نگاهی به فیلم «تهران کنارت»
اتمسفر قوی، درام ضعیف!
رها| محمدعرفان صدیقیان: سینمای ایران سالهاست که در چرخه بستهای از الگوهای تکرارشونده، ساختارهای محافظهکار و فرمهای از پیش آزموده گرفتار مانده است. جریانی که در بخش قابلتوجهی از تولیدات آن، نشانی از جسارت فرمی، نگاه تازه یا تجربهگرایی روایی دیده نمیشود. بسیاری از فیلمها بیش از آنکه واجد جهانبینی یا زبان سینمایی مستقل باشند، بر […]