به گزارش خبرنگار رها، «بادار» ساخته سیروس حسنپور تازهترین تجربه بازیگری محمد رشنو است. ماجراهای این مجموعه تلویزیونی که پخش آن در شبکه یک تمام شد، در استان سیستان و بلوچستان و با محوریت پروژه گاو سیستانی پیش رفت. رشنو بازیگری جوان است که با ایفای نقشهای مختلف کارنامهاش را متنوع و قابل دفاع کرده است. او علاوهبر تجربه حضور بر صحنه نمایش، چندین فیلم کوتاه بازی کرده و در سریالهایی مثل «بوم و بانو»، «یاور»، «طوبی» و… عملکردی موفق به ثبت رسانده است. «اورکا»، «سه کام حبس»، «۲۳ نفر» و… هم جزو آثار سینمایی اوست. محمد رشنو بازیگر فیلم سینمایی «مجنون» هم هست که در آن نقش شهید مجید زینالدین را برعهده دارد و از ۱۶ مهرماه اکران عمومی خواهد شد. با او درباره حضور در قامت نقش اصلی سریال «بادار» و شخصیتی به همین نام گفتوگو کردهایم.
حق مطلب ادا شد
محمد رشنو به خبرنگار «رها» گفت: «بادار» سریالی بامولفههای فرهنگی و اجتماعی است که با شیوهای مویرگی و نامحسوس از طریق روابط شخصی و خانوادگی آدمها حرفهای زیادی را میزند و نکات مهمی را مطرح میکند. شخصیت بادار جذاب است و دو بعد دارد: از طرفی درگیر احساس، تعهد، سخت کوشی و غیرت است و از طرف دیگر خشم و بیاعتمادی به دلیل تجارب زیستهاش با خود دارد. همین تضادها و بالا و پایینها باعث شد که این نقش سخت را بپذیرم و آن را بازی کنم.
وی با تاکید بر اهمیت و تازه بودن محتوا و فرم این سریال تصریح کرد: تاکنون سریالی نداشتیم که بتواند مردم را با فرهنگ و محیط اجتماعی سیستان و بلوچستان آشنا کند و این موارد را به درستی به تصویر بکشد. «بادار» اما این مردم خونگرم و فرهنگ و روابطشان را به تصویر میکشد. اگرچه این قصه انقراض گاوهای سیستانی را به تصویر میکشد در نوع خود موضوعی بسیار مهم است اما از هر طرف به داستان نگاه میکنم بعد فرهنگی و اجتماعی در این داستان برجسته است.
بازخوردها مثبت بود
این بازیگر با اشاره به بازی در نقش اصلی یک سریال گفت: این اولین بار است که چنین نقشی را بازی میکنم و هر بازیگری این موقعیت را دوست دارد که همه توجهات را داشته باشد؛ خدا را شاکرم که این اتفاق رخ داد.
رشنو در توضیح واکنشها و بازخوردهای مخاطبان نسبت به سریال گفت: بازخوردها خوب بود و درمورد شخصیت و کاراکتر «بادار» آنچه به من منتقل شد پیامهای مثبت بود. در مورد کلیت سریال بحث سلیقهای است و آدمها میتوانند آن را بپذیرند با نپذیرند اما در مورد کاراکترم با قاطعیت میتوانم بگویم که مردم «بادار» را کاملا باور کردهاند و گاهی درخیابان از من سوال میکنند که «تو همیشه همانقدر عصبی هستی؟» و من توضیح میدهم که آن نقش بود و من اصلا آدمی عصبانی نیستم. این بازخوردها قشنگ است.
سکانسی که بیشتر دوست داشتم
وی با اشاره به سکانس مورد علاقهاش ابراز کرد: سکانسی که خیلی دوست داشتم آن بود که «بادار» در خانه عمهاش با خانواده قهر کرده و خانواده تک تک میآیند و از او دلجویی میکنند. همینجا سکانسی که با مادرم (فرشته سرابندی) داشتم که میآیند از من دلجویی میکنند و من قبول نمیکنم و ایشان میگذارند و میروند. این لحظه را بسیار دوست دارم چرا که سرشار از حس بود و آن موقعیت را درک کردم.
دلیل منطقی برای لهجه داشتیم
این بازیگر در پاسخ به این سوال که چرا «بادار» نتوانست همانند «نون خ» یا «پایتخت» نماینده موفق و پربازدید استان سیستان و بلوچستان شود، گفت: این اتفاق افتاده است و ما تا جایی که میشد و زیباییشناسی امکان میداد تلاش کردیم همه چیز استاندارد باشد و آداب و رسوم و منطقه را به تصویر بکشیم.
رشنو درباره مهمترین انتقادی که به سریال وارد است و خودش آن را قبول دارد چیست، اظهار کرد: مهمترین انتقادی که به این کار وارد میدانم بحث لهجه بود که منتقدان بیان کردند و کل تیم قبول کردیم و دستها را بالا گرفتیم که شما درست میگویید ولی دلیل منطقی برای آن داشتیم.
وی ادامه داد: لهجه برای کسانی که زابلی نبودند قابل قبول بود اما مردم زابل در مورد نیم بند بودن لهجهها سوال و نقد داشتند و هم من و هم تیم تولید دلیلش را توضیح دادیم. این که قرار بود چند میلیون نفر این سریال را ببینند و باید متوجه آنچه میگفتیم میشدند؛ نه این که برایشان زیرنویس میگذاشتیم. پس ناچار بودیم به شکلی صحبت کنیم که برای عمده مخاطبان قابل فهم باشد. نباید این نکته را فراموش کرد که «بادار» سریالی استانی نبود و از شبکه سراسری روی آنتن رفت.
شخصیت بادار نقطه قوت سریال بود
رشنو همچنین درباره این که برگبرنده سریال را چه میداند، عنوان کرد: خود کاراکتر «بادار» نقطه قوت کار بود – نه این که چون خودم این را بازی کردم بگویم و حمل بر خودستایی نباشد – منظورم کاراکتر، شخصیت، مرام و منش اوست که درس بزرگی در سریال برای کل آدمهای دور و برش بود. او یک نجات دهنده است و این اهمیت دارد.
با پای در گچ کار را ادامه دادم
این بازیگر دباره مهمترین چالشی که در این سریال با آن دست به گریبان بوده است گفت: اوایل با لهجه چالش داشتم اما در ادامه و در ضبط یکی از سکانسها از موتور افتادم و شصت پایم خورد شد؛ این اتفاق در اوایل کار افتاد و ذهن گروه تولید را درگیر کرد. بیش از دو هفته تحت درمان و دور از کار بودم و پس از آن برگشتم و با پای در گچ کار را ادامه دادم. این موضوع باعث شد که برخی سکانسها حذف شود و برخی دیگر دچار تغییر در دکوپاژ شود. درد شکستگی و پانسمان پا آن هم در آن گرمای آزار دهنده و بازی را ادامه دادن بدون این که مشخص شود چه اتفاقی برایم افتاده است از مهمترین چالشهای من در این کار بود.
رشنو در پایان تاکید کرد: «بادار» به آنچه قرار بود بیان کند بسیار وفادار بود و تمام گروه تلاش کرد تا اصل واقعیت زندگی این مردم را به مخاطب نشان دهند.