به گزارش خبرنگار رها، پنجمین روز از جشنواره جهانی فیلم فجر مثل روزهای گذشته حاوی نکات و حواشی خاص خود بود. از آمدن سران فرهنگی کشورهای مختلف و اختتامیه بخش جنبی جشنواره، دارالفنون به مدیریت ایرج طهماسب تا آغاز ماموریت فشرده داوران برای ارزیابی آثار حاضر در این فستیوال. با تمام فراز و نشیبهایی که شیراز در میزبانی جشنواره داشت، اکنون وقت ارزیابی آن به عنوان یک برگزارکننده و در طی روزهای جشنواره است.آنچه در ادامه میخوانید پنج روایت خبرنگار «رها» از متن و حاشیه چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر است.
روایت اول؛ جشنواره جهانی بینالمللیتر از همیشه!
در یک روز مانده به اختتامیه چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر سران فرهنگی ۲۳ کشور از اقصی نقاط جهان وارد ایران و شهر شیراز شدند و در اولین اقدام از محل برگزاری جشنواره هنر شهر آفتاب شیراز دیدار کردند. حضور سران فرهنگی از اروپا تا آسیا و آفریقا باعث شد تا حال و هوای جشنواره جهانی بینالمللیتر از همیشه باشد. همهمه و شلوغی شکل گرفته به واسطه حضور سران ۲۳ کشور شور دوبارهای به جشنواره دمید. پس از حضور مقامات فرهنگی کشورها در هنر شهر آفتاب شیراز، آنها به سمت هتل هما برای اجلاس همکاریهای سینمایی حرکت کردند. در این گردهمایی با حضور سید عباس صالحی و رائد فریدزاده بر لزوم تعامل فرهنگی و بهرهوری از ارزشهای فرهنگی و هنری در جهت انساندوستی علیه جنگ صحبتهایی تاکید شد. ر رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی در این خصوص عنوان کرد: «این اجلاس میزبان نمایندگان ۲۳ کشور در سطوح وزیر و رؤسای سازمانهای تخصصی برای بررسی ظرفیتهای مشترک بود. تمرکز اصلی بر کشورهای منطقه بوده و گفتگوهای دوجانبه و چندجانبهای در این دو روز برای یافتن راهکارهای عملی گسترش همکاریهای سینمایی و تولید مشترک صورت گرفت.» این اقدام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اگر در راستای احقاق یک پروژه عملیاتی باشد، برای سینمای ایران و البته منطقه بسیار مهم و حائز اهمیت است.
روایت دوم؛ ماموریت داوران آغاز شد!
در یک قدمی اختتامیه و انتخاب بهترینها داوران هر بخش پس از تماشای آخرین باکس اکران جشنواره، به کمک ستاد اجرایی این رویداد کنار هم جمع شده تا به ارزیابی و قضاوت آثار بپردازند. در این شرایط دسترسی به هیئت داوران برای اهالی رسانه سخت و مشکل شد. چرا که بعضی از آنها بعد از تماشای آخرین فیلمها از جدول نمایش بلافاصله به هتل هتما منتقل شدند و در فضایی به اصطلاح ایزوله قرار گرفتند. با توجه به صحبتهایی که خبرنگار «رها» با برخی از داوران داشت، در هر بخش نحوه داوری متفاوت بوده است. در یکی از بخشها همه چیز روان و بیحاشیه پیش رفته اما در بخشی دیگر نقطه نظرها و چالشهایی در مورد فیلمها وجود داشته است. به عنوان مثال دنیز یاووس داور اهل کشور ترکیه هیچ مشکلی با دیگر داورها نداشته و نقطهنظرهای همسویی با آنها داشته در صورتیکه سمیرا بن سوده چالشهای متفاوتی در ارزیابی فیلمها با دیگر داوران داشته است.
روایت سوم؛ مسیر کشف استعدادها در دارالفنون به مقصد رسید
یکی از بخشهای جنبی جشنواره جهانی که از دوره سیوچهارم به آن اضافه شد، دارالفنون بود. این بخش در جهت کشف و پرورش استعدادهای فیلمسازی راهاندازی شده و در تاکنون به راه خود ادامه داده است. در چهلوسومین جشنواره جهانی نیز این بخش با مدیریت ایرج طهماسب به راه خود ادامه داد و توانست کارگاههایی متنوع با حضور افراد شاخص سینما برگزار کند. در روز پنجم از جشنواره جهانی اختتامیه دارالفنون به شکلی خودمانی برگزار شد. در این بخش ۴۶ هنرجو فیلمهای ۶۰ ثانیهای ساختند. از آثار منتخب در یکی از کافههایی که در خود محل برگزاری جشنواره قرار دارد، به شکل دوستانه تقدیر شد.
روایت چهارم؛ گلایه از بیتوجهی به ایرانیها!
در جشنواره جهانی فیلم فجر استقبال و میزبانی از کارگردانهای خارجیزبان و مهمانان بینالمللی به طور ویژهای صورت گرفت. به طوریکه بسیاری از مهمانان از جمله داوران، صاحبان آثار و نمایندههای پخش و تولید از کشورها دیگر از مهماننوازی ایرانیها در این رویداد گفتند. در سمت دیگر ماجرا اما اوضاع کمی متفاوت است. گلایه فیلمسازان و سینماگران ایرانی از بیتوجهی جشنواره در قبال آنها قابل رویت است. در نشست فیلم سینمایی «پل» به کارگردانی محمد عسگری و تهیهکنندگی مصطفی احمدی، یکی از این گلایهها به طور مصداقی مطرح شد. احمدی در بخشی از این نشست اظهار کرد: « ۲ ماه میتوانستیم بیشتر روی فیلم کار کنیم، اما به احترام جشنواره، فیلم را آوردیم. متأسفانه در هیاهوی مهمانان خارجی، فیلمهای ایرانی گم شدهاند و احساس میکنم دستاندرکاران جشنواره کمی از ما غافل شدهاند.»
روایت پنجم؛ خوبیها و بدیهای میزبان
اولین نکتهای که در مورد شیراز به عنوان میزبان جشنواره جهانی فجر وجود دارد، معماری و کارگردانی هنری جشنواره است. حال و هوای جشنواره جهانی در تمامی بخشها از کارگاهها، نشستها، سالنهای اکران، جانمایی غرفهها و عکسها به شکل حرفهای و در سطح جهانی بود. دنیز یاووس داور ترکیهای جشنواره که به شکل حرفهای در عرصه کارگردانی فستیوالها فعالیت میکند، به حرفهای بودن جشنواره و کیفیت هنری و ظاهری این رویداد تاکید کرد. شیرازیها هرچقدر در جانمایی بخشهای مختلف جشنواره متمرکز و حسابشده عمل کردند، در شیوه کنترل و میزبانی از مهمانها عملکرد خوبی نداشتند. اقامت و پذیرایی از مخاطبان جشنواره به خوبی برنامهریزی نشده بود و به همین سبب رفت و شدهای مدام از یک هتل به هتل دیگر باعث خستگی برخی از افراد میشد. در سمت دیگر محل استقرار جشنواره که واقع در شهرک صدرا بود، فاصلهای زمانبر با خود شهر شیراز داشت و همین امر به سختگی مهمانان میافزود. اگر یک هتل مشخص در نزدیکی شهرک صدرا با پذیرایی مشخصی در این جشنواره صورت میگرفت، میزبانی کم نقصی برای شیراز در کارنامهاش ثبت میشد.