به گزارش رها، این روزها بار دیگر موضوع آمار پایین سریالها و برنامههای تلویزیونی محل بحث شده است. حتی چند روز پیش یک کانال تلگرامی، آماری بدون منبع منتشر کرد که نمایاگر میزان کم اقبال مردم از محصولات سیما است. البته این خبر قابل استناد نیست چون منبع رسمی ندارد و همچنین قرار دادن سریال «دستچین» میان سریالهای پخش شده در تابستان به بیاعتباری خبر ضریب میدهد؛ چون اساسا این سریال مهرماه امسال روی آنتن شبکه دو رفت.
محسن شاکرینژاد، رئیس مرکز تحقیقات صداوسیما مصاحبهای با خبرگزاری تسینم انجام داده و درباره بخشی از شائبهها شفافسازی کرده است. البته انتظار میرفت او مثل گذشته آمار دقیق سریالها، برنامهها و مخاطبان شبکهها را اعلام میکرد و همچنان این توقع از صدا و سیما باقی است. نکته دیگر مصاحبه، اشاره به صدرنشینی شبکه سه و آیفیلم است که اولی با پخش زنده مسابقات ورزشی و تولید برنامههای سرگرمکننده مثل «صد» توجه مخاطبان را به خود میبیند و دومی با پخش سریالهای خاطرهانگیز و نیز جدید همچنان طیفی از مردم را با خود همراه میکند.
شاکرینژاد در بخشی از مصاحبه با اشاره به آمار قبلی مخاطبان تلویزیون گفت: همانطور که قبلاً میگفتیم، حدود ۷۰ درصد مردم تلویزیون میبینند. برخی فکر میکنند تلویزیون دیده نمیشود، اما آمار ما چیز دیگری نشان میدهد. ما معیارمان ۱۵ دقیقه تماشای روزانه است و هرکسی حداقل این میزان را ببیند، در آمار مخاطب لحاظ میکنیم. توجه داشته باشید که میزان مخاطب تلویزیون با میزان مخاطب یک برنامه متفاوت است؛ ممکن است بعضی رویدادهای ورزشی یا سریالها بینندگان بیشتری داشته باشند، اما این به معنای مخاطب کل تلویزیون نیست.
او درباره پرمخاطبترین شبکهها عنوان کرد: در گذشته (دوران جنگ ۱۲ روزه) شبکه خبر بیشترین بیننده را داشت، اما الان بیشترین تغییر بین شبکه ۳ و آیفیلم است و معمولاً این دو با هم جابجا میشوند. میزان اختلاف آنها معمولاً در حد یکی دو درصد است و رقابت بین این دو شبکه تلویزیونی، بسته به نوع برنامه تغییر میکند و یکی بالاتر و یکی با یکی دو درصد پایینتر قرار میگیرد.
شاکرینژاد همچنین گفت:مهم است که مخاطب واقعی را درست بسنجیم و جوّسازیهای مقایسهای غیرمنطقی را کنار بگذاریم. رسانه ملی وظیفه دارد سهم همه مناطق و مردم را در نظر بگیرد، نه فقط تهران.
رئیس مرکز تحقیقات صداوسیما درباره قیاس «پایتخت» و «بادار» که هر دو از سریالهای تلویزیون مبتنی بر پرداختن به اقوام است، تاکید کرد: اولاً همانطور که بسیاری هم میگویند و اعتقاد دارند این دو سریال اصلاً قابل مقایسه نیستند. سریال «بادار» یک تولید مشارکتی معاونت استانهاست که در مورد سیستان و بلوچستان است و در طرف مقابل سریال «پایتخت» قرار دارد که چند فصل پخش شده و خودش را شناخته است. بنابراین مقایسه این سریال با سریال پایتخت اصلاً کارشناسی، علمی و منصفانه نیست. علاوه بر این، خیلیها فقط میزان بیننده تلوبیون را میبینند و سایر آمار و اطلاعات را نادیده میگیرند.
وی افزود: سازمان با تغییر ذائقه مردم در طول سالها مواجه است. یکی از مشکلات جدّی، تهرانمحور شدن حوزه فرهنگ در رسانههاست. حتی رسانه ملی، سینما و شبکه نمایشخانگی بیشتر به مسائل و لهجهها و الگوسازیهای تهرانی میپردازند، در حالی که حداقل ۲۵ درصد جامعه ایران روستایی هستند و سهم آنها از آنتن بسیار کم است. رسانه ملی وظیفه دارد مسائل مردم استانها را منعکس کند. مثلاً سریال بادار برای اولین بار به مسائل مردم سیستان و بلوچستان پرداخته و این اهمیت زیادی دارد.