به گزارش خبرنگار رها، شاهسواری در این مراسم گفت: گفتن از منوچهر محمدی در عین سادگی خیلی سخت است. گاهی اوقات او اشکهای مرا دیده است و گاهی من اشکهای او را دیدهام. محمدی آدمی است که به اشکهایش شناخته میشود. ما گاهی یادمان میرود چه سرمایههایی در اختیار داریم، سرمایههایی در جامعه موجود هستند که نمادین هستند، شاید در ظاهر نقش و نمودی ندارند اما به وقت عمل برای همدلی و رفاقت حاضر هستند. هرگاه ما به دلیل فعالیتهای صنفی مشکلی داریم، برای خروج از بن بست با منوچهر مشورت میکنیم. بخشی از بحرانهای سینمای ایران بی حاشیه و بی سروصدا با حضور منوچهر درمان شده است.
وی افزود: منوچهر در تمام فیلمهایش با خشونت مقابله کرده است؛ چه خشونت زبانی، چه خشونت عملی و چه خشونت ذهنی. من باور دارم اگر نتوانیم خشونتهای ذهنیمان را آرام کنیم حتما به خشونت عملی تبدیل میشود. برای درمان این مسئله باید از هنر و فرهنگ کمک بگیریم. ما نباید زبان هنر و فرهنگ را غایب فرض کنیم.
شاهسواری ادامه داد: من بسیار تعجب کردم وقتی فهمیدم از منوچهر محمدی تجلیل نشده است. رفاقت من با او، اینکه خودش امسال فیلم دارد و حذف افتتاحیه که از برنامههای ما در ابتدایی برگزاری این رویداد بود زمان خوبی برای تجلیل از این تهیهکننده است.
مراسم با حضور شاهسواری، فریدزاده و اسعدیان ادامه یافت. همچنین منوچهر محمدی ضمن تشکر از برگزارکنندگان، جایزهاش را به همسرش تقدیم کرد.
رائد فریدزاده نیز در سخنانی گفت: منوچهر محمدی نقش پدری برای سینمای ایران دارد. پدر همواره با دلسوزی و شفقت نگران فرزندانش است، مخصوصا در هر خانهای که ممکن است بین فرزندان قهر به وجود بیاید. حقیقتا منوچهر محمدی پدر سینمای ایران است که در شرایط فعلی نگران فرزندانش است. جا دارد یادی بکنیم از فرشته طائرپور که مادر سینمای ایران بودند، انشالله که سایه آقای محمدی بر سر سینمای ایران باقی بماند.