جذابیت؛ عنصر گم‌شده در «روشنایی شب»!

به گزارش خبرنگار رها، شاید اگر ۶ ماه قبل به کسی می‌گفتید نوروز سال ۱۴۰۵ قرار نیست از تلویزیون سریال کمدی پخش شود و به جای آن اثری جاسوسی امنیتی به روی آنتن می‌رود، کمتر کسی باور می‌کرد، اما پس از حمله وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان و تغییر کلی فضای جامعه، طبیعتا کنداکتور تلویزیون نیز با وجود اینکه پیش از این برای نوروز اعلام شده بود، تغییر کرد و سریال «روشنایی شب» به کارگردانی محمود معظمی، به عنوان یکی از آثار مناسبتی امسال به روی آنتن رفت، سریالی با قصه‌ای آشنا از عملیات‌های خرابکارانه دشمن صهیونیستی در خاک ایران.

در این گزارش مروری داریم بر نکات مثبت و منفی سریال محمود معظمی که تا پایان فروردین ماه از شبکه یک سیما پخش می‌شود.

بزرگترین نقدی که می‌توان به کلیت سریال «روشنایی شب» داشت، این است که این اثر قصه محکم و چفت و بست‌داری ندارد، رویدادها یا به شکلی تصنعی، یا با کمترین درصد جذابیت در قصه رخ می‌دهند و گره‌گشایی‌های تیم امنیتی حاضر در پروژه مخاطب را سر ذوق نمی‌آورد.

در حقیقت ما از ابتدا یک گروه از ماموران امنیتی را به عنوان قهرمانان قصه می‌بینیم که در کردستان با پرونده‌ای خاص طرف هستند و محموله‌ای قاچاق را در مرز توقیف کردند و بعد از چند قسمت به دنبال یک جاسوس شناخته شده هستند که از شرق کشور وارد ایران شده و سپس در شیراز و تهران او را زیر نظر می‌گیرند، شخصیتی که رویا نونهالی نقش آن را ایفا کرده و طبق داستان دنبال انجام عملیات خرابکارانه در ایران است‌.

در میان شخصیت‌هایی که نقش ماموران امنیتی را بازی می‌کنند، کاراکتری دوست داشتنی و همراهی‌برانگیز که هم در داستان جایگاه ویژه‌ای داشته باشد، هم بازیگر آن به خوبی از عهده نقش برآمده باشد، در سریال نیست و اکثر کاراکترها بسیار نمایشی و مصنوعی از آب درآمدند، به ویژه شخصیت نورا، پلیس زن قصه (با بازی مریم زارعی) که شبیه به ابرقهرمانی که هوش سرشاری دارد، اکثر مشکلات را حل می‌کند، اما کاراکتر او نه تنها جذابیتی برای مخاطب ندارد که باسمه‌ای بودن شخصیت و البته بازی نه چندان خوب بازیگر باعث شد تماشاگر ارتباط خوبی با آن نگیرد.

پرویز فلاحی‌پور هم که به نوعی نقش یکی از شخصیت‌های محوری داستان و ماموران رده بالای امنیتی را بازی می‌کند، نتوانسته کاراکتری کاریزماتیک و زیرک را به تصویر بکشد و باید این سریال را در دسته کارهای ضعیف کارنامه هنری این بازیگر قرار داد. فلاحی‌پور از آن دست بازیگرانی است که در نقش‌های منفی و شخصیت‌های تیپیکال (مثل شب دهم، شهرزاد و…) حضور بهتری دارد و با چنین کاراکترهایی بهتر در ذهن مخاطب باقی می‌ماند.

اما همه بازی‌ها در سریال «روشنایی شب» ضعیف نیستند، به‌عنوان مثال رویا نونهالی که مخاطبان قدیمی تلویزیون بازی خوب او در نقش ناتاشا در سریال «خواب و بیدار» را به یاد دارند، در این سریال هم یک نقش منفی دیگر به نام راموس را بازی کرده است، شخصیتی که جاسوس اصلی و کاراکتر منفی اصلی داستان است که مدیریت عملیات خرابکارانه در ایران را برعهده دارد. نونهالی به خوبی از پس ایفای این نقش برآمده و بازی خوبی از خود ارائه داده است.

مهدی فخیم‌زاده هم که پس از مدت‌ها مقابل دوربین قرار گرفته، عملکرد قابل قبولی داشته و پس از سال‌ها تصویری متفاوت از خود ارائه داده است.

در کل می‌توان گفت که سریال جدید شبکه یک به دلیل ضعف بزرگی که در قصه دارد، بازی‌هایی که اکثرا مصنوعی هستند، شخصیت‌هایی که نمی‌توانیم دوستشان داشته باشیم و البته کارگردانی نه چندان خوب محمود معظمی یک اثر ضعیف است که تنها موضوعی که می‌تواند انگیزه اصلی مخاطب برای تماشای آن باشد، هم‌زمانی پخش اثر با وقایع اخیر و حمله نظامی علیه کشورمان است، وگرنه اگر در هر زمان دیگری غیر از این روزها این سریال به روی آنتن می‌رفت، با اطمینان می‌گفتیم که جزو کم مخاطب‌ترین آثار در حال پخش سیما می‌شود.

تلویزیون در سال‌های اخیر سریال‌های مختلفی با حال و هوای رخدادهای جاسوسی و امنیتی در کشورمان ساخته است، سریال‌هایی که برخی از آن‌ها بسیار خبرساز شدند و توانستند مخاطب سخت پسند این روزهای آثار نمایشی را نیز با خود همراه کنند، اما بدون شک نمی‌توان «روشنایی شب» را در زمره این کارها قرار داد.