عاطفه جعفری، روزنامهنگار سینمایی: جشنواره فیلم فجر از همان سالهای ابتدایی شکلگیریاش، فقط یک رویداد سینمایی سالانه نبوده، بلکه بهتدریج به یکی از مهمترین ویترینهای سینمای ایران تبدیل شده است؛ جایی که نهتنها فیلمها دیده میشوند، بلکه فیلمسازان، بازیگران و استعدادهای تازه نیز برای نخستینبار در معرض نگاه مخاطبان و منتقدان قرار میگیرند.
در طول دههها، فجر برای بسیاری از چهرههای امروز سینمای ایران، نقطه شروع بوده است. کارگردانانی که با فیلم اول یا دومشان در این جشنواره شناخته شدند، بازیگرانی که با یک نقش کوتاه یا مکمل توجهها را جلب کردند و حتی فیلمبرداران، نویسندگان و عوامل فنی که از دل همین رویداد مسیر حرفهای خود را پیدا کردند.
به همین دلیل، فجر فقط محل رقابت فیلمها نیست؛ بلکه میدان معرفی نسلهای تازه سینماست. اهمیت این جشنواره از آنجا ناشی میشود که در مقطعی مشخص از سال، نگاه بخش بزرگی از جامعه سینمایی و رسانهای کشور به آن دوخته میشود. این تمرکز نگاه، فرصتی کمنظیر برای دیده شدن فراهم میکند؛ فرصتی که شاید در اکرانهای پراکنده و معمول سال بهسادگی به دست نیاید.
بسیاری از فیلمها و فیلمسازان، نخستین بازخوردهای جدی و حرفهای خود را در همین فضا تجربه میکنند. از سوی دیگر، فجر بهدلیل تنوع آثار حاضر در آن، تصویری کلی از وضعیت سالانه سینمای ایران ارائه میدهد. در کنار نامهای شناختهشده، همواره فیلمهایی از فیلمسازان جوان و کمتر شناختهشده حضور دارند که نگاهها را به سمت خود جلب میکنند.
این همنشینی نسلها، یکی از ویژگیهای مهم جشنواره است؛ جایی که تجربه و جوانی در کنار هم قرار میگیرند. جشنواره فیلم فجر را میتوان حافظه زنده سینمای ایران دانست؛ رویدادی که هر سال، علاوهبر نمایش آثار تازه، فرصتی برای تولد نامهای جدید و ادامه مسیر سینمای کشور فراهم میکند.