محمدرضا کاظمی؛ رها، شبکه سه سیما به اقتضای ماموریت خود که گروه سنی جوان را هدف قرار داده است، وقتی سراغ برنامه صبحگاهی رفت، تلاش کرد محصولی متفاوت و جوانپسند روی آنتن بفرستد. حاصل این دورخیز برنامههایی مثل «ویتامین ۳» و «حالا خورشید» بود که اولی در دوره اجرای علی ضیا بیشتر به چشم آمد و دومی با اجرای رضا رشیدپور خیلی زود به یکی از آثار پرمخاطب تلویزیون تبدیل شد. رشیدپور در این برنامه صبحگاهی مهمانهای مطرح زیادی داشت و بخشهای متنوعی را اجرا میکرد، اگرچه که برخی از همین مهمانها نیز برای او برنامهاش حاشیهساز شدند و کار را برای سازندگان این برنامه سخت کردند. بعد از آن مدیران شبکه سه رشیدپور را به سمت برنامههای شبانه تلویزیون بردند و در سال ۹۸ برنامه «سلام صبح بخیر» متولد شد، برنامهای با اجرای حسین کلهر و تحریریهای کاملاً ژورنالیستی که اثری متفاوت در دوره خود بود.
سری اول «سلام صبح بخیر» سراغ سوژههای داغ و جریانساز میرفت و در عین حال به عنصر جذابیت توجه داشت. همچنین آیتمسازی با موضوع دوربین مخفی، مشاغل و… تبدیل به شناسنامه برنامه شده بود. در ادامه تیم سازنده تغییر کرد و از اوایل شهریور امسال فصل جدید برنامه با گروه جدید مجریان و تیم تولید آغاز به کار کرد و محمدجعفر خسروی، مبینا نصیری و رسول مهربانی به عنوان مجریان این فصل معرفی شدند. از این فهرست سه نفره نصیری از فصل گذشته با این برنامه همراه بود و دو نفر دیگر چهرههای جدید برنامه صبحگاهی شبکه سه بودند.
در سری جدید برنامه، محوریت با سرگرمی و بردن فضا به سمت اجرای شوخ است، فضایی که شاید برای مبینا نصیری و رسول مهربانی جواب بدهد، اما کسی با سابقه خسروی با آن همخوانی ندارد. شاید به همین دلیل هم محمدجعفر خسروی خیلی زود از این جمع جدا شد و بعد از دو ماه اجرای «سلام صبح بخیر» را کنار گذاشت. البته اینکه خودش رفت یا کنار گذاشته شد مشخص نیست.
برنامهای روی دوش مجریان
در حال حاضر بارِ اصلی «سلام صبح بخیر» روی دوش مجریان است و از آنجایی که دو مجری واقعا نمیتوانند به اندازه یک مسابقه فوتبال (۹۰ دقیقه) بدون توقف راجع به موضوعات مختلف صحبت کنند، پس این روش خیلی خوب جواب نداده و ضربه بزرگی به کلیت برنامه زده است. البته در هر قسمت مهمانهایی هم در برنامه هستند؛ اما با وجود آنها نیز مجددا مجریان وظیفه دارند با روش خود برنامه را جلو ببرند.
در این میان اجرای مبینا نصیری قابل قبول است، کسی که فضای برنامه را از قبل میشناخته و سبک و سیاق شوخیهایش هم کنترل شده و اصولی است. او به اندازه، درست و به قاعده شوخی میکند و هر جا احساس کند دیگر یک سوژه یا پیامک گنجایش شوخی بیشتری ندارد، از آن عبور میکند. نصیری با شعرخوانی خود هم فضای برنامه را تلطیف میسازد.
نقطه مقابل او اما رسول مهربانی است؛ مجری شاد برنامه که بیشتر از اینکه مناسب اجرای برنامه زنده آنتن تلویزیون باشد، برای اجرای استیجهای کودک و نوجوان در مناسبتهای مختلف مناسب است! مهربانی کاملاً رها شده در برنامه سیر میکند، نه تنها خودش هیچ کنترلی روی رفتار و نوع ارتباطش با مهمانان و دیگر مجریان برنامه ندارد، بلکه به نظر میرسد سازندگان «سلام صبح بخیر» نیز در این خصوص دست او را باز گذاشتهاند و این ضعفی بزرگ است.
ساختاری که معیوب است
این برنامه به نسبت دیگر برنامههای صبحگاهی چند تفاوت عمده دارد که اولین مورد زمان آن است. معمولا این برنامهها بیشتر از دو یا سه ساعت هستند، حتی همین «سلام صبح بخیر» در ابتدا برنامهای سه ساعته بود، اما حالا در قالب برنامهای ۹۰ دقیقهای به روی آنتن میرود.
