند، تنها به سینما بپردازد و تکیه‌گاهی جز آن نداشته باشد.

 

مسیر نادرست برای پوشش رسانه‌ای

دو رکن مهم و اساسی برای «نهال‌»بازها فضا و فیلم است. فضا و حال‌وهوای «نهال» برای طرفدارانش بسیار دوست داشتنی و جالب توجه است. در سمت دیگر آثاری که ردپای یک استعداد تازه در سینما در آن باشد، مورد توجه قرار می‌گیرد و میان دانشجویان دهان به دهان پخش می‌شود. در نهال۲۱ اما برخی رسانه‌ها رویکردی مبتنی برای وایرال شدن مسائلی جدا از سینما و با زبان غیرتخصصی داشتند. این امر در دو جهت به نهال ضربه زد. یک آن آنکه همه چیز رنگ و بوی یک جشنواره حرفه‌ای را به خود گرفت و دو اینکه سینما و مختصات آن را به حاشیه برد. به این ترتیب فرصتی که برای معرفی استعداد، فیلم‌ساز و فیلم بود، با بی‌تدبیری برخی به محاق رفت.


دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *