آخرین خبر ها

پسرجان شرمنده می‌شوی!
بازخوانی جدال قلمی علی لاریجانی و محمد قوچانی
در اردیبهشت‌ماه سال ۷۹ روزنامه «عصر آزادگان» در یادداشتی به قلم محمد قوچانی، به پخش گزارش کنفرانس برلین حمله کرد و همین سرآغار جدال قلمی بین لاریجانی و جوان ۲۲ ساله آن روزها شد.
برای آنان که یادشان نیست!
روایتی از قدرت رسانه در پوشش تصویری کنفرانس برلین
علی لاریجانی در مقام رئیس وقت صداوسیما، با پخش کنفرانس برلین که در هر بازپخش، مجری بابت نمایش آن مجبور به عذرخواهی می‌شد، دست به یک «قمار رسانه‌ای» زد.
بازگشت الف ویژه‌ها؛ ماموریت تازه تلویزیون
احیای یک الگوی موفق
اظهارات اخیر مهدی نقویان، رئیس مرکز سیمافیلم نشان می‌دهد که تلویزیون پس از چند سال عقب‌نشینی از تولید مداوم و هم‌زمان چندین سریال‌ عظیم و پرهزینه به دلیل تنگنای مالی و شاید هم موارد فرامتنی دیگر، قصد دارد تا مجددا تولید پروژه‌های شاخص و بلندپروازانه را در دستور کار خود قرار دهد.
فیلسوف، خواننده و دشمنان تحول
روایتی از اولین و آخرین حضور محمدرضا شجریان در تلویزیون

رها|مجتبی اردشیری: علی اردشیر لاریجانی؛ سومین رئیس سازمان صداوسیما که با هدف ایجاد تغییر و تحول در این سازمان از ۲۴ بهمن ۷۲ به این سمت منصوب شد، در دوره‌ای این سمت را در دست گرفت که تلویزیون، جایگاه خود را به عنوان رسانه مرجع و پرمخاطب‌ترین تریبون جامعه ۶۰ میلیونی پیدا کرده بود و می‌بایست […]

دوران سرکشی
پرونده دوره ریاست علی لاریجانی در صداوسیما
رسانه رها در پرونده دوران سرکشی، سراغ آن وجه از شخصیت مدیریتی علی لاریجانی بر صداوسیما رفته است که جسارت گشودن پنجره‌های جدید را داشت و در کلیشه‌ها منجمد نمی‌شد.
نجات فیلم ایرانی با ساخت جهان‌های فرهنگی
عبور از بن بست در نظام توزیع سینمای ایران
آینده سینمای ایران به یک تصمیم مهم بستگی دارد: آیا می‌خواهد فقط برای امروز زنده بماند یا برای آینده ساخته شود؟ اگر پاسخ گزینه دوم باشد، سینمای ایران باید از صرفاً «فیلم ساختن» عبور کند و به خلق جهان‌های فرهنگی فکر کند.
خب که چی؟
نگاهی به فیلم تهران کنارت

رها|مهران زارعیان: فیلم «تهران کنارت» چیزهایی دارد که می‌توان آن را دوست نداشت و چیزهایی نیز دارد که آن را از انبوه آثار تکراری و تُهی‌مانده در سینمای بدنه‌ی امروز ما متمایز می‌کند. خلاصه‌اش این است که «تهران کنارت» از ابتدا تا انتها می‌تواند مخاطب را سرگرم کند و موقعیت‌های خوش‌رمق به مخاطب ارائه دهد، […]

اتمسفر قوی، درام ضعیف!
نگاهی به فیلم «تهران کنارت»

رها| محمدعرفان صدیقیان: سینمای ایران سال‌هاست که در چرخه‌ بسته‌ای از الگوهای تکرارشونده، ساختارهای محافظه‌کار و فرم‌های از پیش‌ آزموده گرفتار مانده است. جریانی که در بخش قابل‌توجهی از تولیدات آن، نشانی از جسارت فرمی، نگاه تازه یا تجربه‌گرایی روایی دیده نمی‌شود. بسیاری از فیلم‌ها بیش از آنکه واجد جهان‌بینی یا زبان سینمایی مستقل باشند، بر […]

هیستریِ میل در تهرانِ پالایش‌شده
نگاهی به فیلم تهران کنارت
اروتیسمِ پنهان، به‌جای آنکه به تراژدی یا حتی تناقضی انسانی راه ببرد، مدام به سطحِ فیگورهای شبه‌سکسی و اغواهای نصفه‌نیمه سقوط می‌کند.
اکران مشروط
جنگ تمام شود «زنده‌شور» و «استخر» می‌آیند؟
اکران عمومی ۲ فیلم تا امروز قطعی شده و شورای صنفی نمایش در کنار بازوی سازمان سینمایی درصدد است تا تعداد فیلم‌های بیشتری را در هفته‌های پیش‌رو به روی پرده بفرستد.