به گزارش خبرنگار رها، عباس رافعی کاگردان و فیلمنامهنویس فیلمهای زیادی در تاریخ سینمای ایران است. او از دهه هفتاد تا کنون فیلمهایی همچون «راز مینا»، «پروانهای در باد»، «کیمیا و خاک»، «ملاقات»، «فصل فراموشی فریبا»، «بُهت» و «غیبت موجه» را ساخته است. آخرین فیلم او «سلوک» بود که در ادامه نامش به «یک زندگی معمولی» تغییر کرد.
«یک زندگی معمولی» ماه آینده اکران خواهد شد
رافعی در گفتوگو با خبرنگار رها، به شرایط اکران فیلم خود اشاره و عنوان کرد: فیلم سینمایی «یک زندگی معمولی» به تهیهکنندگی علی اوجی ماه آینده اکران خواهد شد. بنا بر صحبتهایی که با تهیهکننده این اثر داشتیم، تصمیم بر آن شد که فیلم را به هئیت انتخاب جشنواره ارائه نداده و آن را در سینماها اکران کنیم. این فیلم در حال حاضر پروانه نمایشاش را نیز دریافت کرده است.
وی افزود: «یک زندگی معمولی» درباره زنی است که پس از گم شدن همسرش درگیر مشکلات متعددی میشود. این مشکلات سرنوشت او را دست خوش تغییر میکنند. این اثر با نام بینالمللی «بادهای تغییر» در جشنوارههای جهانی حضور داشته است. گروهی که در ساخت این فیلم دست داشتهاند، بسیار حرفهای و البته در رشته خود صاحب نام هستند. به عنوان مثال تدوین این فیلم توسط سپیده عبدالوهاب انجام شده است. مدیر صدابرداری آن اسحاق خانزادی و مدیر فیلمبرداریاش علیرضا برازنده است. با توجه به این موضوع شانس استقبال از این فیلم در اکران عمومی وجود دارد.
«یک زندگی معمولی» همان «سلوک» است
کارگردان فیلم «آوازهای سرزمین من» در ادامه به سرنوشت «سلوک» اشاره و تصریح کرد: فیلمبرداری فیلم سینمایی «سلوک» با بازی نرگس محمدی و محمدرضا شریفینیا به پایان رسید. در ادامه نام آن به «یک زندگی معمولی» تغییر کرد. ما پروانه نمایش را به نام «سلوک» گرفته بودیم. خیلیها از من پرسیدند که فیلم «سلوک» چه شد؟ باید بگویم که «یک زندگی معمولی» همان «سلوک» است و اتفاق خاصی برای «سلوک» نیفتاده است.
هجوم ایدهها روایت را میسازند و هیچ چیز از قبل مشخص نیست!
رافعی ضمن تاکید به فیلمهایی که پیش از «یک زندگی معمولی» ساخته، درباره سوژههایی که انتخاب میکند توضیخ داد: من هیچ گاه از قبل به اینکه فیلمی درباره جامعه زنان در طبقه متوسط بسازم، فکر نمیکنم. این هجوم ایدهها هستند که من را به سمتی میبرند. درست است در اغلب فیلمهای من مثل «فصل فراموش فریبا» و «غیبت موجه» شخصیت اصلی داستان یک زن از طبقه متوسط است اما این موضوع فکر شده و با انتخاب قبلی نیست.
وی افزود: نکتهای که باید در این مورد قابل ذکر است، جایگاه زنان در جامعه ماست. زنان در این روزگار چالشهای بسیاری دارند. در نتیجه بستر دراماتیکتری برای نویسنده هستند. شما تصور کنید زنان ما در این جامعه از وقتی از خانه خارج میشوند درگیر چالشهای گوناگونی هستند. از پوشش و حجاب گرفته تا حتی ماشینسواری. در نتیجه اغلب فیلمنامههایی که مینویسم شخصیت اصلیاش یک خانم است. بیآنکه بخواهم تصمیمی از پیش گرفته باشم. این موضوع در مورد نگاه به طبقات جامعه نیز صدق میگند. من از قبل به دنبال آن نیستم که از طبقه فرودست یا متوسط فیلم بسازم. داستان و ایده اولیه من را به سمتی میبرد که باید. به عنوان مثال فیلم «یک زندگی معمولی» درباره یک زن در طبقه متوسط است.
رافعی در پایان در پاسخ به این سوال که آیا با توجه به تجربه توقیف چهار ساله فیلم «غیبت موجه»، از توقیف شدن «یک زندگی معمولی» نیز نگران است، گفت: در خصوص فیلم «غیبت موجه» باید بگویم که سوءتعبیرها این فیلم را توقیف کرد. همه چیز از آنجایی آغاز شد که مدرسهای لوکیشن آن فیلم بود، با ایران مقایسه شد. مدرسه ما در داستان فیلم «غیبت موجه» در حال خرابی بود و مشکلات فراوانی داشت. وقتی آن مدرسه با ایران مقایسه شد، فیلم توقیف شد. این قیاس تنها یک سوءتعبیر بود. در مورد فیلم «یک زندگی معمولی» گمان نمیکنم چنین اتفاقی بیفتد.