محراب توکلی؛ رها، سهمی که اینترنت در فرآیند آمادهسازی فیلمها در مرحله پستولید در سالهای اخیر داشته و دارد، مهم و قابلتوجه است. اکنون فرض کنید که ماراتنی همچون جشنواره فیلم فجر در پیش روی فیلمها باشد و عوامل باید با توجه به یک ضربالاجل مشخص، نسخه نهایی اثر خود را به این رویداد برسانند. حتی اگر در این فرضیه، اینترنت موجود باشد، فیلمسازان و عوامل آنها به تکاپو خواهند افتاد. با اختلال در اینترنت، فضا چگونه خواهد بود؟ این سوالی است که صاحبان آثار راهیافته به جشنواره چهلوچهارم، پاسخ آن را با گوشت و پوست خود لمس کردهاند! این مسئله آنقدر مهم و حیاتی بود که منوچهر شاهسواری دبیر این دوره از جشنوراه نیز در نشست خبری این رویداد به آن اشاره کرد و از تخصیص بخشی از دبیرخانه فجر برای استفاده صاحبان آثار از اینترنت در روزهای بروز اختلال در این حوزه خبر داد. اما صاحبان آثار از این تجربه چه میگویند؟
میکس صدا تقریباً ناممکن بود!
بهمن کامیار تهیهکننده فیلم سینمایی «پروانه» در گفتوگو با «رها» درباره این تجربه گفت: ما تمام مراحل فنی در مرحله پستولید را پیش از قطعی اینترنت آماده کردیم. تنها موردی که وجود داشت، بحث صدا و آهنگسازی بود. در ابتدا از موسیقیهای آرشیوی استفاده کردیم اما وقتی دورنمای حضور فیلم در جشنوارههای جهانی را سنجیدیم، گفتیم که بهتر است موسیقی متنی برای فیلم ساخته شود. وقتی اینترنتها قطع شد، میکس صدا توسط برنامهای که آهنگساز با آن کار میکرد، بسیار سخت و تا حدودی ناممکن شد. چرا که برنامهای که آهنگساز با آن کار میکرد، نیاز به آپدیت و بهروزرسانی مجدد و متداول داشت. به همین سبب گِرِهی در کار ما افتاد و تا همین حالا نیز درگیر آن هستیم. اگر مشکل میکس صدا نبود، «پروانه» زودتر برای جشنواره آماده بود. البته دبیرخانه فجر اینترنت خوبی داشت. در نتیجه در نقطه پایانی آمادهسازی فیلم، از این لحاظ به مشکل نخواهیم خورد.
دستانداز برای هوش مصنوعی!
سعید جلیلی کارگردان فیلم «تقاطع نهایی شب» هم در پاسخ به این پرسش گفت: من میتوانم مواردی که در آن به مشکل خوردیم را از آنهایی که کلی هستند تا آنهایی که جزئی هستند به صورت موردی به شما بگویم. چرا که تا همین روزهای اخیر هم برخی از آنها رفع نشد. باید از افزایش زمان هماهنگی در باکسهای تدوین، صداگذاری، اصلاح رنگ شروع کنم. سپس به عدم دسترسی به هوش مصنوعی که در سینمای حال حاضر جهان بسیار حمایتکننده است، اشاره کنم. مشکلات دیگری از قبیل ارسال و دریافت فایلهای ضروری به دلیل عدم دسترسی به بستر اینترنت نیز وجود داشت. در برخی موارد ما امکان دسترسی به متریال اصلی خودمان که در زمان تولید گرفته بودیم، نداشتیم. بنابراین در ایجاد صحنههای ویژوآل مشکلاتی برایمان ایجاد شد. در کار ما نیاز به دسترسی به برخی رفرنسها بود که با نبود اینترنت، این دسترسی فراهم نبود. در نتیجه گاهی به بنبست میخوردیم.
از ظریفکاریها جا ماندیم
سعید مرادی تهیهکننده فیلم «غبار میمون» هم در چالشهای آمادهسازی فیلم خود در شرایط اختلال در اینترنت توضیح داد: ما شدیداً در مرحله آمادهسازی و پستولید به مشکل خوردیم. تقریباً ۴۰ درصد فیلم سینمایی «غبار میمون» ویژوآل است، بنابراین سختیهای زیادی در کار به وجود آمد. البته ما شانسی که آوردیم این بود که بخش زیادی از این ۴۰ درصد را پیش از قطعی فضای مجازی انجام دادیم. اما در اعمال جزئیات به مشکل خوردیم. به هر روی اعمال تصاویر ویژوآل نیاز به ظریفکاریهای زیادی دارد تا بتواند برای مخاطب تا حدی باورپذیر باشد. ما در اعمال این موارد به مشکل خوردیم. در نتیجه نتوانستیم به کیفیت صد در صدی برسیم. طراح ویژوآل این کار آقای امیر ولیزاده بودند. او با تمام تلاشش سعی کرد که بهترین کیفیت را از لحاظ بصری در موقعیتهای ویژوآل به ایجاد کند. اما متاسفانه با نبود اینترنت این امر به طور کامل صورت نگرفت.