به گزارش خبرنگار رها، روز پنجم نوزدهمین جشنواره سینماحقیقت در ظاهر شلوغی کمتری نسبت به روز چهارم داشت. در این مقایسه به راحتی میتوانیم ردپای فیلمسازان نامی در مدیوم مستند را احساس کنیم. روز چهارم با اکران ویژه فیلم مهرداد اسکویی و مهمانانی که در جشنواره حاضر بودند، روز شلوغتری برای جشنواره در نسبت با روز پنجم رقم خورد.
در پنجمین روز جشنواره اما حواشی و نکات به قوت خود باقی بودند و برخی از سالنها همچنان با ازدیاد جمعیت و مخاطبانی که بر کف سالنها نشسته بودند، مواجه شدند. این ماجرا حتی به بستههای فیلم کوتاه جشنواره -خصوصا آثاری که با محوریت جنگ دوازده روزه ساخته شده بودند- مربوط میشد. اهالی رسانه و مهمانان سینماحقیقت پس از تماشای آثار بلند در بخش رقابت ملی، سراغ بستههای فیلم کوتاه رفته بودند تا در آستانه به پایان رسیدن جشنواره از حیث تماشای آثار متنوع دست خالی نباشند.
این ماجرا باعث شد تا اتفاقی جالب توجهی رخ بدهد و در دو مستند یک شخصیت واحد و یک موقعیت مشابه رویت شود. در یکی از سکانسهای مستند کوتاه «راش» و فیلم کوتاه «پلز دختر سنگی» یک شخصیت حضور دارد. نکتهای که در این رخداد حائز اهمیت است، تفاوت دیدگاه دو کارگردان نسبت به آن شخصیت و موقعیت است.
آنچه در ادامه میخوانید پنج روایت خبرنگار «رها» از متن و حاشیه روز پنجم نوزدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت، یعنی یکشنبه ۲۳ آذرماه است.
روایت اول؛ فریدزاده آمد و از معضلی خانه جشنوارهها گفت
در روز پنجم از نوزدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت به رسم تمام رویدادها سینمایی که زیر مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی هستند، رئیس این سازمان، رائد فریدزاده به همراه مدیر روابط عمومی سازمان، مسعود نجفی مهمان پردیس سینمایی ملت شدند. نکتهای که در خصوص حضور ایشان جالب توجه است، حضور او در سراسر جشنواره و بازدید از غالب بخشها و غرفههای آن بود. فریدزاده در میانه راه مقابل اهالی رسانه ایستاد و به پرسشهای آنها در حالی که دبیر جشنواره سینماحقیقت، محمد حمیدی مقدم در کنارش بود، پاسخ داد و اظهار کرد: «جشنواره سینما حقیقت به عنوان یک جشنواره معتبر بینالمللی جایگاه خودش را پیدا کرده و قطعا این جایگاه بهتر و بیشتر تثبیت خواهد شد.» فریدزاده در بخشی دیگر از صحبتهای خود به دغدغه مهم سینمای ایران در بحث جشنواره، یعنی کاخ جشنوارهها اشاره و عنوان کرد: «بحث مکان دائمی برای برگزاری جشنوارهها یک معضل جدی است و باید فکر اساسی برای آن کرد. این موضوع از توان سازمان سینمایی و حتی وزارت خانه فراتر است و به یک همت فرابخشی نیاز دارد. بررسیهای اولیه انجام شده و امیدوارم با کمکهای لازم، بتوانیم خانه ثابتی برای همه جشنوارهها داشته باشیم». یکی دیگر از دلایل حضور فریدزاده در پردیس ملت، تماشای مستند «شاخهای روی آب» به کارگردانی مشترک محمد مهدی حبیبی و محسن اسلامزاده بود. این اثر روایتی از زندگی شهید طهرانچی است.
روایت دوم؛ ردپای تلویزیونهای حقیقت در شهر ملت!
نوزدهمین جشنواره بینالمللی سینماحقیقت پس از چندین سال از پردیس سینمایی چارسو به پردیس سینمایی ملت کوچ کرد. این رویداد زمانی که در چارسو برگزار میشد با استفاده از دیوار نمایشی بزرگی که از اغلب نقاط محل برگزاری پیدا بود، برنامههای تصویری خود را برای مخاطبان جشنواره به نمایش میگذاشت. با رفتن از چارسو این موقعیت از بین رفت، اما حقیقت به سان ادوار گذشته و بر اساس گفته دبیر آن، محمد حمیدی مقدم، همواره اقدامی ابداعی برای برونرفت از مشکلات داشته است. این مشکل نیز با قرار دادن تلویزیونهای کوچک و بزرگ در جای جای پردیس سینمایی ملت به نحوی بر طرف شده است. قطعا کارکرد این تلویزیونها در حد و اندازه آن دیوار نمایشی نیستند، اما میتوانند حیات تلویزیون اینترنتی حقیقت را به مخاطبان نشان دهند. اگر پردیس سینمایی ملت را یک شهر در نظر بگیریم، تلویزیونهای اینترنتی حقیقت در گستره وسیع آن پخش شده و پیام جشنواره را به گوشه و کنار آن مخابره میکنند. زمان پخش برنامههای این تلویزیون به طور معمول در بین سانسها است. این زمانبندی باعث میشود تا اغلب مخاطبان جشنواره با آن مواجههای داشته باشند.