همچنین برنامههای دیگر صبحگاهی سیما بخشهای ثابت با مجریان یا کارشناسان ثابت دارند. به عنوان مثال بخش ورزشی در اکثر آثار صبحگاهی وجود دارد، اما سری جدید برنامه شبکه سه فاقد این بخش است. این در حالی است که بخشی از ماموری شبکه سه پوشش برنامههای ورزشی است و قبل از راهاندازی شبکه ورزش بار اصلی برنامههای ورزشی سیما روی دوش این شبکه بود. در فصلهای قبلی چهرههایی مثل سعید اکبری و عماد اعرابی در این برنامه حضور داشتند که مهمانهای شناخته شده و چهرههای مطرح ورزشی را به استودیوی برنامه میآوردند و نسبت به اتفاقات مهم ورزشی روز، واکنش سریع نشان میدادند، اما حالا جای خالی بخش ورزشی به شدت در این برنامه احساس میشود.
البته باتوجه به سابقه رسول مهربانی در گزارش رویدادهای ورزشی و حضور در برنامههای ورزشی ابتدا تصور میشد او برای اجرای میز ورزشی به «سلام صبح بخیر» اضافه شده است اما در عمل چیز متفاوتی دیدیم و حالا او در کنار مبینا نصیری به عنوان مجری اصلی در برنامه حضور دارد.
خبرخوانی پیامک خوانی و دیگر هیچ!
از همان دقایق ابتدایی برنامه، مجریان «سلام صبح بخیر» نفری یک تبلت در دست گرفتهاند و از روی آن مطالبی را میخوانند و برنامه را با کمک تبلتها جلو میبرند. حالا هم در بخش پیامک خوانی (که تقریباً در همه جای برنامه این بخش وجود دارد!) هم در بخش خبرخوانی این تبلتها عصای دست مجریان است.
اصولا یکی از ماهیتهای برنامههای صبحگاهی بخش خبرخوانی است تا مخاطبان برنامه از همان صبح در جریان مهمترین اخبار روز قرار میگیرند. اما یک تفاوت عمده در برنامه «سلام صبح بخیر» در این حوزه وجود دارد که آن نوع خبرخوانی است، در برخی از قسمتها مجریان این خبرها را در قالب نمایشهای کوتاه اجرا میکنند تا از حالت تخت خارج شود، این شاید بهترین بخش برنامه است که در برخی از قسمتها واقعا خوب از آب درآمده است.
البته در چند قسمت اخیر هم آیتمهایی به برنامه اضافه شده مثل معرفی مشاغل که بزرگترین ضعف آن این است که گزارشگر ندارد و تماشاگر با متنهایی که روی صفحه نقش میبندد با ماهیت آیتم روبرو میشود. بدون شک اضافه کردن آیتم و برداشتن تمرکز از مجریان میتواند هم کار اجرا را برای آنها راحت تر کند، هم به جذاب تر شدن و ریتم گرفتن برنامه کمک بیشتری کند.
در فصلهای قبلی، «سلام صبح بخیر» دارای بخشهای متنوع بود ولی حالا این موضوع در آن لحاظ نمیشود و به جز چند سوژه ثابت مثل بخش آشپزی، مخاطب با یک کنداکتور ثابت هفتگی مواجه نیست.
لطفا مرا ببینید
یکی از نقدهای جدی که به اجرای مجریان «سلام صبح بخیر» به ویژه رسول مهربانی وارد است، توجه ویژه آنها به دیده شدن به هر قیمتی است. او تقریباً در هر قسمت با یک شیرین کاری (کلامی یا فیزیکی) تلاش میکند که حتی یک بخش کوچک از برنامه در فضای مجازی دیده شود. سازندگان «سلام صبح بخیر» نیز به نظر میرسد با این ماجرا مشکلی ندارند و همین که برنامهشان باعث ایجاد سروصدایی در توییتر و اینستاگرام شود، برایشان به اندازه کافی رضایتبخش است!
اما این علاقه وافر به دیده شدن به هر قیمتی، «سلام صبح بخیر» را به برنامهای تبدیل کرده است که عمق چندانی ندارد و به ندرت موضوع ویژه یا دغدغه اجتماعی در آن مطرح میشود. حتی برخی سوژهها هم که با عنوان «درخواست مردم» در این برنامه مطرح است، با نوع برخورد مجری بار دیگر به حاشیهای جدید برای این برنامه تبدیل میشود.
«سلام صبح بخیر» نیازمند بازگشت به ریل است تا هم سرگرمکننده باشد و هم آموزنده.