روایت سوم؛ ترکیب داورها تا چه اندازه برنده است؟
در نیمه دوم از برگزاری سینماحقیقت نوزدهم رفته رفته داورها بخشهای مختلف به مخاطبان جشنواره و صاحبان آثار معرفی شدند. در بخش مسابقه ملی محمد آفریده، یاسر خیر، اعظم راوردار، سام کلانتری، محمد کارت، محمدحسین حقیقی و مهدی نورمحمدی به عنوان داور اعلام شدند. ترکیب اسامی برگرفته افرادی است که از تهیه تا تولید در بخش مستند فعالیت داشتهاند و این امر نکته مثبتی برای این بخش است. در بخش شهید آوینی، محمدعلی باشهآهنگر، بهروز افخمی و احسان محمدحسنی نیز میتوانند همچون ترکیب بخش ملی جالب توجه باشند. داوران بخش دانشجویی جشنواره محمود اربابی، رامتین شهبازی و محمد شکیبانیا هستند. علیرضا دهقان، محمد داوودی و وحید موسائیان اعضای هیئت داوران بخش ایران نوزدهمین جشنواره سینماحقیقت هستند. مهرداد زاهدیان، سیفالله صمدیان و ساعد نیکذات داوری بخش عکس نوزدهمین جشنواره سینما حقیقت نوزدهم را بر عهده دارند. آنا ماریاآلوارزموریل، کارگردان و تهیهکننده اسپانیایی، واسیلی یوگنی یویچ استپانوف، منتقد سینما و روزنامهنگار اهل روسیه و آرش لاهوتی، کارگردان و مستندسازهیات داوران بخش مسابقه بینالملل فیلمهای کوتاه و نیمهبلند نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت»هستند. گوران رادانوویچ، کارگردان اهل صربستان، فرشاد فرشتهحکمت، مستندساز و استاد دانشگاه، رشید مشهراوی، کارگردان اهل فلسطین داوران بخش مسابقه مستندهای بلند نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» هستند. در مجموع با توجه به سبقه هرکدام از افراد انتخاب شده بهعنوان داور و ترکیبها در کنار یکدیگر میتوانیم پیشبینی خوبی از خروجی آنها و انتخابهایشان در اختتامیه جشنواره سینماحقیقت داشته باشیم.
روایت چهارم؛ جشنواره نوزدهم تا چه اندازه بینالمللی است؟
یکی از نکاتی که رئیس سازمان سینمایی، رائد فریدزاده در بازدید از جشنواره به آن اشاره کرد، بخش بینالملل جشنواره بود. او صحبتهایی که در پیرامون این موضوع داشت، عنوان کرد: «امسال بخش بینالملل با همت همکاران در مرکز گسترش، پویایی بسیار خوبی داشت. اتفاق مهمی با حضور فیلمهای بسیار قوی، صاحبان آثار و داوران برجستهای رخ داده است. همچنین برای نخستین بار، در حوزه تولید مشترک بینالملل حرکات بسیار مهمی شاهد هستیم. گرد هم آمدن تعداد زیادی از دستاندرکاران سینمای مستند در اینجا، خود نشان از اعتبار این جشنواره دارد.»
صحبتهای فریدزاده اما خیلی با آنچه در طی روزهای جشنواره با آن مواجه بودیم، همخوانی ندارد. حضور صاحبان آثار، چهرههای بینالملل و آثارشان به خوبی در جشنواره حس نشد و تعامل آنها حتی با اهالی رسانه در ویترین جشنواره قابل رویت نبود. تنها نکتهای که جشنواره را کمی به طور حرفهای با چهرههای بینالمللی پیوند میزند فیلم «انیو» به کارگردانی جوزپه تورناتوره است که در اکران نخست خود مهمان موزه سینما بود و خیلی بیسر و صدا در آن محل به نمایش در آمد. حال باید ببینیم در اکران دوم آن در روز آخر جشنواره، یعنی روز دوشنبه ۲۳ آذرماه، ساعت ۲۰ در سالن ۹ پردیس سینمایی ملت، واکنشها چگونه خواهد بود.
روایت پنجم؛ سگی که قهرمان دو فیلم بود!
یکی از اتفاقات جالب توجه در روز پنجم جشنواره بینالمللی سینماحقیقت سگی بود که در دو فیلم به عنوان قهرمان شناخته شد؛ فیلم اول، «راش» به کارگردانی نیما مهدیان بود که در ساعت ۱۵ در سالن ۸ به نمایش درآمد. این فیلم روایت متفاوتی از روزهای جنگ ۱۲ روزه بود. در بخشی از این فیلم که در زندان اوین بعد از موشکهای اسرائیل دنبال میشود، سگی را میبینیم که در جستوجوی اجساد و افرادی که زیر آوار ماندهاند، همراه با صاحب خود به صورت داوطلبانه به نیروهای امدادرسانی کمک میکنند. فیلم دوم، «پلز دختر سنگی» ساخته سجاد دهنوی بود که در ساعت ۱۹ در سالن ۲۰ اکران شد. در این فیلم آن سگ -که نامش پلز است- نقش قهرمان اصلی را بازی میکرد. در ادامه روایت پلز را در میانه آوارها اوین میبینیم. این موقعیت تبدیل نقطه تلاقی فیلم «راش» و «پلز دختر سنگی» میشود. پلز در روز پنجم از جشنواره سینماحقیقت در پردیس سینمایی ملت حاضر بود. برخی از اهالی جشنواره با این قهرمان عکسهای یادگاری گرفتند.